برگزاری ایونتی با محوریت «یافتن شوگر ددی» در یکی از کافههای تهران، بهدلیل فاصله سنی قابلتوجه میان شرکتکنندگان—حدود ۲۰ سال—واکنشهای گستردهای را در شبکههای اجتماعی برانگیخت. این اتفاق بار دیگر پرسشی مهم را مطرح کرده است: آیا چنین روابطی میتوانند سالم، متعادل و پایدار باشند؟ و از منظر روانشناسی، چه فاصله سنی برای ازدواج مناسبتر است؟
در گزارشی از روزنامه خراسان، فریده زاهدیمحبوب، کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، به بررسی آسیبهای احتمالی این نوع روابط پرداخته و تأکید کرده است که «ازدواجهایی با فاصله سنی زیاد، اغلب با چالشهای جدی همراهاند و نیازمند نگاه واقعبینانه هستند.»
چرا روابط با فاصله سنی زیاد پرریسکاند؟
زاهدیمحبوب شش عامل اصلی را بهعنوان خطرات بالقوه این نوع ازدواجها معرفی کرده است:
۱. تفاوت در مراحل رشد روانی و هیجانی
افراد در دهههای مختلف زندگی، نیازها و اولویتهای متفاوتی دارند. یک دختر ۲۰ ساله در حال کشف هویت و تجربهگری است، در حالی که مردی ۴۰ ساله بهدنبال ثبات و آرامش است. این تفاوتها میتواند باعث سوءتفاهم و نارضایتی دوطرفه شود.
۲. نابرابری قدرت در رابطه
وقتی یکی از طرفین از نظر مالی، اجتماعی یا تجربی بر دیگری تسلط دارد، رابطه از تعادل خارج میشود. این نابرابری ممکن است منجر به وابستگی ناسالم، کنترلگری یا حتی سوءاستفاده عاطفی شود.
۳. فشار اجتماعی و نگاههای قضاوتگر
جامعه معمولاً به روابط با فاصله سنی زیاد با دیده شک و قضاوت نگاه میکند. این فشارها میتوانند استرس مزمن ایجاد کرده و آرامش رابطه را مختل کنند.
۴. تفاوت در سبک زندگی و نیازهای جسمانی
سطح انرژی، علاقه به تفریح، سفر و فعالیتهای اجتماعی در دو طرف متفاوت است. این تفاوتها در بلندمدت میتواند به شکاف عمیقی در رابطه منجر شود.
۵. چالشهای آیندهنگرانه
با گذر زمان، تفاوت سنی بیشتر خود را نشان میدهد. زمانی که زن وارد دهه ۴۰ زندگیاش میشود، مرد ممکن است با مسائل سالمندی، بیماری و بازنشستگی روبهرو شود—چالشهایی که فشار مضاعفی بر همسر جوانتر وارد میکند.
۶. تأثیرات روانی بر فرزندان
در صورت فرزندآوری، کودک ممکن است با والد مسنتر احساس فاصله کند یا در مواجهه با همسالان دچار خجالت شود. همچنین احتمال تجربه زودهنگام فقدان والد، برای رشد روانی کودک آسیبزا خواهد بود.
جمعبندی: آیا این روابط همیشه محکوم به شکستاند؟
نه لزوماً. عوامل فردی مانند بلوغ هیجانی، شخصیت و کیفیت ارتباط میتوانند در موفقیت رابطه نقش داشته باشند. اما تجربههای بالینی نشان میدهد که ازدواجهایی با فاصله سنی زیاد، بیشتر از روابط همسنوسال در معرض فرسایش و چالشاند.
روانشناسان توصیه میکنند پیش از ورود به چنین روابطی، افراد با دیدی واقعگرایانه به آینده نگاه کنند و صرفاً به جذابیتهای مالی یا هیجانات اولیه بسنده نکنند. ازدواج موفق نیازمند همسطحی در تجربه، اهداف و ارزشهای زندگی است—چیزی که فاصله سنی ۲۰ ساله معمولاً مانعی جدی برای تحقق آن محسوب میشود.
