ژاکلین دِردِریان، شاعر، ترانه‌سرا، آهنگ‌ساز و خواننده ارمنی‌تبار و فرزند ویگن در ۱۷ شهریور ۱۴۰۴، درگذشت. او که چندین سال درگیر بیماری سرطان بود در ۷۳ سالگی از دنیا رفت.
ژاکلین در سال ۱۳۳۱ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. او فرزند ویگن، خواننده ملقب به «سلطان جاز ایران» و از چهره‌های تأثیرگذار در موسیقی پاپ ایران بود. ژاکلین یک خواهر دوقلو به نام آیلین داشت که در عرصه بازیگری و اجرا شناخته می‌شد.
او به‌عنوان ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ خورشیدی وارد دنیای موسیقی شد و به مرور به یکی از نام‌های مهم پشت صحنه ترانه‌های پاپ ایران بدل گردید. او برخلاف بسیاری از هم‌نسلانش، فقط به ترانه‌سرایی بسنده نکرد، بلکه برای ترانه‌هایش نیز ملودی می‌ساخت و همین ویژگی باعث شد سبک او منحصربه‌فرد باشد.
از مشهورترین آثار او می‌توان به ترانه «پرنده» برای گوگوش اشاره کرد که از ماندگارترین قطعات موسیقی پاپ ایران شد. ژاکلین با بسیاری از خوانندگان مطرح همکاری داشت؛ از جمله شهره، مهستی، معین، ستار، لیلا فروهر، ابی، اندی، مارتیک، سیاوش قمیشی، شکیلا، نوش‌آفرین و بسیاری دیگر. بیشترین همکاری او با شهره صولتی بود و ترانه‌های بسیاری از آلبوم‌های مشهور این خواننده، مانند «قصه‌گو»، «عطر»، «سفر» و «هوس»، سروده و ساخته ژاکلین بودند.
ژاکلین علاوه بر همکاری با خوانندگان، خود نیز آلبوم‌هایی منتشر کرد که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: آشتی، اشک پنهونی، برای تو، خاطره‌ی من، مافیا، شازده پسر، شکوفه‌های ایران، تکرارنشدنی، بوسه و غصه جنگ.
او در سال‌های پایانی عمر خود با بیماری سرطان دست‌وپنجه نرم کرد. سرانجام در روز ۱۷ شهریور ۱۴۰۴ در ۷۳ سالگی چشم از جهان فروبست.
