در دنیای قصهها و فیلمهای عاشقانه، اغلب با تصویری از یک عشق یگانه و سرنوشتساز روبرو میشویم؛ عشقی که قرار است تنها و منحصربهفرد باشد و نقطه پایان تمام جستجوها تلقی شود. اما واقعیت زندگی، گاهی پیچیدهتر و چندوجهیتر از این روایتهای سادهانگارانه است. تحقیقات جدیدی که توسط مؤسسه کینزی انجام شده، پرده از حقیقتی جالب برمیدارد: در طول عمر هر فرد، احتمال آنکه بیش از یک بار طعم عشق عمیق و آتشین را بچشد، بسیار بالاست. این یافتهها، باوری رایج مبنی بر وجود «نیمه گمشده» را به چالش میکشند و دریچهای نو به سوی درک پیچیدگیهای روابط عاطفی میگشایند.
این پژوهش که با مشارکت بیش از ده هزار فرد مجرد صورت گرفته، نشان میدهد که حدود یک سوم شرکتکنندگان، تجربه عاشق شدن عمیق را دو بار در زندگی خود داشتهاند. حتی بخش قابل توجهی (نزدیک به ۱۱ درصد) اعلام کردهاند که این تجربه را چهار بار یا بیشتر از سر گذراندهاند. این آمار، عشق پرشور را نه یک رویداد نادر و یگانه، بلکه پدیدهای نسبتاً رایج در تجربه زیسته انسانها معرفی میکند. البته، این مطالعه به این نکته نیز اشاره دارد که ۱۴ درصد از پاسخدهندگان هرگز طعم چنین عشقی را نچشیدهاند، که خود موضوعی قابل تامل است.
دکتر آماندا گسلمن، نویسنده اصلی این تحقیق، بر اهمیت این پژوهش تأکید میکند و میگوید: «مردم همیشه درباره عاشق شدن صحبت میکنند، اما این اولین تحقیقی است که به طور مشخص به این موضوع میپردازد که این اتفاق در طول زندگی چند بار رخ میدهد.» این موضوع که عشق آتشین تا چه حد در فرهنگ ما، از ترانهها گرفته تا آثار هنری، بازتاب یافته، در حالی که آمار دقیقی از تکرار آن در زندگی افراد وجود نداشته، جای بسی تامل دارد.
یافتههای منتشر شده در نشریه اینترپرسونا حاکی از آن است که اطلاعات پیشین درباره تعداد دفعات تجربه عشق آتشین و ارتباط آن با ویژگیهای جمعیتشناختی افراد، محدود بوده است. با توجه به اینکه عشق عمیق میتواند نقش مهمی در شکلگیری روابط، سلامت روان و حتی سلامت جسمانی ایفا کند، درک اینکه چه کسانی و چند بار این تجربه را دارند، اهمیت بسزایی پیدا میکند.
نتایج این تحقیق نشان میدهد که با افزایش سن، گزارشها از تجربههای عاشقانه بیشتر میشود. این امر میتواند به این دلیل باشد که افراد مسنتر، فرصت بیشتری برای برقراری روابط و تجربه احساسات عمیق داشتهاند. پژوهشگران این مطالعه بر این باورند که برخلاف تصور «نیمه گمشده»، انسانها معمولاً تنها یک شریک مقدر ندارند، بلکه ممکن است در طول زندگی خود، افراد متعددی را دوست بدارند و عاشق شوند. میانگین تجربه دو بار عشق آتشین در بین شرکتکنندگان، نشان میدهد که این نوع عشق، اگرچه برای هر فرد تجربهای تکرارشونده و همیشگی نیست، اما پدیدهای است که بخش بزرگی از جامعه آن را دستکم یک بار تجربه میکنند.
این مطالعه همچنین به نتایج پژوهش دیگری اشاره میکند که عوامل مؤثر بر مجرد ماندن افراد را بررسی کرده است. بر اساس این تحقیق، افرادی که سطح تحصیلات بالاتری دارند یا با والدین خود زندگی میکنند، و همچنین مردان، بیشتر در معرض خطر مجرد ماندن قرار دارند. مایکل کرامر، یکی از نویسندگان این پژوهش، معتقد است که هم عوامل جمعیتشناختی و هم ویژگیهای روانشناختی فرد، در ورود به یک رابطه عاشقانه یا مجرد ماندن او نقش دارند. این دو مطالعه در کنار هم، تصویری پیچیدهتر و واقعگرایانهتر از روابط عاطفی و انتخابهای فردی در این حوزه ارائه میدهند.
