توبی مگوایر، بازیگری که با نقشآفرینی در سهگانه اول «مرد عنکبوتی» به شهرت جهانی رسید، حالا در ۵۰ سالگی بیش از آن که با کارنامه حرفهایاش شناخته شود، با حاشیهها و غیبت طولانیاش از پرده سینما خبرساز میشود. مسیر پرپیچوخم او در دو دهه اخیر، تصویری از یک ستاره را ترسیم کرده که بهتدریج از مرکز توجه فاصله گرفته است .
از رفاقت با سوپراستار تا سایه سنگین مقایسه
دوستی دیرینه مگوایر با لئوناردو دیکاپریو که از نوجوانی شکل گرفت، در ابتدای راه برای هر دو یک فرصت محسوب میشد. دیکاپریو به او کمک کرد تا در پروژههای مهمی دیده شود. اما با گذر زمان، این رفاقت به یک مقایسه دائمی تبدیل شد. در حالی که دیکاپریو با انتخابهای هوشمندانه و بازی در آثار ماندگار، جایگاه خود را در هالیوود تثبیت کرد و حتی به جوایز معتبری رسید، مگوایر در یافتن تعادل میان زندگی شخصی و حرفهای دچار چالش شد.
اوجگیری با «مرد عنکبوتی» و آغاز تنشها
نقش پیتر پارکر در فیلم «مرد عنکبوتی» (۲۰۰۲) به کارگردانی سم ریمی، مگوایر را به یک چهره جهانی تبدیل کرد و استاندارد جدیدی برای فیلمهای ابرقهرمانی تعریف کرد . موفقیت عظیم این اثر، او را به قله شهرت رساند، اما این نقطه اوج، سرآغاز مشکلاتی تازه بود.
در جریان تولید «مرد عنکبوتی ۲»، اختلافات پشتپردهای میان مگوایر و استودیوی سونی شکل گرفت. هنگامی که مگوایر در حین فیلمبرداری فیلم «سیبیسکویت» دچار آسیبدیدگی از ناحیه کمر شد، نمایندگان او به سونی اعلام کردند که این مصدومیت ممکن است مانع اجرای صحنههای بدلکاری شود. مدیران سونی این پیام را نه یک هشدار پزشکی، که تاکتیکی برای افزایش دستمزد تلقی کردند و حتی بحث جایگزینی او با جیک جیلنهال را جدی مطرح کردند. اگرچه این اختلاف نهایتاً حل شد، اما تصویر مگوایر در ذهن مدیران هالیوود به عنوان بازیگری پرریسک و دشوار باقی ماند .
شکست تجاری «بازی بزرگ» و خاموشی هفت ساله
پس از پایان سهگانه «مرد عنکبوتی» در سال ۲۰۰۷، مگوایر بهندرت در فیلمها ظاهر شد. بین سالهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۳ تنها در چهار فیلم بازی کرد که نشان از کاهش شدید فعالیتش داشت . در سال ۲۰۱۴، او تصمیم گرفت با تهیهکنندگی و بازی در فیلم «بازی بزرگ» (Pawn Sacrifice) بازگشتی قدرتمند داشته باشد. این فیلم که داستان بابی فیشر، نابغه شطرنج، را در برابر بوریس اسپاسکی در دوران جنگ سرد روایت میکرد، یک درام جدی و بلندپروازانه بود .
ادوارد زوئیک، کارگردان فیلم، از همان ابتدا میدانست که فروش چنین فیلمی برای مخاطبان دشوار است. نتیجه، یک شکست تجاری بزرگ بود؛ فیلم تنها ۵.۶ میلیون دلار در گیشه فروخت و مگوایر برای هفت سال از بازی در فیلمهای لایو اکشن خاموش شد . او در این سالها تنها به صداپیشگی در فیلم «بچهرئیس» (۲۰۱۷) اکتفا کرد و بیشتر وقت خود را به تولید چند فیلم دیگر اختصاص داد .
پوکر زیرزمینی و حاشیههای حقوقی
یکی از عواملی که باعث شد نام مگوایر بیش از نقشهایش بر سر زبانها بیفتد، علاقه شدید او به پوکر و شرکت در بازیهای زیرزمینی با مبالغ بالا بود. او در بازیهایی شرکت میکرد که توسط مالی بلوم سازماندهی میشد و چهرههای مشهوری مانند لئوناردو دیکاپریو و بن افلک نیز در آن حضور داشتند .
بر اساس ادعاها، مگوایر در یک دوره سه ساله حدود ۳۶ میلیون دلار از این راه برنده شد . اما این فعالیت خطرناک، عواقب حقوقی نیز به همراه داشت. او از یکی از بازیکنان به نام بردلی رودرمن بیش از ۳۰۰ هزار دلار برنده شد و پس از آن که مشخص شد این پول حاصل کلاهبرداری است، مگوایر مجبور به بازپرداخت آن به سرمایهگذاران زیاندیده شد . این پرونده به شهرت او آسیب زد و مالی بلوم نیز در کتابش از او به عنوان «بدترین مشتری» یاد کرد و رفتاری تحقیرآمیز را به او نسبت داد .
زندگی شخصی و تأثیر آن بر تصویر عمومی
در سالهای اخیر، زندگی شخصی مگوایر بیش از کارنامه حرفهایاش خبرساز شده است. ارتباط او با زنان جوانتر و حضورش در مهمانیهای پرزرقوبرق، انتقادهایی را به همراه داشته است . برخی معتقدند این حاشیهها باعث شده نام او بیشتر با این سبک زندگی گره بخورد تا با نقشهای سینماییاش.
از سوی دیگر، ازدواج او با جنیفر مایر و ارتباط با پدرش، رونالد مایر (مدیر قدرتمند NBCUniversal)، در پشت صحنه هالیوود نقش مهمی ایفا کرد. گفته میشود در اوج اختلاف با سونی، همین نفوذ غیررسمی به حل بحران کمک کرد و مگوایر نقش خود را حفظ کرد . اما پس از جدایی این زوج در سال ۲۰۱۶ و نهایی شدن طلاق در ۲۰۲۱، مگوایر یکی از مهمترین شبکههای حمایتی خود را از دست داد .
بازگشت نقطهای و آینده مبهم
در سال ۲۰۲۱، مگوایر با دو پروژه مهم بازگشت: بازی در فیلم «بابیلون» به کارگردانی دیمین شزل و تکرار نقش نمادینش در «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» . این بازگشت با استقبال پرشور هواداران مواجه شد، اما به معنای بازگشتی پایدار نبود.
مگوایر امروز در موقعیتی بلاتکلیف قرار دارد. او همچنان فیلمنامه دریافت میکند اما به ندرت پروژهای را میپذیرد . خودش میگوید تنها زمانی جلوی دوربین برمیگردد که پروژهای واقعاً او را از نظر احساسی و شخصی برانگیزد . این وسواس انتخابی، همراه با علاقه به پوکر و فاصله گرفتن از سینما، باعث شده که بسیاری نگران باشند نام او در تاریخ سینما بیشتر بهعنوان دوست و همدوره یک ابرستاره دیگر به یاد آورده شود تا بهعنوان بازیگری که خود میتوانست مسیر درخشانتری داشته باشد .
هالیوود برای هیچکس منتظر نمیماند و آینده حرفهای توبی مگوایر، بیش از هر زمان دیگری در هالهای از ابهام قرار دارد.
