در یکی از کمسابقهترین تصمیمهای مدیریتی، گراهام واکر مدیرعامل شرکت خانوادگی «فایبرباند» هنگام فروش این مجموعه به ارزش ۱.۷ میلیارد دلار، شرطی غیرقابل مذاکره گذاشت: ۱۵ درصد از مبلغ معامله باید به کارکنان اختصاص یابد. نتیجه این شرط، توزیع ۲۴۰ میلیون دلار میان ۵۴۰ کارمند تماموقت بود؛ اقدامی که به هر نفر بهطور میانگین ۴۴۳ هزار دلار طی پنج سال رساند.
واکر تأکید داشت که بدون این پاداش، کارگرانی که سالها در سختترین شرایط شرکت را سرپا نگه داشته بودند، انگیزهای برای ادامه نخواهند داشت. سرانجام شرکت «ایتون» این شرط را پذیرفت و از ژوئن، کارگران شروع به دریافت مبالغی کردند که برای کارکنان باسابقه حتی بیشتر از میانگین بود.
واکنشها به این خبر از ناباوری تا اشک شوق متفاوت بود. هکتور مورنو، مدیر توسعه کسبوکار، این لحظه را به برنده شدن در بختآزمایی تشبیه کرد. لیسیا کی، کارمند ۵۱ سالهای که از سال ۱۹۹۵ با دستمزدی اندک کار خود را آغاز کرده بود، توانست با پاداش خود وام مسکنش را تسویه و یک بوتیک لباس راهاندازی کند. برخی دیگر بدهیهای کارت اعتباری را پرداخت کردند، خودرو خریدند، هزینه تحصیل فرزندان را تأمین کردند یا پسانداز بازنشستگیشان را افزایش دادند. هنگ تیتی بلکول، دستیار مدیر ۶۷ ساله، با دریافت چند صد هزار دلار به آرامی بازنشسته شد.
این حجم نقدینگی در شهر کوچک میندن لوئیزیانا با جمعیت ۱۲ هزار نفر، تأثیر چشمگیری گذاشت. شهردار نیک کاکس از هیجان و رونق تازهای سخن گفت که در شهر جریان دارد. واکر نیز تأکید کرد که یکی از اهداف اصلیاش حمایت از جامعه محلی بوده؛ شهری که سالها با مهاجرت کسبوکارها به تگزاس و از دست رفتن مشاغل دستوپنجه نرم کرده است.
شرکت فایبرباند که در سال ۱۹۸۲ توسط کلاد واکر با تنها ۱۲ کارمند تأسیس شد، مسیر پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. از آتشسوزی و بحران داتکام تا سرمایهگذاری پرریسک ۱۵۰ میلیون دلاری در تولید محفظههای برق مدولار، این شرکت بارها در آستانه سقوط قرار گرفت اما با پشتکار کارکنان و تصمیمهای جسورانه خانواده واکر توانست رشد کند. افزایش تقاضا برای مراکز داده، رایانش ابری و هوش مصنوعی، فروش شرکت را طی پنج سال ۴۰۰ درصد بالا برد و خریداران زیادی را جذب کرد.
واکر که در پایان سال از سمت مدیرعاملی کنارهگیری میکند، آرزوی سادهای دارد: روزی در ۸۰ سالگی ایمیلی دریافت کند که نشان دهد این تصمیم چه تأثیر مثبتی بر زندگی کارگران گذاشته است. این اقدام او نهتنها آینده صدها خانواده را تغییر داد، بلکه نمونهای نادر از اولویت دادن به نیروی انسانی در برابر سود صرف به شمار میرود.
