آمارهای منتشرشده در گزارش سال ۲۰۲۶ دانشگاههای رادفورد و FGCU درباره قاتلان سریالی نشان میدهد که ایالات متحده آمریکا با اختلافی چشمگیر در صدر فهرست کشورها قرار دارد. بر اساس این دادهها، از سال ۱۹۰۰ تاکنون ۳ هزار و ۸۰۳ قاتل سریالی در آمریکا شناسایی و ثبت شدهاند؛ رقمی که حدود ۶۲.۹ درصد از کل موارد موجود در این مجموعه آماری را تشکیل میدهد.
فاصله آمریکا با سایر کشورها قابلتوجه است؛ بهطوریکه هیچ کشور دیگری در این فهرست بیش از ۲۰۰ مورد ثبتشده ندارد. انگلستان با ۱۸۸ مورد در جایگاه دوم قرار گرفته و روسیه با ۱۷۲ مورد رتبه سوم را به خود اختصاص داده است.
این آمار در کنار رتبهبندی کشورها، تغییرات قابلتوجه در تعداد قاتلان سریالی شناساییشده در آمریکا را نیز نشان میدهد. بر اساس دادههای مورد اشاره، شمار این افراد از حدود ۳۰۰ نفر در دهه ۱۹۷۰ به کمتر از ۵۰ نفر در دهه ۲۰۱۰ رسیده است.
البته باید توجه داشت که این ارقام تعداد پروندههای شناساییشده و ثبتشده را نشان میدهند، نه لزوماً میزان واقعی وقوع قتلهای سریالی در هر کشور. تفاوت در عملکرد پلیس، دسترسی به سوابق قضایی، شیوه طبقهبندی جرایم و میزان گزارشدهی میتواند بر نتایج این مقایسه تأثیر بگذارد.
کدام کشورها بیشترین قاتلان سریالی شناساییشده را دارند؟
گزارش آماری دانشگاه رادفورد و دانشگاه FGCU در سال ۲۰۲۶، کشورها را بر اساس تعداد قاتلان سریالی ثبتشده رتبهبندی کرده است. در این فهرست، مواردی که جنایتهای یک قاتل در چند کشور مختلف رخ دادهاند، کنار گذاشته شدهاند.
بر اساس تعریف دانشگاه رادفورد، قاتل سریالی فردی است که در رویدادهایی جداگانه، دستکم دو نفر را بهصورت غیرقانونی به قتل رسانده باشد.
جدول زیر کشورهایی را نشان میدهد که در این گزارش دستکم ۱۰ قاتل سریالی شناساییشده برای آنها ثبت شده است.
| رتبه | کشور | تعداد قاتلان سریالی ثبتشده | سهم از کل موارد |
|---|---|---|---|
| ۱ | ایالات متحده آمریکا | ۳٬۸۰۳ | ۶۲.۹۱٪ |
| ۲ | انگلستان | ۱۸۸ | ۳.۱۱٪ |
| ۳ | روسیه | ۱۷۲ | ۲.۸۵٪ |
| ۴ | استرالیا | ۱۵۳ | ۲.۵۳٪ |
| ۵ | ژاپن | ۱۴۵ | ۲.۴۰٪ |
| ۶ | هند | ۱۳۵ | ۲.۲۳٪ |
| ۷ | آفریقای جنوبی | ۱۳۲ | ۲.۱۸٪ |
| ۸ | کانادا | ۱۳۰ | ۲.۱۵٪ |
| ۹ | آلمان | ۱۰۵ | ۱.۷۴٪ |
| ۱۰ | ایتالیا | ۱۰۲ | ۱.۶۹٪ |
| ۱۱ | فرانسه | ۹۷ | ۱.۶۰٪ |
| ۱۲ | مکزیک | ۷۳ | ۱.۲۱٪ |
| ۱۳ | چین | ۶۹ | ۱.۱۴٪ |
| ۱۴ | برزیل | ۴۶ | ۰.۷۶٪ |
| ۱۵ | لهستان | ۳۱ | ۰.۵۱٪ |
| ۱۶ | اسپانیا | ۳۱ | ۰.۵۱٪ |
| ۱۷ | مجارستان | ۳۰ | ۰.۵۰٪ |
| ۱۸ | اتریش | ۲۵ | ۰.۴۱٪ |
| ۱۹ | کلمبیا | ۲۴ | ۰.۴۰٪ |
| ۲۰ | هلند | ۲۱ | ۰.۳۵٪ |
| ۲۱ | بلژیک | ۱۹ | ۰.۳۱٪ |
| ۲۲ | جمهوری چک | ۱۸ | ۰.۳۰٪ |
| ۲۳ | آرژانتین | ۱۸ | ۰.۳۰٪ |
| ۲۴ | سوئد | ۱۶ | ۰.۲۶٪ |
| ۲۵ | ترکیه | ۱۶ | ۰.۲۶٪ |
| ۲۶ | تایلند | ۱۵ | ۰.۲۵٪ |
| ۲۷ | اسکاتلند | ۱۴ | ۰.۲۳٪ |
| ۲۸ | نیجریه | ۱۴ | ۰.۲۳٪ |
| ۲۹ | پاکستان | ۱۴ | ۰.۲۳٪ |
| ۳۰ | یونان | ۱۳ | ۰.۲۲٪ |
| ۳۱ | کنیا | ۱۳ | ۰.۲۲٪ |
| ۳۲ | ایران | ۱۳ | ۰.۲۲٪ |
| ۳۳ | اوکراین | ۱۲ | ۰.۲۰٪ |
| ۳۴ | کره جنوبی | ۱۱ | ۰.۱۸٪ |
طبق این دادهها، ایران با ۱۳ قاتل سریالی ثبتشده در رتبه ۳۲ جدول قرار دارد. البته این جایگاه صرفاً به تعداد موارد ثبتشده در مجموعه آماری مربوط است و بهتنهایی نمیتواند میزان واقعی وقوع چنین جنایاتی را در ایران یا سایر کشورها مشخص کند.
