پس از قهرمانی تیم ملی فوتسال ایران در رقابتهای همبستگی اسلامی، اقدام نمادین وحید شمسایی سرمربی تیم، موجی از واکنشها را به همراه داشت. او در جریان مراسم، دستان خود را به نشانه بیعت با حضرت علی (ع) بالا برد؛ حرکتی که در فضای ورزشی و رسانهای بازتاب گستردهای یافت.
در یکی از برنامههای اینترنتی، عادل فردوسیپور این رفتار را نامناسب دانست و تأکید کرد که در مسابقاتی با عنوان «همبستگی کشورهای اسلامی» نباید به اختلافات مذهبی دامن زد. او این حرکت را مغایر با روح رقابتهایی دانست که هدفشان نزدیکی و اتحاد میان کشورهای مسلمان است.
واکنش شمسایی به این انتقاد بسیار تند بود. او فردوسیپور را به ناآگاهی در مسائل اعتقادی و ایجاد تفرقه در جامعه ورزشی طی سالهای گذشته متهم کرد و گفت طرح چنین موضوعاتی چیزی جز حاشیهسازی و سوءاستفاده از مقدسات نیست.
در ادامه، فردوسیپور نیز سکوت نکرد و در پاسخ به سخنان جنجالی شمسایی اظهار داشت که دین و ایمان منحصر به فرد یا گروه خاصی نیست و جایگاه حضرت علی (ع) آنقدر والا است که نیازی به توضیح ندارد.
این جدال رسانهای باعث شد بحثی گستردهتر درباره مرز میان باورهای شخصی و رفتارهای نمادین در عرصه ورزش شکل بگیرد؛ موضوعی که همچنان محل مناقشه میان اهالی ورزش و رسانه است.
