شنبه شب در سیدنی، در برابر چشم هزاران هوادار پرشور استرالیایی، الکساندر وولکانوفسکی بار دیگر ثابت کرد که چرا لقب «شاه» دسته پروزن UFC را یدک میکشد. او در رویداد UFC 325 و در رویارویی مجدد با دیگو لوپز، به شکلی قاطع و بدون ابهام کمربند قهرمانی خود را حفظ کرد و سدی محکم در برابر جوانی و جسارت مدعی برزیلی ایجاد نمود.
نکته قابل توجه این نبرد دوم، نه صرفاً پیروزی، که شیوه پیروزی بود. وولکانوفسکی ۳۷ ساله، در حالی که بسیاری منتظر بودند نشانهای از افول را در او ببینند، با حرکات پا، ضربات حسابشده و کنترل هوشمندانه فاصله، یک درس بوکس و مبارزه به لوپز داد. او حتی در مواقعی که لوپز توانست او را به زمین بزند، با مهارت و آرامش خاطر موقعیت را مدیریت کرد و به سرعت کنترل اوکتاگون را به دست آورد. نتیجه نهایی، رأی قاطع داوران (۵۰-۴۵ در یک کارت) بود که گویای برتری بیچون و چرای قهرمان بود. این پیروزی، هشتمین دفاع موفق او از عنوان قهرمانی را رقم زد و رکورد اسطورهای ژوزه آلدو را در این دسته برابر کرد.
موفقیت درون اوکتاگون، دستمزد قابل توجهی نیز به همراه داشت. بر اساس گزارشهای منتشر شده، وولکانوفسکی برای این دفاع، مبلغی حدود ۲.۷ میلیون دلار به جیب زد. این رقم، تقریباً دو برابر دستمزد او در نبرد اول با لوپز است و نشان از جایگاه مالی ویژه او به عنوان یکی از چهرههای برتر سازمان دارد. از سوی دیگر، دیگو لوپز نیز با وجود شکست، با دریافت حدود ۱.۶ میلیون دلار، بیشترین درآمد حرفهای خود را تجربه کرد. به نظر میرسد هیجان حاکم بر این دربی استرالیایی-برزیلی برای هر دو طرف از نظر مالی کاملاً به صرفه بوده است.
در مبارزه اصلی مشترک، شاهد طلوع غیرمنتظره یک ستاره جدید بودیم. بنوا سندنیس فرانسوی، با وجود دستمزد پایینتر (۲۸۶ هزار دلار در مقابل ۴۲۱ هزار دلار دن هوکر)، با پیروزی قاطع و برجسته خود مقابل هوکر، توجه تمام جهان MMA را به خود جلب کرد. این پیروزی او را مستقیماً در گودال مدعیان برتر دسته سبکوزن قرار داد و راه را برای مبارزات بزرگ و قراردادهای پرسود آینده هموار کرد. گاهی اوقات یک پیروزی استراتژیک میتواند ارزشی بسیار فراتر از یک چک دستمزد داشته باشد.
حالا سؤال بزرگ اینجاست: وولکانوفسکی بعدی به کجا میرود؟ به نظر میرسد او آماده است تا رکورد آلدو را پشت سر بگذارد و به تنهایی بر تاج و تخت پروزن تکیه بزند. لیست مدعیان احتمالی، از ایلیا توپوریا تا چهرههای صعودکننده دیگر، باید خود را برای مواجهه با نسخهای کاملاً مسلط و فنی از «وُلک» آماده کنند. از سوی دیگر، باید دید سرنوشت بنوا سندنیس در دسته سبکوزن، که اکنون بیش از هر زمان داغ شده است، چگونه رقم خواهد خورد.
UFC 325 نه تنها یک شب سرگرمی، بلکه یک بیانیه واضح بود: دوران سلطنت الکساندر وولکانوفسکی هنوز به پایان نرسیده است، و در عین حال، نسل جدیدی از جنگندگان آمادهاند تا تاریخ را بسازند. این تقابل همیشگی کهنهکاران جاافتاده و جوانان جسور، همان چیزی است که ورزش MMA را همیشه جذاب و غیرقابل پیشبینی نگه میدارد.
