تحقیقات گسترده علمی که نتایج آن اخیراً منتشر شده، چهره پیچیدهتری از رابطه میان ازدواج و رضایت از زندگی نشان میدهد. برخلاف باور عمومی که ازدواج را نقطه اوج خوشبختی میداند، این مطالعات نشان میدهند که برای بسیاری از زنان، دورانی طلایی وجود دارد که حتی از دوره پس از ازدواج نیز رضایتبخشتر است.
این پژوهش که با بررسی دادههای جمعآوری شده طی هجده سال انجام گرفته، به یک یافته کلیدی رسیده است: زنانی که در مرحله پیش از ازدواج قرار دارند و با شریک زندگی خود در یک رابطه پایدار و متعهدانه زندگی میکنند، بالاترین سطح رضایت از زندگی را تجربه مینمایند. این دوره که در آن زوجها با اطمینان از عشق و تعهد یکدیگر، آینده مشترک خود را برنامهریزی میکنند، به نظر میرسد از نظر روانشناختی غنیترین مرحله رابطه باشد.

نکته جالب توجه این است که بهبود سلامت عمومی و روانی زنان نیز در همین مرحله به اوج خود میرسد. زنانی که در این موقعیت قرار دارند، نه تنها از رضایت عاطفی بیشتری برخوردارند، بلکه سلامت جسمی و روانی بهتری را نیز گزارش میکنند.
در مقابل، وضعیت برای مردان متفاوت به نظر میرسد. مردان بیشترین رضایت را در دوره پس از ازدواج تجربه میکنند. این تفاوت جنسیتی جالب توجه، نشان میدهد که تجربه زنان و مردان از مراحل مختلف رابطه کاملاً متمایز است.
این یافتهها به ما یادآوری میکند که خوشبختی در روابط انسانی، نه در یک نقطه خاص، بلکه در کیفیت تعامل و احساس امنیت عاطفی نهفته است. برای بسیاری از زنان، اطمینان از عشق و تعهد شریک زندگی، از هر عنوان رسمی و حقوقی مهمتر است.

پژوهشگران تأکید میکنند که این نتایج به معنای بیاهمیتی ازدواج نیست، بلکه نشان میدهد کیفیت رابطه و احساس امنیت عاطفی، پیشنیازهای اساسی برای رضایت پایدار در زندگی مشترک هستند. این مطالعه به زوجها کمک میکند تا با درک بهتر این مراحل، بتوانند رابطه سالمتر و رضایتبخشتری را در تمام مراحل زندگی مشترک خود تجربه کنند.








