نسل افسرده؛ چگونه جوانان امروز جای میانسالان را در بحران روانی جهانی گرفتهاند؟
نتایج تازهترین پژوهشهای بینالمللی نشان میدهند که نسل جوان، بهویژه افراد ۱۸ تا ۲۴ ساله، در حال تجربهی بحرانی بیسابقه در سلامت روان هستند، بحرانی که باور دیرینه دربارهی «افسردگی میانسالی» را بهکلی زیر سؤال برده است. برخلاف الگوی سنتی که شادی را در دوران جوانی بالا، در میانسالی پایین و در سالمندی دوباره صعودی میدانست، دادههای جدید نشان میدهند که منحنی رضایت از زندگی اکنون وارونه شده است: جوانان در پایینترین نقطهی این منحنی قرار دارند.
مطالعهای گسترده در ۴۴ کشور، از جمله ایالات متحده و بریتانیا، نشان داده که افراد زیر ۲۵ سال بیشترین میزان نارضایتی روانی را گزارش کردهاند. این یافتهها نشان میدهند که بحران روانی نسل Z از حدود سال ۲۰۱۴ آغاز شده و در دوران همهگیری کرونا به اوج رسیده است. پژوهشگران هشدار دادهاند که این روند نهتنها ادامه دارد، بلکه در حال تبدیلشدن به یک بحران جهانی است.
دلایل این وضعیت پیچیدهاند و به عوامل متعددی مرتبط هستند. از جمله آنها میتوان به افزایش غیبت از مدرسه، افت کیفیت یادگیری، خروج زودهنگام از بازار کار بهدلیل مشکلات روانی، و فشارهای اجتماعی ناشی از فضای مجازی اشاره کرد. دختران جوان نیز در این میان آسیبپذیرتر از همسالان پسر خود هستند و نرخ اضطراب و افسردگی در میان آنها بهطور قابلتوجهی بالاتر گزارش شده است.
مارتین هندریکس، پژوهشگر حوزهی شادی در دانشگاه اراسموس، معتقد است که نسل جدید از کودکی در معرض صفحهنمایشها بوده و همین موضوع باعث شده که بیش از حد خود را با دیگران مقایسه کنند. او همچنین به مشکلات اقتصادی اشاره کرده و گفته که جوانان برخلاف نسلهای پیشین، فاقد پسانداز کافی هستند و در تأمین نیازهای اولیه مانند مسکن و خوراک با چالشهای جدی مواجهاند. به گفتهی هندریکس، افزایش شدید قیمت خانهها موجب شده که نسلهای قدیمیتر ثروت بیشتری کسب کنند، در حالی که جوانان حتی برای خرید اولین خانه با مانعهای بزرگ روبهرو هستند.
در ایالات متحده، دادههای سیستم «نظارت بر عوامل خطر رفتاری» (BRFSS) که توسط CDC بین سالهای ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۴ جمعآوری شده، نشان میدهد که میزان ناامیدی در میان جوانان بهطور چشمگیری افزایش یافته است. این نظرسنجی سالانه با مشارکت بیش از ۴۰۰ هزار نفر انجام شده و از آنها دربارهی تعداد روزهایی که در ماه گذشته سلامت روان خوبی نداشتهاند، پرسیده شده است. کسانی که گفتهاند در تمام ۳۰ روز اخیر دچار مشکل بودهاند، در دستهی «ناامید» قرار گرفتهاند.
اگرچه این دادهها بر اساس گزارشهای شخصی افراد تهیه شده و ممکن است تحت تأثیر عوامل ذهنی یا فرهنگی قرار داشته باشند، اما روند کلی آنها نشان میدهد که برخلاف تصور رایج، بحران روانی امروز بیش از همه گریبان جوانان را گرفته است. در مقابل، افراد ۴۵ تا ۷۰ ساله در ایالات متحده و سایر کشورها، سطح بالاتری از رضایت روانی را گزارش کردهاند. حتی افراد بالای ۷۰ سال نیز نسبت به جوانان زیر ۲۵ سال، احساس شادی بیشتری دارند. در سطح جهانی، میزان ناامیدی در میان سالمندان بالای ۶۵ سال به کمتر از یک درصد رسیده است.
