کشورهایی که شهروندانش بیشترین باورمندی به زندگی پس از مرگ را دارند

باور به زندگی پس از مرگ در جهان؛ از اندونزی تا سوئد، تفاوت‌های فرهنگی و مذهبی در یک نگاه

بر اساس داده‌های جدید مرکز پژوهشی Pew، باور به زندگی پس از مرگ در میان بزرگسالان جهان تفاوت‌های چشمگیری دارد—تفاوت‌هایی که ریشه در فرهنگ، مذهب و نگرش‌های فلسفی هر جامعه دارد. این مطالعه که در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ انجام شده، دیدگاه بیش از ۴ میلیارد نفر در ۳۶ کشور را بررسی کرده و تصویری جامع از ایمان به آخرت ارائه داده است.

در صدر این فهرست، اندونزی قرار دارد؛ کشوری با جمعیتی بالغ بر ۱۸۲ میلیون بزرگسال که ۸۵ درصد آن‌ها به زندگی پس از مرگ باور دارند. این رقم نه‌تنها بالاترین درصد در میان کشورهای مورد بررسی است، بلکه نشان‌دهنده پیوند عمیق باورهای مذهبی با سنت‌های فرهنگی است. در منطقه توراجا، خانواده‌ها اجساد عزیزان را برای سال‌ها در خانه نگه می‌دارند تا مراسمی باشکوه برای وداع برگزار کنند—نمادی از احترام به مرگ و ایمان به ادامه زندگی پس از آن.

ترکیه با ۸۴ درصد و کنیا با ۸۰ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در ترکیه، اسلام نقش محوری در شکل‌گیری این باور دارد، در حالی که در کنیا، اکثریت مسیحی جامعه چنین دیدگاهی را پذیرفته‌اند.

ایالات متحده نیز با ۷۰ درصد از بزرگسالان باورمند، در یک‌سوم بالای جدول قرار دارد. با حدود ۱۹۷ میلیون نفر، آمریکا از نظر تعداد مطلق باورمندان به آخرت، پس از هند با ۴۷۰ میلیون نفر، در جایگاه دوم قرار دارد. این رقم با درصد وابستگی مذهبی در این کشور نیز هم‌خوانی دارد.

در مقابل، کشورهای اروپای غربی و شمالی که گرایش بیشتری به سکولاریسم و عقل‌گرایی دارند، درصد پایین‌تری از باور به زندگی پس از مرگ را نشان می‌دهند. در آلمان تنها ۵۰ درصد و در سوئد ۳۸ درصد از بزرگسالان چنین باوری دارند. هلند (۵۱ درصد)، اسپانیا (۴۷ درصد) و فرانسه (۵۵ درصد) نیز در همین طیف قرار می‌گیرند.

هند، با وجود آن‌که تقریباً تمام بزرگسالان آن دارای مذهب هستند، تنها ۴۳ درصد از آن‌ها به زندگی پس از مرگ ایمان دارند—نشان‌دهنده پیچیدگی‌های فلسفی و تنوع دیدگاه‌ها در این کشور.

این داده‌ها نشان می‌دهند که باور به زندگی پس از مرگ نه‌تنها تحت تأثیر دین، بلکه تحت تأثیر فرهنگ، تاریخ و ساختار اجتماعی هر کشور شکل می‌گیرد. از مراسم‌های سنتی در جنوب شرق آسیا تا سکوت فلسفی در اروپای شمالی، نگاه انسان‌ها به مرگ و آن‌چه پس از آن می‌آید، همچنان یکی از رازآلودترین و شخصی‌ترین جنبه‌های زندگی باقی مانده است.