اخبار متعددی از منابع خبری بینالمللی در حال انتشار است که بر اساس آنها نیکلاس مادورو، رئیسجمهور سابق ونزوئلا، به همراه همسرش در یک عملیات نظامی ایالات متحده دستگیر شدهاند. این گزارشها میگویند مادورو پس از حضور در دفتر اداره مبارزه با مواد مخدر نیویورک، به بازداشتگاه متروپولیتن بروکلین منتقل شده است.
در سوی دیگر، صداوسیما این اخبار را به طور کامل رد میکند و این روایت را یک ادعای ساختگی و بخشی از جنگ روانی دشمنان میداند. این رویکرد در برنامههای مختلف این شبکه، از جمله در اجرای سحر امامی، مشاهده میشود. در این برنامهها نه تنها اصل خبر دستگیری مادورو انکار میشود، بلکه خود رسانههای غربی به عنوان منبع اصلی این اخبار نیز مورد تردید و انتقاد جدی قرار میگیرند.
این روش پوشش خبری در صداوسیما تنها محدود به این رویداد نیست و سالهاست به عنوان یک الگوی ثابت در مواجهه با اخبار مربوط به کشورهای متحد ایران دنبال میشود. در این چارچوب، هر خبری که از سوی رسانههای غربی درباره تزلزل موقعیت رهبران این کشورها منتشر شود، اغلب بدون بررسی دقیق محتوای خبر، به سرعت با برچسب دروغ یا پروپاگاندا روبرو شده و به عنوان بخشی از یک توطئه بزرگتر معرفی میشود.
در این نوع از پوشش، نقش مجری فراتر از قرائت خبر میرود و به ارائه تفسیر و نتیجهگیری مشخصی منجر میشود. اجرای سحر امامی نمونهای از این سبک است که در آن، با انتخاب واژگان خاص و تأکیدهای کلامی، این پیام به مخاطب منتقل میشود که اخبار منتشرشده درباره مادورو و ونزوئلا اساساً قابل اعتماد نیستند.
برخی ناظران رسانهای بر این باورند که تداوم این روش میتواند پیامدهایی برای اعتماد مخاطبان به همراه داشته باشد. وقتی یک رسانه به طور سیستماتیک هر خبر ناخوشایندی را بدون بررسی کارشناسی رد کند، ممکن است بخشی از مخاطبان خود را به سمت جستجوی اطلاعات در منابع دیگر سوق دهد. این اتفاق میتواند به تدریج شکافی بین روایت رسمی رسانه و برداشت عمومی از واقعیت ایجاد کند.
