انتشار یک گفتوگوی ویدیویی با علی شمخانی، دبیر پیشین شورای عالی امنیت ملی، موجی از توجه و بحثهای رسانهای را به دنبال داشته است. در این مصاحبه، او به پرونده ابوالحسن بنیصدر، نخستین رئیسجمهور ایران پس از انقلاب، اشاره کرد و برخلاف روایتهای رایج، تأکید داشت که بنیصدر را «خائن» نمیداند. همین جمله کوتاه کافی بود تا فضای سیاسی و رسانهای بار دیگر به سمت بازخوانی گذشته و ارزیابی نگاههای متفاوت به تاریخ معاصر ایران سوق پیدا کند.
شمخانی در ادامه گفتوگو به موضوعی شخصیتر پرداخت و برای نخستین بار بهطور آشکار از گرایش سیاسی خود سخن گفت. او توضیح داد که در انتخابات ریاستجمهوری، رأی خود را به نام مسعود پزشکیان ثبت کرده و از انتخاب سید ابراهیم رئیسی خودداری کرده بود. این اعتراف صریح، بازتاب گستردهای در شبکههای اجتماعی و رسانهها داشت و بسیاری آن را نشانهای از تغییر رویکرد یا شفافیت بیشتر در بیان دیدگاههای سیاسی دانستند.
ترکیب این دو بخش از سخنان شمخانی ــ نگاه متفاوت به بنیصدر و اعلام رأی انتخاباتی ــ باعث شد مصاحبه او به یکی از موضوعات داغ روز تبدیل شود. برخی تحلیلگران این اظهارات را نشانهای از تلاش برای بازتعریف جایگاه سیاسی او در فضای کنونی ارزیابی کردند، در حالی که گروهی دیگر آن را صرفاً بیان صریح تجربههای شخصی و دیدگاههای فردی دانستند.
