پس از واکنش جنجالی ایرج طهماسب به برنامه امیرحسین قیاسی، حالا انتقادها به دریافت جایزه این کمدین در جشن حافظ نیز ادامه پیدا کرده است. این بار محمود گبرلو، منتقد باسابقه سینما، در یادداشتی به نقد روند انتخاب برندگان در این جشن پرداخت و بهطور مستقیم به اعطای تندیس به قیاسی اعتراض کرد.
گبرلو در نوشته خود یادآور شد که علی معلم، بنیانگذار جشن حافظ، همواره تلاش داشت این رویداد را به محفلی برای تقدیر از استعدادهای واقعی و خلاقیتهای اصیل تبدیل کند. او تأکید کرد که معلم کمتر تحت تأثیر فشارهای رسانهای قرار میگرفت و نگاهش بیشتر بر ارزشهای هنری و حفظ اعتبار سینمای ایران متمرکز بود.
به گفته گبرلو، پس از درگذشت معلم، مسیر جشن تغییر کرده و در آخرین دوره، تندیس به هنرمندی تازهکار و کمتجربه اهدا شد؛ اقدامی که به باور او برخلاف معیارهای حرفهای و هنری است. وی انتخاب امیرحسین قیاسی را نمونهای روشن از تقدیر بر اساس محبوبیت لحظهای و نگاه تجاری دانست و افزود که آثار این کمدین محدود، سطحی و فاقد عمق هنری هستند و تنها با استفاده از زبان و ریتم مورد پسند نسل جدید توانستهاند توجه کوتاهمدت مخاطبان را جلب کنند.
گبرلو در ادامه نوشت که این نوع انتخابها چرخهای از خطاهای حرفهای را ایجاد میکند؛ چرخهای که در آن آثار ضعیف بهدلیل فشار رسانهای یا سلیقه شخصی برگزارکنندگان مورد تقدیر قرار میگیرند و همین امر باعث میشود ارزش و شفافیت داوری زیر سؤال برود. او این روند را «غلط مضاعف» توصیف کرد؛ چرا که نهتنها کیفیت واقعی نادیده گرفته میشود، بلکه الگویی غلط برای دیگران ساخته میشود و جشنها به جای معیار هنری، به پاداشی برای موفقیت رسانهای یا محبوبیت زودگذر تبدیل میشوند.
در پایان، گبرلو هشدار داد که ادامه چنین رویکردی میتواند اعتماد عمومی به جشن حافظ و حتی نظام ارزشگذاری سینمای ایران را تضعیف کند. به باور او، اگر معیارهای حرفهای و هنری در انتخابها رعایت نشود، حتی معتبرترین جوایز نیز اعتبار خود را از دست خواهند داد.
