یوسف سلامی که سالهاست به عنوان خبرنگار با رسانه ملی همکاری میکند، این روزها با پرسش تکراری اما مهمی مواجه شده که خیلیها دوست داشتند جوابش را بدانند. چرا در پوشش راهپیماییها و تظاهرات رسمی، دوربینها بیشتر سراغ خانمهایی میروند که حجاب کامل ندارند یا پوشش آنها با معیارهای رایج تفاوت دارد؟
او بالاخره به این سوال پاسخ داده و توضیح داده که این کار کاملاً عمدی و با برنامهریزی قبلی انجام میشود. سلامی معتقد است رسانه ملی باید تصویری واقعی از حضور همه مردم در صحنههای مختلف ارائه بدهد و نباید صرفاً بخش خاصی از جامعه را نشان بدهد. به گفته او، اگر دوربینها همیشه به سراغ افرادی بروند که از نظر پوشش در چارچوب مشخصی قرار دارند، آن وقت خیلی از شهروندان خودشان را در قاب تلویزیون نمیبینند و احساس میکنند جایی در این تصویر بزرگ ندارند.
این خبرنگار با صراحت گفته که هدفش از انتخاب چنین افرادی برای مصاحبه، نمایش تنوع واقعی جامعه ایران است. او تأکید کرده که در راهپیماییها و مراسم مختلف، افراد با سلیقهها و پوششهای گوناگون حضور دارند و رسانه وظیفه دارد صدای همه را منعکس کند، نه اینکه تنها یک طیف خاص را ببیند و بقیه را نادیده بگیرد.
این اظهارات واکنشهای متفاوتی را در فضای مجازی به همراه داشته. عدهای این رویکرد را حرکتی مثبت برای انعکاس واقعیتهای جامعه میدانند و معتقدند رسانه باید آینه تمامنمای مردم باشد. گروهی دیگر اما معتقدند این کار ممکن است به نوعی به حاشیهرانده شدن ارزشها منجر شود و پیامهای دوگانهای به مخاطب منتقل کند.
توضیحات سلامی در حالی منتشر شده که موضوع نحوه پوشش خبری راهپیماییها در سالهای اخیر بارها مورد بحث کارشناسان رسانه و جامعهشناسان قرار گرفته است. برخی معتقدند صداوسیما در سالهای گذشته رویکردی کلیشهای در انتخاب افراد برای مصاحبه داشته که باعث شده تصویر مخاطب از جامعه، تصویری یکدست و غیرواقعی باشد. این در حالی است که منتقدان میگویند رسانه ملی باید مرزهای ارزشی را حفظ کند و نمیتواند به بهانه انعکاس واقعیت، هر نوع پوشش و ظاهری را به نمایش بگذارد.
ویدئوی صحبتهای یوسف سلامی این روزها در شبکههای اجتماعی دست به دست میچرخد و بحثهای تازهای را درباره نقش رسانه در انعکاس تنوع اجتماعی دامن زده است.
