خبرها از وقوع جنایتی تکاندهنده در شهرستان بوکان حکایت دارند؛ لیلا آذری، زن ۳۹ ساله و مادر یک کودک، روز ۱۵ آذر ۱۴۰۴ به دست همسر سابق خود با ضربات سنگ به سر جان باخت. او اصالتاً اهل شاهیندژ بود و در روستای کانیالله سیده زندگی میکرد.
براساس گزارشها، لیلا دو سال پیش از همسرش جدا شده و همراه خواهرش زندگی میکرد. با وجود جدایی، همسر سابقش طی این مدت بارها تلاش کرده بود او را به زندگی مشترک بازگرداند. مقاومت لیلا در برابر این فشارها سرانجام به خشونتی مرگبار ختم شد. گفته میشود حتی در زمان درخواست طلاق نیز این زن با مخالفت و تهدیدهای جدی همسر سابق خود روبهرو بوده است.
پس از ارتکاب قتل، مرد قاتل خود را به پلیس آگاهی بوکان معرفی کرد. این حادثه بار دیگر توجه افکار عمومی را به مسئله خشونت خانگی و زنکشی جلب کرده است.
آمارهای رسمی و غیررسمی نشان میدهد که در ایران به طور میانگین هر چهار روز یک زن به دست اعضای خانوادهاش کشته میشود. همچنین میزان زنکشی نسبت به سال گذشته دستکم ۱۹ درصد افزایش داشته است؛ رقمی که نگرانی جدی درباره امنیت زنان و ضرورت اقدامات فوری برای پیشگیری از چنین فجایعی را برجسته میکند.
این رویداد نهتنها یک تراژدی شخصی برای خانواده لیلا آذری است، بلکه نمادی از بحران اجتماعی گستردهتری محسوب میشود که نیازمند توجه جدی نهادهای مسئول و جامعه مدنی است.
