تازهترین اظهارات یک مهاجر افغانستانی که بیش از چهار دهه در ایران زندگی کرده، با واکنشها و توجه گستردهای در فضای رسانهای روبهرو شده است. او در مصاحبهای که اخیراً منتشر شده، از تجربهی شخصیاش در جامعه ایران سخن گفته و روابط انسانی خود را در این کشور بهگونهای توصیف کرده که مورد تحسین بسیاری قرار گرفته است.
این مهاجر با تأکید بر اینکه طی ۴۰ سال اقامت در ایران با بیاحترامی یا رفتارهای نژادپرستانه مواجه نشده، مردم ایران را «بهترین در دنیا» توصیف کرده، عنوانی که از نگاه او حاصل سالها تعامل، همزیستی و درک متقابل بوده است.
او همچنین به مهاجرت موقت خود به آلمان اشاره کرده و در نهایت تصمیم گرفته به ایران بازگردد؛ اقدامی که از نظر او نشاندهندهی پیوند عاطفی و احساس امنیت در کشور میزبان بوده است.
در بخشی دیگر از سخنانش، این مهاجر به رفتار مهاجران تازهوارد در سه سال اخیر اشاره کرده و گفته برخی از آنها مرتکب رفتارهای خلاف مانند سرقت و چاقوکشی شدهاند. او هشدار داده که این موارد محدود اما پررنگ، تأثیر منفی قابلتوجهی در نگاه عمومی جامعه نسبت به مهاجران افغانستانی داشته است.
وی همچنین از صاحبخانه ایرانیاش یاد کرده؛ فردی که حتی «ریال آخر» پول پیش او را با دقت بازگردانده و بهگفته این مهاجر، نماد انصاف و اعتماد در تعاملات روزمره بوده است.
این روایت انسانی با استقبال بسیاری روبهرو شده و بار دیگر اهمیت نگاهی منصفانه، همدلی فرهنگی و نقش مهاجران در جامعه میزبان را یادآوری میکند. اگر خواستی، میتونم همین روایت رو تبدیل کنم به مقالهای تحلیلی یا متن محتوایی برای شبکههای اجتماعی. فقط اشاره کن تا برات آمادهاش کنم.
