اکران فیلم سینمایی «خانوم والده» با واکنش انتقادی روزنامه خراسان همراه شده است. این روزنامه در نقد خود، استفاده از شوخیهای جنسی، برخی موقعیتهای داستانی و نبود یک نظام مؤثر برای ردهبندی سنی را مورد توجه قرار داده و تماشای فیلم در کنار کودکان را برای خانوادهها نامناسب دانسته است.
خراسان همچنین «خانوم والده» را با نمونههایی از کمدیهای قدیمی سینمای ایران مقایسه کرده و نسبت به افزایش آثاری که برای جذب مخاطب و رسیدن به فروش بیشتر به شوخیهای سطحی متکی هستند، هشدار داده است.
این روزنامه در آغاز نقد خود با اشاره به تغییر تجربه خانوادهها از سینما رفتن نوشته است که تا چند سال پیش، رفتن به سینما یکی از معدود تفریحات جمعی و امن خانوادگی محسوب میشد، اما اکنون تماشای «خانوم والده» میتواند خانوادههایی را که همراه کودکان خود به سینما میروند، با موقعیتهای دشواری مواجه کند؛ بهویژه زمانی که پیش از نمایش فیلم، هشدار مشخصی درباره سطح شوخیهای آن ارائه نشده باشد.
خراسان در ادامه به واکنش برخی والدین در سالنهای سینما پرداخته و نوشته است که بعضی صحنههایی که قرار است باعث خنده تماشاگر شوند، والدین را در موقعیتی قرار میدهند که برای جلوگیری از مواجه شدن با پرسشهای فرزندان خردسال خود، نگاهشان را به سمت سقف یا کف سالن میبرند.
یکی از مهمترین محورهای این نقد، موضوع ردهبندی سنی فیلمهاست. خراسان معتقد است نبود یک سیستم واقعی برای تعیین رده سنی و همچنین فقدان ضمانت اجرایی مناسب، تنها به یک فیلم خاص محدود نمیشود و تصویری گستردهتر از وضعیت بخشی از سینمای بدنه ارائه میدهد.
این روزنامه در نقد خود مدعی شده است که بخشی از سینمای بدنه به جای تلاش برای شکل دادن به سلیقه مخاطب، به سمت الگوهایی مشابه برخی ویدیوهای سطحی اینستاگرامی حرکت کرده و برای رسیدن به فروش بیشتر، مرزهای محتوایی را نادیده میگیرد.
خراسان در بخش دیگری از مطلب، به ساختار داستان «خانوم والده» پرداخته و آن را نمونهای از فرمول «آدم اشتباه در موقعیت خاص» دانسته است. از نگاه نویسنده نقد، چنین ایدهای میتوانست زمینه شکلگیری یک کمدی موقعیت را فراهم کند، اما فیلم در ادامه بیشتر به سمت استفاده مکرر از موقعیتهایی رفته که خراسان آنها را مبتذل توصیف کرده است.
در این نقد، به فضاهایی مانند استخر و سرویس بهداشتی اشاره شده و آمده است که خط داستانی فیلم به جای استفاده از گرهافکنیهای هوشمندانه، به زنجیرهای از موقعیتهای سطحی و رفتارهای فرصتطلبانه شخصیتها تبدیل میشود.
خراسان همچنین برخی موقعیتهای دیگر فیلم، از جمله بازگشت شوهر شخصیت اصلی و رقصهای طولانی شخصیتها را مورد انتقاد قرار داده و معتقد است این بخشها نقش مؤثری در پیشبرد درام ندارند.
در ادامه، روزنامه خراسان به سابقه کمدی در سینمای ایران پرداخته و آن را با وضعیت برخی آثار امروزی مقایسه کرده است. به نوشته این روزنامه، کمدی در بخش مهمی از تاریخ سینمای ایران توانسته بازتابی از مشکلات، تناقضها و دغدغههای اجتماعی باشد و در کنار ایجاد سرگرمی، فرصتی برای تخلیه روانی و تأمل مخاطب فراهم کند.
خراسان برای نمونه از فیلمهایی مانند «اجارهنشینها» ساخته داریوش مهرجویی و «مهمان مامان» نام برده و نوشته است که این آثار توانستهاند با استفاده از طنز موقعیت، فرهنگ عامه و توجه به شعور مخاطب، هم تماشاگر جذب کنند و هم شأن خانواده و مخاطب را حفظ کنند.
این روزنامه تفاوت چنین آثاری با برخی کمدیهای امروز را در نوع شکلگیری خنده میداند و مینویسد در آن فیلمها، موقعیتهای طنز از دل روابط انسانی و تجربههای واقعی زندگی بیرون میآمدند؛ بدون اینکه برای خنداندن مخاطب به شوخیهای سطحی و مبتذل متوسل شوند.
