ویدیویی از برنامهای تلویزیونی در صداوسیما منتشر شده که در آن یک روانشناس کودک درباره علاقه یک دختربچه به لاک زدن صحبت میکند. او در پاسخ به نگرانی والدین، تأکید میکند که باید به نیازهای کودک توجه شود، اما این علاقه بهتر است در چارچوب فضای خانه مدیریت شود تا کودک بتواند در محیطی امن و کنترلشده، احساسات و سلیقهاش را بروز دهد.
این موضوع، بار دیگر بحثهای گستردهای را در میان روانشناسان و والدین درباره لاک زدن کودکان بهویژه دختران برانگیخته است. بسیاری از متخصصان حوزه روانشناسی کودک، این رفتار را بخشی از فرآیند طبیعی رشد و ابراز هویت کودک میدانند. از دیدگاه تربیتی، علاقه به رنگها، تقلید از بزرگترها و تجربهی زیباییشناسی، میتواند به تقویت حس استقلال، خلاقیت و اعتماد به نفس کودک کمک کند. بهجای ممنوعیت کامل، توصیه میشود والدین با تعیین مرزهای مشخص، مانند استفاده از لاک در مناسبتهای خاص یا تعطیلات، به کودک بیاموزند که هر رفتار اجتماعی جایگاه و زمان خاص خود را دارد.
با این حال، نگرانیهایی نیز از جنبه بهداشتی مطرح است. بسیاری از لاکهای موجود در بازار حاوی مواد شیمیایی مضری مانند فرمالدهید، تولوئن و فتالات هستند که ممکن است برای پوست حساس کودکان خطرناک باشند یا باعث بروز آلرژی و مشکلات تنفسی شوند. همچنین، با توجه به عادت برخی کودکان به مکیدن انگشت یا جویدن ناخن، احتمال ورود این مواد به بدن وجود دارد. به همین دلیل، متخصصان توصیه میکنند که در صورت تمایل کودک به لاک زدن، از محصولات مخصوص کودکان استفاده شود؛ محصولاتی که فاقد مواد سمی بوده و بر پایه آب طراحی شدهاند.
در نهایت، روانشناسان بر این باورند که بهترین رویکرد، مدیریت هوشمندانه و آگاهانه این علاقه است. با گفتوگو با کودک، انتخاب گزینههای ایمنتر و تعیین زمان و مکان مناسب برای استفاده از لاک، میتوان هم به سلامت جسمی کودک توجه کرد و هم به رشد روانی و اجتماعی او کمک نمود، بدون اینکه حساسیتهای افراطی نسبت به ظاهر در او شکل بگیرد.
