انتشار یادداشتی از احمد علمالهدی، امام جمعه مشهد و پدرزن رئیسجمهور فقید دولت سیزدهم، بار دیگر موضوع مرگ ابراهیم رئیسی را به صدر اخبار آورد. او در کانال تلگرامی خود مدعی شد که رئیسی قربانی یک ترور سازمانیافته بوده و به کتابی تازه با عنوان عطر مرگ یا بوی مرگ اشاره کرد؛ اثری که ادعا میکند سازمان اطلاعات اسرائیل (موساد) در این حادثه نقش داشته است.
کتاب جنجالی و ادعاهای نویسنده
این کتاب به قلم اسحاق گلدشتین نوشته شده؛ فردی که نه سابقه دانشگاهی معتبر دارد و نه پیشینهای شناختهشده در حوزه امنیت. با این حال، او در اثر خود مدعی است موساد سالها پیش از حمله مستقیم اسرائیل به ایران در ژوئن ۲۰۲۵، عملیاتهایی در داخل ایران آغاز کرده و سقوط بالگرد رئیسی بخشی از همان طرح بوده است. در فصل نخست کتاب، با عنوان آبشاری از تصادفها در ارتفاعات ایران، روایت رسمی جمهوری اسلامی درباره سانحه زیر سؤال برده میشود. گلدشتین این حادثه را نمونهای از «هنر ترور غیرمستقیم» میداند؛ الگویی که با ایجاد زنجیرهای از اتفاقات طبیعی، مرگ را به شکل یک سانحه جلوه میدهد.
روایت رسمی و موضع نهادهای مسئول
در مقابل، گزارش رسمی ستاد کل نیروهای مسلح علت حادثه را ترکیبی از شرایط نامساعد جوی، بالگردی قدیمی اما قابل استفاده و یک سانحه تراژیک عنوان کرده است. مقامات نظامی بارها تأکید کردهاند که هیچ سندی مبنی بر خرابکاری یا ترور وجود ندارد.
واکنشها و اظهارنظرهای داخلی
پس از حادثه، برخی چهرههای سیاسی و فرهنگی روایتهای متفاوتی ارائه کردند:
- محمدمهدی اسماعیلی، وزیر فرهنگ و ارشاد، در مرداد ۱۴۰۳ با انتشار تصویری در شبکه اجتماعی ایکس تلویحاً از «ترور» سخن گفت، اما ساعاتی بعد عقبنشینی کرد.
- میثم نیلی، مدیرمسئول رجانیوز و برادر داماد رئیسی، در یادداشتی او را «شهید ترور» خواند.
- حمید رسایی و کامران غضنفری، نمایندگان مجلس، مدعی شدند ردپای اسرائیل و حتی جمهوری آذربایجان در این پرونده وجود دارد. غضنفری با کنایه گفت: «فوت سیدابراهیم رئیسی را به یک توده ابر نسبت میدهند؛ عجب ابر متراکم هوشمندی!»
این اظهارات با واکنش تند نهادهای رسمی مواجه شد. رسول سناییراد، معاون سیاسی دفتر عقیدتی ـ سیاسی فرماندهی کل قوا، چنین ادعاهایی را «شبههافکنی» دانست و تأکید کرد که طرح این فرضیهها در راستای اهداف دشمن برای القای ضعف نظام است. همچنین ابراهیم رضایی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس، اعلام کرد که «هیچ عامل خارجی در این حادثه دخیل نبوده» و بالگردهای مورد استفاده فاقد تجهیزات مدرن مانند GPS یا ابزارهای دیجیتال بودهاند.
جمعبندی
با وجود انتشار کتابهای جنجالی و طرح ادعاهای مختلف از سوی برخی چهرههای سیاسی، روایت رسمی همچنان بر سانحه بودن حادثه سقوط بالگرد تأکید دارد. تاکنون هیچ مدرک معتبر و قطعی برای اثبات فرضیه ترور ارائه نشده است، اما این موضوع همچنان در فضای رسانهای و سیاسی ایران محل بحث و مناقشه باقی مانده است.