چرا آمریکا با اختلاف زیادی در رتبه نخست قرار دارد؟
تفاوت میان آمریکا و سایر کشورها یکی از برجستهترین نکات این رتبهبندی است. شمار قاتلان سریالی ثبتشده در آمریکا بیش از ۲۰ برابر رقم مربوط به انگلستان است. روسیه نیز با ۱۷۲ مورد در جایگاه سوم قرار دارد و استرالیا و ژاپن بهترتیب رتبههای چهارم و پنجم را در اختیار دارند.
بااینحال، این اختلاف لزوماً به معنای بیشتر بودن تمایل افراد در آمریکا به ارتکاب قتلهای سریالی نیست. مایک آمودت، پژوهشگر دانشگاه رادفورد، یکی از توضیحات احتمالی را دسترسی گستردهتر به اطلاعات پلیسی، سوابق زندان و دادههای عمومی در ایالات متحده میداند. چنین دسترسیای میتواند شناسایی و ثبت پروندههای مرتبط را آسانتر کند.
در مقابل، ممکن است در کشورهایی که سوابق قضایی و پلیسی محدودتر یا دسترسی به آنها دشوارتر است، برخی پروندهها هرگز شناسایی نشوند یا ارتباط میان چند قتل بهدرستی مشخص نشود.
به همین دلیل، رتبهبندی ارائهشده را باید فهرستی از موارد شناساییشده دانست، نه معیاری قطعی برای مقایسه میزان واقعی قتلهای سریالی در کشورهای مختلف. تفاوت در شیوه ثبت اطلاعات و عملکرد نهادهای مسئول میتواند تصویر آماری هر کشور را تغییر دهد.
چرا تعداد قاتلان سریالی در آمریکا کاهش یافته است؟
آمارهای تاریخی نشان میدهند که قتلهای سریالی در آمریکا در دهههای گذشته بسیار بیشتر از سالهای اخیر بودهاند. بر اساس پژوهشهایی که دانشگاه نورثایسترن به آنها اشاره کرده است، تعداد قاتلان سریالی شناختهشده و فعال در دهه ۱۹۷۰ نزدیک به ۳۰۰ نفر برآورد میشد؛ درحالیکه این رقم در دهه ۲۰۱۰ به کمتر از ۵۰ نفر رسید. این تغییر از کاهشی بیش از ۸۰ درصدی حکایت دارد.
یکی از توضیحات مطرحشده برای این روند، پیشرفت فناوریهای پزشکی قانونی است. آزمایشهای DNA، گسترش دوربینهای نظارتی و بهبود تبادل اطلاعات میان نهادهای پلیسی، شناسایی مجرمانی را که در چندین جنایت دست دارند آسانتر کرده است. این پیشرفتها میتوانند احتمال شناسایی ارتباط میان پروندههای مختلف را افزایش دهند و فرصت فرار طولانیمدت از قانون را کاهش دهند.
تغییرات اجتماعی نیز ممکن است در این روند نقش داشته باشند. برای مثال، در دهههای گذشته اتواستاپ زدن و برخی موقعیتهایی که افراد را بدون نظارت یا محافظت در کنار غریبهها قرار میداد، رایجتر بود. کاهش چنین موقعیتهایی ممکن است فرصت ارتکاب برخی جرایم را محدود کرده باشد.
همچنین، کاهش تعداد قاتلان سریالی شناساییشده در آمریکا همزمان با تغییرات گستردهتر در میزان جرایم خشونتآمیز رخ داده است. بااینحال، ارتباط دقیق میان این عوامل و روند قتلهای سریالی همچنان موضوع بررسی پژوهشگران است.
چه نظریههایی درباره کاهش قتلهای سریالی مطرح شدهاند؟
درباره علت افزایش و سپس کاهش قتلهای سریالی، دیدگاههای مختلفی وجود دارد و هنوز نمیتوان یک عامل واحد را مسئول این تغییر دانست.
کارولین فریزر، نویسنده، در بررسیهای خود احتمال تأثیر قرار گرفتن در معرض سرب محیطی بر افزایش رفتارهای خشونتآمیز در گذشته را مطرح کرده است. در مقابل، جیمز آلن فاکس، جرمشناس، بر مجموعهای از عوامل مانند تغییرات جمعیتشناختی، پیشرفت عملکرد پلیس و توسعه روشهای پزشکی قانونی تأکید دارد.
این دیدگاهها نشان میدهند که بررسی روند قتلهای سریالی به در نظر گرفتن مجموعهای از عوامل اجتماعی، فناورانه و جمعیتشناختی نیاز دارد. هیچیک از نظریههای مطرحشده بهتنهایی نمیتواند تمام ابعاد این تغییر را توضیح دهد.
در نهایت، آمار سال ۲۰۲۶ تصویری از قاتلان سریالی شناساییشده در کشورهای مختلف ارائه میکند، اما تفسیر آن باید با احتیاط همراه باشد. تعداد پروندههای ثبتشده، علاوه بر وقوع واقعی جنایتها، به توانایی نهادهای مسئول در کشف، پیوند دادن و مستندسازی آنها نیز وابسته است.










