نشریه ورزشی The Athletic اخیراً اثری تازه منتشر کرده که به بررسی و رتبه‌بندی صد بازیکن برتر تاریخ فوتبال اختصاص دارد. این کتاب با عنوان The Soccer 100 حاصل همکاری گروهی از نویسندگان این رسانه است و هر فصل آن به یکی از ستاره‌های بزرگ تاریخ فوتبال می‌پردازد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، نام‌هایی چون لیونل مسی، کریستیانو رونالدو، دیگو مارادونا و پله در صدر این فهرست قرار گرفته‌اند و جایگاه ویژه‌ای به خود اختصاص داده‌اند.
اما نکته جالب توجه اینجاست که در کنار حضور این اسطوره‌ها، برخی چهره‌های بزرگ دیگر در فهرست دیده نمی‌شوند؛ موضوعی که باعث شگفتی بسیاری از علاقه‌مندان شده است. در ادامه، نویسندگان کتاب به معرفی بازیکنانی پرداخته‌اند که جای خالی‌شان در این رتبه‌بندی احساس می‌شود و بحث‌های تازه‌ای را در میان هواداران و کارشناسان فوتبال برانگیخته است.
این کتاب نه‌تنها یک مرور تاریخی بر عملکرد ستاره‌های فوتبال است، بلکه فرصتی برای بازاندیشی درباره معیارهای انتخاب «بهترین‌ها» به شمار می‌رود؛ اینکه آیا تنها افتخارات فردی و تیمی ملاک هستند یا تأثیر فرهنگی و الهام‌بخشی بازیکنان نیز باید در نظر گرفته شود.
۱. هری کین
به‌رغم اینکه او بهترین گلزن تاریخ فوتبال انگلیس محسوب می‌شود، اما در این فهرست جای نگرفته است. کسی که مطمئناً می‌توانست به رکورد گلزنی آلن شیرر در لیگ برتر نزدیک شود، البته در صورتی که در فوتبال انگلیس می‌ماند.
بله، ممکن است هری کین جام‌ها و افتخارات زیادی برای خودنمایی نداشته باشد، اما قطعاً معیارهای دیگری هم برای اثبات بزرگی یک فوتبالیست وجود دارد. در صورتی که کسی بازی‌های دوران اوج هری کین در تاتنهام یا عملکرد درخشان ماه‌های اخیرش در بایرن مونیخ را دیده باشد، نمی‌تواند به راحتی او را از لیست ۱۰۰ بازیکن برتر تاریخ حذف کند.
۲. ارلینگ هالند
افزودن بازیکنانی که هنوز در اوج هستند کار سختی است. داستان ارلینگ هالند در ۲۵ سالگی هنوز به طور کامل در فوتبال نوشته نشده؛ حتی اگر فردا هالند دچار مصدومیت شدیدی شود که پایان دوران حرفه‌ای‌اش را رقم بزند، باز هم مطمئن هستیم که تا همین حالا آن‌قدر کار فوق‌العاده انجام داده که جزو بهترین‌های تاریخ فوتبال محسوب شود.
ارلینگ هالند سریع‌ترین بازیکنی است که به ۱۰۰ گل در لیگ برتر رسید. او در فصل سه‌گانه منچسترسیتی ۲۰۲۲-۲۳، ۵۲ گل زد و نروژ را پس از یک نسل به جام جهانی رساند. واقعاً چه چیز دیگری از خودش را باید ثابت کند؟
۳. لوئیس سوارز
همین‌طور که به صد گل سریع هالند در لیگ برتر اشاره کردیم، لوئیس سوارز هم توانست به صد گل در لالیگا دست پیدا کند و آن را در سه بازی کمتر نسبت به هالند کامل کرد.
لوئیس سوارز بهترین گلزن تاریخ فوتبال اروگوئه، کشوری تاریخی و پرافتخار در ورزش فوتبال، است. سوارز همچنین در جدول گلزنان بارسلونا در رده سوم قرار دارد. بازیکن سابق بارسلونا تقریباً در هر تیمی که توپ زده، جام‌های زیادی را از آن خود کرده است؛ سوارز جزو یکی از خطرناک‌ترین و غیرقابل کنترل‌ترین بازیکان در خط حمله تاریخ فوتبال محسوب می‌شود.
هم‌نام او، برنده توپ طلا اسپانیا در دهه ۱۹۵۰، نیز در فهرست جای نگرفته است.
۴. روبرت لواندوفسکی
بازی روبرت لواندوفسکی فوق‌العاده مؤثر و دقیق است و سبک او به شکلی نیست که با توصیف‌های شاعرانه‌ای مثل گارینشا، گازا یا جورج بست همخوانی داشته باشد؛ اما بیایید منطقی باشیم.
