آمار سال‌های اخیر نشان می‌دهد تیم ملی پرتغال حتی در غیاب کریستیانو رونالدو نیز نتایج خوبی گرفته و میانگین گلزنی بالاتری ثبت کرده است.
کریستیانو رونالدو یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ فوتبال و رکورددار گلزنی در مسابقات ملی است. با این حال، اتفاقات اخیر در اردوی پرتغال و بررسی عملکرد تیم در حضور و غیاب این ستاره، بحث‌های تازه‌ای درباره میزان وابستگی تیم ملی به او ایجاد کرده است.
رونالدو پس از پیروزی ۲ بر یک پرتغال برابر نروژ در لیگ ملت‌ها، مسابقه را از روی نیمکت آغاز کرد. او پس از پایان بازی با ناراحتی زمین را ترک کرد و مدتی بعد تصمیم گرفت اردوی تیم ملی را ترک کند.
شاید در نگاه اول غیبت بازیکنی با کارنامه رونالدو برای هر تیمی یک ضربه بزرگ باشد، اما آمار پرتغال تصویر متفاوتی ارائه می‌دهد. حتی برخی اعداد نشان می‌دهند این تیم در سال‌های اخیر بدون حضور کاپیتان خود میانگین گلزنی بیشتری داشته است.
کارنامه رونالدو در تیم ملی همچنان خیره‌کننده است. او تاکنون ۲۳۴ بازی ملی انجام داده و ۱۴۶ گل به ثمر رسانده است؛ رکوردی که او را به بهترین گلزن تاریخ فوتبال ملی تبدیل کرده است.
رونالدو به‌طور میانگین هر ۱۲۷ دقیقه یک گل برای پرتغال زده است. اگر چنین نرخی را به یک فصل کامل لیگ برتر انگلیس تعمیم دهیم، آمار او به حدود ۲۷ گل در هر فصل می‌رسد.
این مهاجم با ثبت ۴۵ پاس گل، مجموعاً هر ۹۷ دقیقه یک بار روی گل‌های پرتغال تأثیر مستقیم داشته است. همین آمار به‌خوبی نشان می‌دهد چرا او برای سال‌ها یکی از مهم‌ترین مهره‌های هجومی تیم ملی کشورش بوده است.
با وجود این، بررسی نتایج پرتغال از سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد میزان موفقیت این تیم با حضور رونالدو تفاوت چشمگیری با زمان غیبت او ندارد. پرتغال در مسابقاتی که رونالدو در ترکیب داشته، ۶۳ درصد پیروزی به دست آورده و این رقم در دیدارهای بدون او به ۶۴ درصد می‌رسد.
تفاوت جالب‌تر در آمار گلزنی دیده می‌شود. پرتغال در ۹۸ مسابقه‌ای که رونالدو در آن حضور داشته، مجموعاً ۲۱۰ گل به ثمر رسانده است؛ یعنی میانگین ۲.۱ گل در هر بازی.
در مقابل، پرتغال در ۲۸ مسابقه بدون رونالدو موفق به زدن ۷۵ گل شده است. این یعنی میانگین گلزنی تیم در این بازی‌ها به حدود ۲.۷ گل در هر مسابقه رسیده است. بر این اساس، میانگین گلزنی پرتغال در غیاب رونالدو حدود ۲۸.۵۷ درصد بیشتر بوده است.
البته نمی‌توان این آمار را به‌تنهایی نشانه بهتر بودن پرتغال بدون رونالدو دانست. یکی از عوامل مهم، سطح حریفان است. احتمال اینکه رونالدو برای برخی مسابقات مقابل تیم‌های ضعیف‌تر استراحت کرده باشد وجود دارد و چنین بازی‌هایی می‌توانند شرایط متفاوتی برای گلزنی پرتغال ایجاد کنند.
با این حال، ترکیب هجومی پرتغال نشان می‌دهد این تیم گزینه‌های متعددی برای جبران نبود رونالدو دارد. از سال ۲۰۱۷ بازیکنانی مانند برونو فرناندز، برناردو سیلوا، رافائل لیائو، گونچالو راموس، ژوائو فلیکس و دیوگو ژوتا در خط حمله و بخش هجومی این تیم حضور داشته‌اند.
نقطه قوت این بازیکنان تنها توانایی گلزنی نیست. بسیاری از آن‌ها می‌توانند در چند پست مختلف بازی کنند و علاوه بر تمام‌کنندگی، در ساختن موقعیت نیز نقش داشته باشند. برونو فرناندز، برناردو سیلوا و ژوائو فلیکس از جمله بازیکنانی هستند که می‌توانند هم در خلق موقعیت و هم در گلزنی تأثیرگذار باشند.
این تنوع تاکتیکی به ژرژ ژسوس اجازه می‌دهد بدون اینکه تمام برنامه هجومی تیم را به یک مهاجم مرکزی و نقطه اتکای ثابتی مانند رونالدو وابسته کند، از توانایی بازیکنان مختلف استفاده کند.
البته کنار گذاشتن بازیکنی با سابقه و آمار رونالدو تصمیم ساده‌ای نیست. با این حال، شواهد موجود نشان می‌دهد پرتغال از نظر مهره‌های هجومی آن‌قدر گزینه در اختیار دارد که بتواند بدون کاپیتان باتجربه خود نیز خطرناک باقی بماند.
نخستین نشانه نیز خیلی زود نمایان شد. پرتغال در اولین مسابقه پس از ترک اردوی تیم توسط رونالدو، مقابل دانمارک قرار گرفت و موفق شد این تیم را با نتیجه ۴ بر ۲ شکست دهد.
بنابراین، اگرچه از دست دادن رونالدو به معنای کنار گذاشتن یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ فوتبال است، آمار نشان می‌دهد پرتغال از نظر فنی و هجومی گزینه‌های کافی برای ادامه مسیر بدون او دارد.
