نخستین مورد شناخته‌شده اتانازی برای کودکی زیر ۱۲ سال در هلند که نوزاد نبوده، به یک کودک دو ساله مربوط می‌شود. این اتفاق پس از تغییر مقررات مربوط به محدودیت سنی اتانازی در این کشور رخ داده است.
یک نهاد نظارتی هلندی اعلام کرده این کودک که حدود ۲۴ ماه سن داشت، با مشکلات پزشکی بسیار شدید مواجه بود. پیش از این مشخص شده بود که یک کودک زیر ۱۲ سال بر اساس مقررات جدید تحت اتانازی قرار گرفته، اما بررسی‌های کمیته سقط جنین در مراحل پایانی بارداری و پایان دادن به زندگی نوزادان و کودکان نشان داده که این فرد یک کودک دو ساله بوده است.
این مورد نخستین نمونه شناخته‌شده از اتانازی یک کودک زیر ۱۲ سال در هلند محسوب می‌شود که در زمان انجام این فرایند نوزاد نبوده است. کمیته پس از بررسی پرونده اعلام کرد پزشکی که اتانازی را انجام داده، الزامات تعیین‌شده را رعایت کرده و فرایند با دقت کافی انجام شده است.
این کودک در هفته بیست‌وششم بارداری و به صورت نارس متولد شده بود. او با آسیب شدید مغزی، فلج مغزی و اختلال بینایی زندگی می‌کرد. تجمع مخاط در ریه‌ها باعث مشکلات تنفسی شده بود و کودک همچنین از تشنج‌های ناشی از صرع رنج می‌برد. داروهای موجود نیز نتوانسته بودند این مشکلات را به شکل مؤثری کنترل کنند.
پزشک پس از آنکه به این نتیجه رسید که اقدامات و مراقبت‌های پزشکی دیگر قادر به کاهش رنج کودک نیستند، برای بررسی بیشتر شرایط، نظر پزشکان مستقل را جویا شد.
در گزارش مربوط به این پرونده آمده است:
این پزشکان تشخیص دادند که در آن زمان، کودک به‌طور مداوم از رنج غیرقابل‌تحمل رنج نمی‌برد.
تشنج‌های صرعی ناراحتی زیادی ایجاد می‌کردند، اما این تشنج‌ها مداوم نبودند.
پزشکان مستقل در آن مرحله معتقد بودند هنوز گزینه‌های منطقی دیگری وجود دارد که می‌توان آنها را امتحان کرد؛ از جمله مراقبت‌های تسکینی و استفاده از داروهای دیگر که شاید بتوانند حملات صرعی را بهتر کنترل کنند.
پس از آن، پزشک مسئول درمان کودک نظر یک متخصص دیگر را نیز دریافت کرد. این پزشک به نتیجه متفاوتی رسید و اعلام کرد که نشانه‌های «رنج غیرقابل‌تحمل کودک به‌وضوح قابل مشاهده است». او همچنین تأیید کرد که شرایط لازم برای پایان دادن به زندگی کودک از طریق اتانازی وجود دارد.
کمیته سقط جنین در مراحل پایانی بارداری و پایان دادن به زندگی نوزادان و کودکان نیز پس از بررسی پرونده با این تصمیم موافقت کرد. این کمیته درباره شرایط کودک اعلام کرد:
تمام جنبه‌های زندگی انسانی، از جمله مهارت‌های حرکتی، رفتار و شخصیت، به‌شدت دچار اختلال شده و قرار نبود بهبود پیدا کند.
با وجود تمام مداخلات پزشکی و غیردرمانی، والدین و پزشک هیچ بهبودی در وضعیت کودک مشاهده نکردند و متقاعد شده بودند که کودک رنجی غیرقابل‌تحمل و بدون چشم‌انداز برای کاهش آن را تجربه می‌کند.
هلند حدود دو سال پیش مقرراتی را به اجرا گذاشت که بر اساس آن، اتانازی برای کودکان زیر ۱۲ سال مبتلا به بیماری‌های لاعلاج نیز امکان‌پذیر شد. پیش از این تغییر، این روش تنها برای نوزادان و افراد بالای ۱۲ سال مجاز بود.
در پرونده مربوط به یک کودک، متخصصان باید با والدین مشورت کنند و کودک نیز باید شرایطی داشته باشد که رنج او غیرقابل‌تحمل تشخیص داده شود. پزشکان همچنین باید به این نتیجه برسند که هیچ چشم‌اندازی برای بهبود وضعیت کودک وجود ندارد.
هلند اتانازی را در سال ۲۰۰۲ برای افراد مبتلا به بیماری‌های لاعلاج قانونی کرد.
پیش از این نیز موارد مشابهی در بلژیک ثبت شده بود. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ دو کودک ۹ و ۱۱ ساله در این کشور با تزریق ماده کشنده تحت اتانازی قرار گرفتند. بلژیک پس از هلند تنها کشوری است که امکان اتانازی برای کودکان خردسال را فراهم کرده است.
کودک ۹ ساله به تومور مغزی مبتلا بود و کودک ۱۱ ساله با فیبروز کیستیک زندگی می‌کرد. در هر دو پرونده، وضعیت آنها به گونه‌ای توصیف شده بود که رنج «غیرقابل‌تحملی» را تجربه می‌کردند.
