در عصر دیجیتال که اتصال به اینترنت به یکی از پایه‌های زندگی مدرن تبدیل شده، تفاوت‌های چشمگیر در هزینه دسترسی به این فناوری در کشورهای مختلف جهان، تصویری پیچیده از نابرابری دیجیتال ترسیم می‌کند. بررسی تازه‌ای از داده‌های سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که برخی کشورها برای هر مگابیت بر ثانیه اینترنت ثابت، هزینه‌ای چندین برابر دیگران پرداخت می‌کنند؛ موضوعی که به زیرساخت، سیاست‌گذاری، رقابت بازار و حتی جغرافیا گره خورده است.
در صدر این فهرست، امارات متحده عربی با میانگین هزینه ۴٫۳۱ دلار برای هر مگابیت، گران‌ترین اینترنت ثابت جهان را دارد. این رقم تقریباً دو برابر هزینه‌ای است که کاربران در غنا پرداخت می‌کنند و چندین برابر بیشتر از کشورهایی مانند رومانی، که تنها با ۰٫۰۱ دلار به ازای هر مگابیت، ارزان‌ترین اینترنت جهان را ارائه می‌دهد.
این تفاوت‌ها صرفاً عددی نیستند؛ بلکه بازتابی از شکاف دیجیتال جهانی‌اند. در کشورهایی مانند امارات، سوئیس و کنیا، قیمت بالا اغلب ناشی از محدودیت رقابت، چالش‌های زیرساختی و مقررات سخت‌گیرانه است. در مقابل، کشورهای اروپای شرقی و برخی کشورهای آسیایی مانند چین، کره جنوبی و ویتنام، با سرمایه‌گذاری گسترده در زیرساخت‌های دیجیتال و حضور فعال بخش خصوصی، توانسته‌اند اینترنت پرسرعت را با قیمت پایین در اختیار شهروندان قرار دهند.
جالب آن‌که ایالات متحده نیز با هزینه ۰٫۰۸ دلار برای هر مگابیت، در میان کشورهای با اینترنت نسبتاً مقرون‌به‌صرفه قرار دارد؛ هرچند این رقم در مقایسه با برخی کشورهای آسیایی همچنان بالا محسوب می‌شود. در کنار آمریکا، کشورهایی مانند فرانسه، ژاپن و آلمان نیز زیر متوسط جهانی قرار دارند و نشان می‌دهند که توسعه‌یافتگی الزاماً به معنای هزینه بالا نیست.
اینفوگرافی منتشرشده از سوی We Are Social، بیش از ۶۰ کشور را در این مقایسه قرار داده و تصویری جامع از وضعیت اینترنت در جهان ارائه کرده است. در کنار بررسی قیمت، این گزارش به روند رشد اینترنت از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۵ نیز پرداخته؛ از دوران اتصال دایل‌آپ تا عصر هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء.
در نهایت، این داده‌ها نشان می‌دهند که دسترسی به اینترنت نه‌تنها به فناوری، بلکه به سیاست‌گذاری هوشمندانه، رقابت سالم و اراده ملی برای کاهش شکاف دیجیتال بستگی دارد. در جهانی که هر لحظه بیشتر به هم متصل می‌شود، نابرابری در هزینه اینترنت می‌تواند به نابرابری در فرصت‌ها، آموزش، اشتغال و حتی مشارکت اجتماعی منجر شود.
