فهرست بستن
fidarpolymer.com

رشد طبیعی جمعیت تهران در سال ۱۴۰۵ بیش از ۳۱ درصد کاهش یافت

خرید رپورتاژ ارزان
آخرین مطالب سایت
آمارهای جدید ثبت‌احوال نشان می‌دهد تولد نوزادان در استان تهران کمتر شده و هم‌زمان تعداد فوتی‌ها افزایش یافته است؛ روندی که فاصله میان زاد و ولد و مرگ‌ومیر را به‌طور محسوسی کاهش داده است.

رشد طبیعی جمعیت استان تهران در هفت ماه نخست سال ۱۴۰۵ نسبت به مدت مشابه سال گذشته، ۳۱.۷ درصد افت کرده است. بر اساس تازه‌ترین آمار سازمان ثبت‌احوال، تعداد تولدها در این بازه ۹.۹ درصد کاهش یافته و در مقابل، شمار فوتی‌ها با افزایشی ۶.۲ درصدی همراه بوده است.

طبق اطلاعات منتشرشده، از ابتدای فروردین تا پایان مهرماه ۱۴۰۵، در مجموع ۵۸ هزار و ۳۵۵ نوزاد در استان تهران متولد شده‌اند. این در حالی است که تعداد تولدهای ثبت‌شده در هفت ماه نخست سال ۱۴۰۴ به ۶۴ هزار و ۷۷۱ مورد می‌رسید.

به این ترتیب، آمار تولدها در مقایسه با دوره مشابه سال قبل، ۶ هزار و ۴۱۶ مورد کمتر شده که معادل کاهش ۹.۹ درصدی است.

در سوی دیگر، تعداد فوتی‌های استان تهران روندی افزایشی داشته است. طی هفت ماه نخست سال گذشته، ۳۷ هزار و ۲۸۲ مورد فوت ثبت شده بود، اما این آمار در مدت مشابه سال ۱۴۰۵ به ۳۹ هزار و ۵۸۸ نفر رسید. بنابراین میزان مرگ‌ومیر در این بازه ۶.۲ درصد افزایش یافته است.

رشد طبیعی جمعیت تهران بیش از ۳۱ درصد افت کرد

رشد طبیعی جمعیت از تفاضل تعداد تولدها و فوتی‌ها به دست می‌آید و نشان می‌دهد جمعیت یک منطقه، بدون در نظر گرفتن مهاجرت، چه میزان افزایش یا کاهش داشته است.

بررسی آمارهای ثبت‌احوال نشان می‌دهد رشد طبیعی جمعیت استان تهران در هفت ماه نخست سال ۱۴۰۴ برابر با ۲۷ هزار و ۴۸۹ نفر بوده است. این رقم در مدت مشابه سال جاری به ۱۸ هزار و ۷۶۷ نفر کاهش پیدا کرده است.

در نتیجه، رشد طبیعی جمعیت تهران طی این مدت ۸ هزار و ۷۲۲ نفر کمتر شده و افتی معادل ۳۱.۷ درصد را تجربه کرده است.

مقایسه آمارهای دو سال اخیر، تغییرات جمعیتی استان تهران را به شکل زیر نشان می‌دهد:

شاخص هفت ماه نخست ۱۴۰۴ هفت ماه نخست ۱۴۰۵ میزان تغییر
تعداد تولدها ۶۴,۷۷۱ ۵۸,۳۵۵ ۹.۹٪ کاهش
تعداد فوتی‌ها ۳۷,۲۸۲ ۳۹,۵۸۸ ۶.۲٪ افزایش
رشد طبیعی جمعیت ۲۷,۴۸۹ ۱۸,۷۶۷ ۳۱.۷٪ کاهش

کاهش تعداد تولدها در کنار افزایش مرگ‌ومیر، چالش‌های جمعیتی استان تهران را پررنگ‌تر کرده است. در سال‌های اخیر، عواملی مانند بالا رفتن هزینه‌های زندگی، دشواری تأمین مسکن و نگرانی‌های اقتصادی از جمله دلایل مطرح‌شده برای کاهش تمایل خانواده‌ها به فرزندآوری بوده‌اند.

از سوی دیگر، افزایش سهم سالمندان در ساختار جمعیتی نیز می‌تواند در بلندمدت بر تعداد فوتی‌ها اثر بگذارد. تداوم هم‌زمان این روندها، اهمیت توجه به مسئله کاهش زاد و ولد و تغییر ترکیب سنی جمعیت را بیش از گذشته نشان می‌دهد.

برچسب‌ها: