اسطوره آرژانتینی در سال ۲۰۱۸ نسبت به تغییرات خطرناک در ساختار مسابقات هشدار داده و میزبانی آمریکای شمالی را فاقد فرهنگ فوتبالی واقعی دانسته بود.
دیگو مارادونا، اسطوره فقید فوتبال آرژانتین، سالها پیش از اینکه وقفههای آبخوری به یکی از جنجالیترین بخشهای جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل شوند، بهطرز عجیبی وقوع آنها را پیشبینی کرده بود. این ستاره بزرگ که همواره به شم انتقادی و آیندهنگر خود شهرت داشت، حدود یک دهه قبل و در سال ۲۰۱۸، زمانی که میزبانی جام جهانی به آمریکای شمالی واگذار شد، بهصراحت نسبت به تغییرات احتمالی در ساختار مسابقات هشدار داده و آنها را یکی از بدترین تحولات ممکن در تاریخ فوتبال توصیف کرده بود.
مارادونا در آن زمان با لحنی تند و صریح گفته بود که در فوتبال آمریکای شمالی هیچ احساسی وجود ندارد و کاناداییها و آمریکاییها بیشتر به فکر تبلیغات و تقسیم بازی به چهار تایم ۲۵ دقیقهای هستند تا حفظ اصالت این ورزش. او حتی به میزبانی مکزیک هم تاخته و آن را شایسته جام جهانی ندانسته بود؛ چرا که به اعتقاد او، تیم ملی این کشور در مصاف با تیمهای قدرتمندی مثل برزیل و آلمان، هیچ شانسی برای موفقیت ندارد و خیلی زود حذف میشود.
حالا پس از گذشت هشت سال، پیشبینی مارادونا به واقعیت تبدیل شده است. فیفا این بار تصمیم گرفته که وقفههای سهدقیقهای آبخوری را در تمام مسابقات اجباری کند، بدون توجه به شرایط آبوهوایی و حتی در ورزشگاههایی که سیستم تهویه مطبوع دارند. تنها استثنای این قاعده، بازی فرانسه مقابل عراق بوده که به دلیل شرایط جوی متوقف و با تأخیر دو ساعته برگزار شد. آنچه این وقفهها را بیش از پیش جنجالی کرده، بحث درآمدهای تبلیغاتی هنگفتی است که از این طریق به جیب شبکههای تلویزیونی سرازیر میشود؛ رقمی که طبق تخمین کارشناسان، در آمریکا بهتنهایی به بیش از ۱۸۹ میلیون پوند میرسد.
در بریتانیا، شبکههای آیتیوی و بیبیسی بهجای پخش تبلیغات، تصاویر را به استودیوهای تحلیلی خود منتقل میکنند، اما در سایر نقاط جهان، تبلیغات حدود ۲۰ ثانیه پس از شروع هر وقفه پخش شده و ۳۰ ثانیه قبل از شروع مجدد بازی متوقف میشود. این موضوع باعث شده آلن شیرر، اسطوره فوتبال انگلیس، در برنامه بیبیسی بهصراحت بگوید که همه میدانند این وقفهها واقعاً برای چیست و در بیشتر مواقع، پای سلامت بازیکنان در میان نیست، بلکه هدف اصلی تبلیغات و پول است. این در حالی است که در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، وقفههای آبخوری فقط در شرایط خاص و با شاخص دمایی بالای ۳۲ درجه اعمال میشدند و با توجه به برگزاری مسابقات در فصل زمستان و ورزشگاههای سربسته، عملاً بهندرت اجرا میشدند.
