بازیگر برندهی اسکار که ماه گذشته در پاریس صاحب فرزندی شد، در گفتوگویی صمیمانه از این تجربه به عنوان «معجزهای» یاد کرده که با وجود چالشهایش، او را سرشار از قدردانی و شادی کرده است؛ او همچنین از مرزهایی که برای حریم خصوصی فرزندانش در نظر گرفته، سخن گفت.
ناتالی پورتمن، بازیگر سرشناس و برندهی جایزهی اسکار، در سن ۴۵ سالگی برای سومین بار مادر شد. این هنرمند ۴۵ ساله که هماکنون در پاریس و در کنار تانگوی دستابل، دوستپسر فرانسویاش زندگی میکند، ماه گذشته فرزند تازهای را به خانوادهی خود اضافه کرد. او پیشتر از ازدواج قبلی خود با بنجامین میلپید، صاحب دو فرزند است؛ پسری ۱۵ ساله به نام الف و دختری ۹ ساله به نام آمالیا. پورتمن و میلپید در سال ۲۰۲۴ از یکدیگر جدا شدند.
پورتمن در گفتوگویی با مجلهی Harper’s Bazaar، از احساسات خود پس از تولد فرزند تازهاش گفت. او که اوایل سال جاری خبر بارداریاش را با عنوان «یک معجزه» اعلام کرده بود، در این مصاحبه نیز با صمیمت تمام از شادی و قدردانی عمیق خود سخن گفت و تأکید کرد که به خوبی میداند این اتفاق تا چه اندازه یک امتیاز بزرگ و نادر است.
بازیگر فیلم قوی سیاه که پدرش پزشک متخصص باروری بوده، به تأثیر این موضوع بر نگرش خود اشاره کرد و گفت که از کودکی با داستانهای دشواریهای بارداری آشنا بوده است. او با اشاره به اطرافیانی که برای فرزندآوری با مشکلات فراوانی دستوپنجه نرم کردهاند، بر احترام خود به این مسائل تأکید کرد و گفت که هرچند این تجربه شگفتانگیز و شادیبخش است، اما هرگز آسان نیست و به همین دلیل، خود را بسیار خوششانس میداند.
پورتمن در ادامه از مزایای بارداری در سنین بالاتر گفت و توضیح داد که در جوانی شاید نتوان عمق و ارزش این تجربه را آنگونه که در سالهای بعد درک میشود، دریافت. او افزود که شناخت بهتر از خود، آرامش بیشتر و آگاهی از اینکه میخواهد وقتش را با چه کسانی بگذراند، این دوره را برایش زیباتر کرده است. او با لبخندی گفت که از آنجا که میداند احتمالاً این آخرین بارداریاش خواهد بود، هر لحظه را غنیمت میشمارد.
این بازیگر برندهی اسکار در بخش دیگری از مصاحبهاش دربارهی حریم خصوصی فرزندانش توضیح داد. هرچند او خود را فردی حساس به حریم شخصی نمیداند، اما برای فرزندانش مرزهای مشخصی تعیین کرده است؛ از جمله خودداری از عکاسیهای حرفهای همراه با آنها. به گفتهی او، این رویکرد به فرزندانش کمک کرده تا شخصیتی مستقل از شهرت و توجه رسانهای پیدا کنند و بدون تأثیرپذیری از شهرت مادرشان رشد کنند.