فقط مسی و رونالدو (به ترتیب اول و پنجم) در تمام تاریخ پنج لیگ بزرگ اروپا گل‌های بیشتری زده‌اند. ۱۳ عنوان قهرمانی لیگ با تیم‌های لخ پوزنان، بروسیا دورتموند، بایرن مونیخ و بارسلونا. او پس از درخشش در سه‌گانه بایرن مونیخ ۲۰۲۰، شایسته توپ طلا بود اما از دستیابی به آن ناکام ماند. ما هیچ مشکلی با حضور کیلیان امباپه در فهرست نداریم؛ قطعاً او شایستگی لازم را دارد. اما نمی‌توان نام او را در فهرست ذکر کرد و لواندوفسکی را نادیده گرفت، با توجه به تمام دستاوردهایش.
۵. استیون جرارد
در چهار بازیکن قبلی، دستاوردها و رکوردهای شگفت‌انگیز آن‌ها را مرور کردیم. استیون جرارد احتمالاً نمی‌تواند از نظر رکورد با دیگران رقابت کند، اما فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر The Athletic، خوشبختانه، فقط درباره بیشترین تعداد گل‌ها و جام‌ها نیست.
این فهرست جای بازیکنانی هم هست که بیشتر با بازی‌شان شما را تحت تأثیر قرار می‌دهند و احساسات‌تان را برمی‌انگیزند. بخش‌هایی مربوط به بازیکنانی مثل فرانچسکو توتی، سوکراتس و دنیس برکمپ بسیار جذاب هستند، اما هیچ بخشی درباره جرارد نوشته نشده است. ویرجیل فن دایک را هم از فهرست حذف کرده‌اند.
۶. انگولو کانته
با نگاهی به اسامی حاضر در فهرست، می‌بینیم دوره‌ها، لیگ‌ها و فرهنگ‌های متنوع، هر کدام نمایندگان خود را در لیست جای داده‌اند. مشخص است که نمی‌خواستند دوران حال حاضر و لیگ برتر بیش از حد غالب شود. اما کانته، کانته است.
جام جهانی و چلسی تحت هدایت آنتونیو کونته را فراموش کنید، لیگ قهرمانان اروپا را هم کنار بگذارید. او تیم لستر سیتی را به قهرمانی در لیگ برتر رساند. همین دستاورد به تنهایی برای حضور در فهرست کافی است.
۷. توماس مولر
بازی تیم بایرن مونیخ که ۱۱ قهرمانی متوالی در بوندس‌لیگا به دست آورد، چندان چشم‌نواز و جذاب نبود. موفقیت این تیم آن‌قدر جذابیت داشت که خودش کمی عادی و قابل پیش‌بینی به نظر می‌رسید و این باعث شد سوال‌هایی درباره برابری در امکانات و آینده فوتبال پیش بیاید.
ما نمی‌خواهیم مانوئل نویر تنها نماینده آن تیم سرنوشت‌ساز باشد. بله، او دروازه‌بانی مدرن را بازتعریف کرد و فوتبال را به شکل منحصربه‌فردی تغییر داد. اما می‌توان همین را درباره توماس مولر در سمت دیگر زمین هم گفت. بازیکنی که با موقعیت‌یابی هوشمندانه و پیدا کردن فضاهای خالی در زمین، بیشترین تأثیر را در تیم می‌گذارد.
۸. سرخیو راموس
بیایید از اسپانیا شروع کنیم. سرخیو راموس در هر سه فینال مهم تیم ملی اسپانیا بازی کرد و با دو قهرمانی اروپا و یک جام جهانی تاریخ‌ساز شد.
او با سر گلی زد که رئال مادرید را به قهرمانی افسانه‌ای لادسیما رساند و سپس به کاپیتانی تیم ادامه داد و در سه سال متوالی، سه قهرمانی دیگر لیگ قهرمانان اروپا را به دست آورد. حتی بدون این دستاوردها هم، راموس شایسته حضور در فهرست است و استاد مهارت‌های دفاعی و تاکتیکی پیچیده فوتبال به شمار می‌رود.
۹. والنتینو مازولا
ممکن است با نگاه به هشت نام بالا، این نقد را به ما وارد کنید که فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر فوتبال Planet Football بیش از حد تحت سلطه فوتبالیست‌های ۲۵ سال اخیر است. و بله، این نقد تا حدی صحت دارد. به همین دلیل تلاش کرده‌ایم تا با اشاره به مازولا این تعادل برقرار شود؛ او یکی از ستارگان برجسته تیم گرانده تورینو بود که به‌طور غم‌انگیزی در سانحه هوایی سوپرگا ۱۹۴۹ جان خود را از دست داد.
این هافبک افسانه‌ای ایتالیایی در فهرست ۱۰۰ بازیکن برتر تمام دوران مجله FourFourTwo در رتبه ۳۷ قرار گرفت، اگرچه در فهرست The Athletic جایی ندارد.