بخش دیگری از نقد خراسان مستقیماً به شوخیهای جنسی «خانوم والده» اختصاص دارد. این روزنامه یکی از مشکلات اصلی فیلم را نادیده گرفتن حریمهای خصوصی عنوان کرده است.
خراسان در این زمینه به موقعیتی اشاره کرده که در آن شخصیت مرد فیلم با پوشیدن لباس زنانه وارد فضاهای مخصوص زنان میشود. نویسنده نقد معتقد است این موقعیت، رفتاری مانند چشمچرانی و نقض حریم خصوصی را در قالب یک موقعیت خندهدار به نمایش میگذارد.
موضوع حضور کودکان در سالنهای سینما نیز بخش دیگری از انتقاد این روزنامه است. خراسان هشدار داده که قرار گرفتن کودکان در معرض شوخیهای جنسی و برخی صحنههای هنجارشکن میتواند والدین را در موقعیت ناراحتکنندهای قرار دهد و پرسشهایی را برای کودکان ایجاد کند که از نظر سنی آمادگی مواجهه با آنها را ندارند.
این روزنامه همچنین مدعی شده است که چنین موقعیتهایی ممکن است این برداشت را برای مخاطب کودک ایجاد کند که عبور از حریم خصوصی دیگران، رفتاری خندهدار و قابل شوخی است.
خراسان در بخش پایانی نقد خود، «خانوم والده» را نمونهای از فیلمهایی دانسته که به جای تمرکز بر داستانپردازی و ساختن کمدی موقعیت، چند شوخی سطحی را کنار یکدیگر قرار میدهند.
در این نقد، سازندگان فیلم متهم شدهاند که به جای ساخت یک کمدی با ساختار داستانی منسجم، به الگویی شبیه محتوای اینستاگرامی روی آوردهاند؛ الگویی که در آن چند شوخی کنار یکدیگر قرار میگیرند، بدون اینکه الزاماً ارتباط روایی مشخصی میان آنها وجود داشته باشد.
خراسان در ادامه، رقصهای متعدد، حرکات دلقکگونه، صداهای طنزآمیز و شوخیهایی را که از نظر این روزنامه بیمعنا یا نامناسب هستند، از نتایج چنین رویکردی دانسته است. این روزنامه هشدار داده که موفقیت تجاری چنین آثاری میتواند زمینه تولید فیلمهای مشابه بیشتری را فراهم کند و در نهایت روی سلیقه مخاطبان اثر بگذارد.
در پایان این نقد، روزنامه خراسان مسئولیت خانوادهها را نیز مورد توجه قرار داده و با اشاره به ضعف سازوکار ردهبندی سنی، از والدین خواسته است پیش از انتخاب فیلم برای تماشای خانوادگی، درباره محتوای آن اطلاعات کسب کنند.
خراسان تأکید کرده است که تماشای پیشنمایشها، پرسوجو درباره محتوای فیلم و توجه به ردهبندی سنی، با توجه به شرایط موجود، اقدامی ضروری برای والدینی است که میخواهند از فرزندان خود در برابر محتوای نامتناسب با سنشان محافظت کنند.
فیلم سینمایی «خانوم والده» به کارگردانی سهیل موفق، تهیهکنندگی سیدابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی ساخته شده و اکران آن از ۲۵ شهریور ۱۴۰۵ آغاز شده است.
داستان این کمدی درباره دو برادر بدهکار با بازی رضا عطاران و عباس جمشیدیفر است. زندگی این دو شخصیت پس از رسیدن یک ارثیه غیرمنتظره وارد مسیر تازهای میشود و اتفاقات و موقعیتهای طنز مختلفی را برای آنها رقم میزند.
شبنم قربانی، ایمان صفا، غلامرضا نیکخواه، گیتی قاسمی، رضا توکلی، صحرا اسداللهی و علی دهکردی دیگر بازیگران این فیلم هستند.
«خانوم والده» از روزهای ابتدایی نمایش توانست توجه مخاطبان را جلب کند. این فیلم در هفته نخست اکران بیش از ۳۷۶ هزار بلیت فروخت و به درآمدی در حدود ۵۰ میلیارد تومان رسید.
همچنین طبق آمار منتشرشده در پنجم مهرماه، «خانوم والده» در بازه زمانی ۲۸ شهریور تا سوم مهر، با جذب بیش از ۴۸۴ هزار تماشاگر، عنوان پرمخاطبترین فیلم هفته سینمای ایران را به دست آورد.
