پس از انتشار ویدئوی جنجالی برنامه «بازمانده» و نمایش بخشهایی که به نمادهای تاریخی و فرهنگی ایران توهین تلقی شد، موجی از اعتراضات شکل گرفت. این اتفاق در نهایت به توقیف برنامه با اجرای مهران غفوریان و سیامک انصاری و همچنین عذرخواهی رسمی تهیهکننده و کارگردان منجر شد. در ادامه، هادی اعتمادیمجد، نویسنده و روزنامهنگار، یادداشتی منتشر کرد که به بررسی این حواشی و نقد عملکرد دو بازیگر باسابقه کمدی پرداخت.
غفوریان و انصاری زمانی از محبوبترین چهرههای طنز ایران بودند؛ حضورشان در سریالهایی چون «شبهای برره» و «زیر آسمان شهر» هنوز در ذهن مخاطبان باقی مانده است. آن روزها برای گرفتن عکس با آنها باید صف میایستادید و شخصیتهایشان به بخشی از فرهنگ عمومی تبدیل شده بود. اما مسیر حرفهای این دو در سالهای اخیر تغییر کرد. غفوریان به سمت نقشهای جدی و تاریک رفت و انصاری فعالیتش را کاهش داد و بیشتر به اجرا پرداخت. این تغییرات باعث شد فاصلهای میان آنها و مخاطبان شکل بگیرد و حس مردمی بودنشان کمرنگ شود.
در برنامه «بازمانده»، حضورشان بهعنوان مجری نهتنها نتوانست جایگاه گذشته را بازسازی کند، بلکه به دلیل محتوای اجرا، آنها را در موقعیتی دشوار قرار داد. بخشهایی از برنامه که به نمادهایی چون شیردال و درفش کاویانی بیاحترامی تلقی شد، تیر خلاص بود و باعث شد جامعهای که از مشکلات متعدد رنج میبرد، واکنشی شدید نشان دهد. حتی خانواده نزدیک غفوریان نیز از او انتقاد کردند.
با وجود عذرخواهی رسمی این دو، بسیاری معتقدند که اگر ویدئو وایرال نمیشد، هیچ واکنشی از سوی آنها صورت نمیگرفت. پرسش اصلی این است که چرا چنین خطایی در زمان ضبط دیده نشد و چرا واکنشها با تأخیر همراه بود.
در نهایت، باید یادآور شد که این دو هنرمند مرتکب جنایت نشدهاند و سزاوار توهینهای رکیک نیستند. آنها صرفاً بهعنوان چهرههای شناختهشده، ناخواسته در موقعیتی قرار گرفتند که ارزشهای فرهنگی جامعه را زیر سؤال برد. اکنون گذر زمان مشخص خواهد کرد که آیا افکار عمومی عذرخواهیشان را میپذیرد یا این اشتباه به نقطه پایانی محبوبیتشان تبدیل خواهد شد؛ همانگونه که برای بسیاری دیگر از چهرهها یک لغزش کافی بود تا مسیر حرفهایشان تغییر کند.
