در حالی که بیشتر کودکان در این سن مشغول درس و مشق هستند، وایلدِر مکگراو از نیویورک به یک دستاورد خارقالعاده رسیده است. این پسر هفتساله تا به حال از هر هفت قاره جهان دیدن کرده و حتی جنوبگان را نیز در کارنامه سفرهایش ثبت کرده است. والدینش تأکید دارند که این دستاورد حاصل یک برنامه سفت و سخت نبوده، بلکه محصول سبک زندگی آنهاست که در آن سفر به بخشی طبیعی از وجودشان تبدیل شده است.
آغاز سفرها از هشت هفتگی
اولین سفر وایلدِر به پرتغال، زمانی که تنها هشت هفته داشت، آغازگر مسیری طولانی شد. پس از آن، مقصدهایی مانند جزایر کارائیب، کانادا و مکزیک قبل از دو سالگی به تجربیاتش اضافه شدند. سفرهای خانوادگی در دوران همهگیری کرونا متوقف شد، اما با بازگشایی مرزها، سفرها از سر گرفته شد. تا پیش از پنج سالگی، وایلدِر از کشورهای متعددی در اروپا، جزایر گالاپاگوس، کاستاریکا، دبی و حتی یک سافاری در زامبیا بازدید کرده بود.
اتفاقی که به یک هدف تبدیل شد
والدین وایلدِر، جوردی لیپهمکگراو (نویسنده حوزه سفر) و راس مکگراو، تأکید میکنند که هیچگاه قصد ثبت رکوردی خاص را نداشتهاند. این ایده زمانی شکل گرفت که در پنج سالگی پسرشان، متوجه شدند او پیش از این به پنج قاره سفر کرده است. آنها تصمیم گرفتند این مسیر را تکمیل کنند. سفر به آمستردام، سنگاپور، استرالیا و نیوزیلند در تابستان امسال ششمین قاره را تکمیل کرد و در نهایت، سفر به جنوبگان در ماه نوامبر نقطه پایانی بر این سفر طولانی بود. برای جوردی، این بازدید از جنوبگان که پیشتر در دوران بارداری به آن سفر کرده بود، معنایی عمیق و شخصی داشت.
سفر به عنوان ابزاری برای رشد و شفا
برای این خانواده، سفر فراتر از یک تفریح یا آموزش صرف است. جوردی پس از از دست دادن پدرش در یک سانحه هوایی، با ترسی عمیق از پرواز مواجه شد. با این حال، او به جای محدود کردن خود، حرکت و کشف جهان را راهی برای زنده ماندن و التیام انتخاب کرد. او میخواهد فرزندش نیز جهانی گسترده و دستیافتنی، و نه ترسناک و محدود، را تجربه کند. به گفته او، این سفرها یک سرمایهگذاری بلندمدت در شکلدهی به نگرش و شخصیت فرزندش است.
آیا سفر برای کودکانی که خاطره نمیسازند مفید است؟
سفر با کودکان خردسال گاه با این انتقاد مواجه است که کودک خاطره روشنی از آن حفظ نخواهد کرد. با این حال، کارشناسان حوزه روانشناسی رشد بر این باورند که تجربیات اولیه زندگی، حتی اگر به صورت خاطرات آگاهانه ثبت نشوند، تأثیر عمیقی بر شکلگیری عواطف، تنظیم احساسات و الگوهای ارتباطی کودک میگذارند. البته شرط این تأثیر مثبت، توجه به نیازهای کودک و حفظ ریتم مناسب در سفر است.
پشت صحنه رویایی
جوردی لیپهمکگراو اذعان میکند که پشت تصاویر زیبای شبکههای اجتماعی، واقعیتهای دیگری مانند خستگی، بیخوابی، بیقراری کودکان در فرودگاهها و لحظات دشوار پنهان است. او میگوید سفرهای خانوادگی میتوانند آشفته و چالشبرانگیز باشند، اما همین دشواریها ارزش لحظات شیرین را دوچندان میکند. برای خانواده مکگراو، جهان نه یک مقصد دوردست، که حیاط خلوت خانه آنهاست.
