دانشمندان با بهرهگیری از فناوریهای نوین تصویربرداری، موفق به بررسی دقیق بخشهایی از بدن مومیاییهای ۲,۳۰۰ ساله مصری، از جمله جمجمه و یک پای نسبتاً سالم شدهاند. این بررسیها جزئیاتی عجیب و بیسابقه را آشکار ساخته است؛ برای مثال، بخش قابل توجهی از انگشت شست پای مورد بررسی از بین رفته است.
بررسی لایههای پارچههای مومیایی بدون آسیب رساندن به آنها، همواره یکی از بزرگترین چالشهای دانشمندان بوده است. در گذشته، تصور میشد پای مورد نظر متعلق به پرندهای مومیاییشده باشد، اما فناوریهای امروزی توانستهاند هویت واقعی هر بخش را مشخص کرده و ظاهر آن را نمایان سازند.
قدیمیترین مومیاییهای مورد بررسی، مربوط به سالهای ۴۰۱ تا ۲۵۹ پیش از میلاد هستند که بیش از ۲,۳۰۰ سال قدمت دارند. هدف اصلی این پژوهش، مطالعه ساختار داخلی اعضای بدن برای یافتن نشانههای بیماری و همچنین درک بهتر روشهای پیچیده مومیاییکردن در مصر باستان است.
در این تحقیق، پژوهشگران دو سر، دو بخش از اندام تحتانی چپ، یک پا و یک دست را مورد بررسی قرار دادهاند. کریستینا شفر، رئیس موزه تاریخ پزشکی سملوایس، در این باره اظهار داشت: “این بقایا پیش از این نیز توسط تیمی تحقیقاتی بررسی شده بودند، اما تصاویر جدید جزئیات بسیار دقیقتری ارائه میدهند و انتظار میرود یافتههای علمی تازه و معتبری درباره این مجموعه که دههها نگهداری شده، به دست آید.”
در یکی از اندامهای تحتانی، نشانههایی از پوکی استخوان مشاهده شده که میتواند به ضعف شدید استخوانها و افزایش خطر شکستگیهای مهلک منجر شود. همچنین، دانشمندان دریافتهاند که یکی دیگر از این اندامها متعلق به فردی جوانتر بوده است.
