آیا تا بهحال به این فکر کردهاید که در ثروتمندترین کشور جهان—ایالات متحده آمریکا—چه تعداد میلیونر زندگی میکنند؟ شاید حدس بزنید ۱۰۰ هزار نفر، یا حتی یک میلیون نفر. اما واقعیت فراتر از تصور است.
طبق گزارش موسسه «کردیت سوییس» در سال ۲۰۱۵، بیش از ۱۵.۷ میلیون نفر در آمریکا در دستهی میلیونرها قرار گرفتهاند. این رقم، در مقایسه با بریتانیا که نزدیکترین کشور از نظر تعداد میلیونرهاست، بیش از ۶.۵ برابر بیشتر است.
با در نظر گرفتن اینکه جمعیت آمریکا حدود ۵ برابر جمعیت بریتانیاست، چنین تفاوتی در نگاه نخست منطقی بهنظر میرسد. اما درصد جمعیت میلیونی نیز گویای نکتهای مهمتر است: حدود ۴.۹ درصد از جمعیت ایالات متحده میلیونر هستند، در حالیکه این نسبت در بریتانیا ۳.۷ درصد است.
نمودار جهانی توزیع میلیونرها تفاوتهای چشمگیری را نمایان میکند. فاصله میان تعداد میلیونرهای ایالات متحده و کشورهایی مانند ترکیه—که در رتبه یازدهم قرار دارد—بهقدری زیاد است که تعجبآور بهنظر میرسد. این اختلاف نهتنها بازتابی از شکافهای اقتصادی بین کشورهاست، بلکه نشاندهنده توزیع ناعادلانه ثروت در سطح جهانی نیز هست.
چنین آمارهایی پرسشی اساسی را بهدنبال دارند: چگونه میتوان ساختاری جهانی با عدالت بیشتر در حوزه دسترسی به منابع مالی و فرصتهای اقتصادی ایجاد کرد؟ پاسخ شاید در اصلاحات ساختاری، آموزش مالی فراگیر و ایجاد مسیرهای درآمدی پایدار برای جوامع کمتر برخوردار نهفته باشد.
