پس از مطرح شدن خبر احتمال حضور دنیس اکرت در ترکیب تیم ملی ایران برای رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶، حالا نگاهها به سمت نام دیگری جلب شده است؛ کاوه ظهیرالاسلام. این بازیکن در روزهای اخیر به یکی از سوژههای اصلی بحث میان طرفداران فوتبال تبدیل شده و بسیاری او را گزینهای تازه برای تقویت تیم ملی در مسیر دشوار پیشرو میدانند.
ورود نام ظهیرالاسلام به فضای رسانهای نشان میدهد که علاقهمندان فوتبال ایران همچنان به دنبال چهرههای جدید و توانمند هستند تا بتوانند شانس موفقیت تیم ملی در جام جهانی آینده را افزایش دهند. این توجه گسترده، یادآور موج هیجانی است که پیشتر با مطرح شدن احتمال پیوستن اکرت به تیم ملی شکل گرفته بود و حالا با نامی تازه ادامه پیدا کرده است.
به گزارش ورزش سه، جوانی با ریشه ایرانی حالا در فوتبال اروپا دنبال رویای خود میگردد؛ مهاجمی متفاوت که میتواند گزینهای برای تیم ملی ایران باشد. او کاوه ظهیرالاسلام است: فارغالتحصیل دانشگاه ییل که حالا مسیرش را در فوتبال اروپا طی میکند؛ بازیکنی که میان هویت، تحصیل و جاهطلبی تعادل برقرار کرده و به یکی از خاصترین داستانهای فوتبال لهستان تبدیل شده است.
تنها فوتبالیست شاغل در لهستان که از دانشگاه ییل فارغالتحصیل شده است. این مهاجم پس از دریافت مدرک کارشناسی روابط بینالملل از یکی از معتبرترین دانشگاههای جهان، تصمیم گرفت رؤیای فتح فوتبال اروپا را دنبال کند. او که واجد شرایط بازی برای تیمهای ملی آمریکا و ایران است، در گفتوگویی اختصاصی با beIN Sports آمریکا میگوید اگر به تیم ملی ایران دعوت شود پاسخ مثبت خواهد داد.
میخواهم از ریشههایت شروع کنم. تو در آمریکا به دنیا آمدهای، اما اصالتاً ایرانی هستی، درست است؟
بله، دقیقاً. پدر و مادرم در ایران متولد شدند، اما من در آمریکا به دنیا آمدم. آنها در دوره پرتنش نیمه دوم قرن بیستم ایران را ترک کردند و برای داشتن زندگی بهتر به آمریکا آمدند؛ هم بهخاطر شرایط اقتصادی و هم مسائل سیاسی.
به نظر میرسد موفق هم شدند، چون پدرت در سیلیکونولی کار میکند.
بله، ما آنجا زندگی میکنیم. پدرم مهندس نرمافزار است.
ایرانی–آمریکایی بودن امروز ترکیب خاصی است. تنش بین دو کشور برایت سخت نیست؟
هم بله و هم نه. با این شرایط بزرگ شدهام، اما همین موضوع باعث شده نگاه متنوعتری به سیاست جهانی و مسائل مربوط به آمریکا و ایران داشته باشم.
خودت را بیشتر ایرانی میدانی یا آمریکایی؟
سخت است بگویم. بستگی به موقعیتی دارد که در آن هستم. شخصیت من ترکیبی از هر دو فرهنگ است.
به بازی برای کدام تیم ملی فکر کردهای؟ ایران کمتر از یک سال دیگر در جام جهانی است.
دوست دارم برای هر تیمی که به من فرصت بدهد بازی کنم. هر کدام که دعوتم کند.
پیشنهادی داشتهای؟
نه، هنوز نه.
فوتبال دانشگاهی آمریکا با اروپا قابل مقایسه است؟
نه واقعاً. فوتبال دانشگاهی آماتور است و اینجا لیگهای حرفهای سطح اول هستند. تفاوت زیاد است. در فوتبال حرفهای، فوتبال تمام زندگی توست، اما یک ورزشکار دانشگاهی باید همزمان چند مسئولیت را مدیریت کند.
چطور فوتبال و تحصیل در ییل را با هم جمع کردی؟
با مدیریت دقیق زمان. باید از بعضی چیزها بگذری؛ تفریح، مهمانی و وقت آزاد. همه چیز به اولویتها بستگی دارد.
چه رشتهای خواندی؟
روابط بینالملل.
واکنش دوستانت به ترک ییل چه بود؟
فکر میکردند دیوانهام. مسیر امنتر گرفتن مدرک و شغل پردرآمد بود، اما هدف من این نبود.
فوتبال از نظر مالی بهتر است یا شغل بعد از ییل؟
برای من پول مهم نیست.
خانوادهات مخالفت نکردند؟
تحصیل همیشه برایشان مهم بود. اولش سخت بود، اما وقتی دیدند میتوانم درسم را آنلاین تمام کنم، حمایت کردند.
فکر میکنی هوش بیرون زمین به داخل زمین ربط دارد؟
نه لزوماً. بعضی بازیکنان بیرون زمین معمولیاند اما داخل زمین فوقالعادهاند و برعکس.
زندگی در لهستان چطور است؟
خیلی دوستش دارم؛ هم کراکوف را، هم تیم را.
چه چیزی غافلگیرت کرد؟
کاوه: غذای لهستانی؛ واقعاً بهتر از انتظارم بود.
در کراکوویا چه حسی داری؟
احساس خیلی خوبی دارم. باشگاه از بازیکنان حمایت میکند و آیندهام را اینجا روشن میبینم.
اکستراکلاسا لیگ مناسبی برای توست؟
قطعاً. لیگ خوبی برای پیشرفت است.
رقابت با فیلیپ استوییلکوویچ؟
رقابت سالمی است. او بازیکن بزرگی است و چیزهای زیادی از او یاد گرفتهام.
هدف این فصل؟
بیشتر بازی کنم، گل بزنم و تا جای ممکن به تیم کمک کنم.
