زیبایی لیگ قهرمانان اروپا در این است که فوتبالیستهایی از سراسر جهان را به هم پیوند میدهد. فرقی ندارد بازیکنی برای رئال مادرید بازی کند یا پاری سن ژرمن؛ در هر صورت کشورهای مختلف میتوانند در این رقابتها نماینده داشته باشند.
به همین دلیل است که جشنهای پیروزی پس از مسابقه اغلب با پرچم کشورهای مختلف از گوشهوکنار جهان همراه میشود. برای مثال خویچا کواراتسخلیا، ستاره پاری سن ژرمن که قهرمان فینال لیگ قهرمانان فصل ۲۰۲۴/۲۵ شد، اهل کشور کوچک گرجستان است. بسیاری از بازیکنان به وطن خود افتخار میکنند و دوست دارند آن را به جهان نشان دهند.
با در نظر گرفتن این موضوع، برخی کشورها (اغلب بهدلیل موفقیت در سطح ملی) بازیکنان بیشتری در میان قهرمانان لیگ قهرمانان داشتهاند. اما کدام ۲۵ کشور بیشترین قهرمانان این رقابت باشگاهی سطح اول اروپا را داشتهاند؟
۲۵ تا ۲۱
اروگوئه، نیجریه، ساحل عاج، غنا، ولز
داشتن حتی یک عضو در تیم قهرمان لیگ قهرمانان، بهویژه برای کشورهای کوچکتر در دنیای فوتبال، دستاورد بزرگی محسوب میشود. فهرست از اروگوئه آغاز میشود؛ کشوری که نخستین جام جهانی فوتبال در سال ۱۹۳۰ را فتح کرد. این کشور سه قهرمان لیگ قهرمانان داشته است: لوئیس سوارز، خوزه سانتاماریا و فدریکو والورده.
نیجریه نیز سه بازیکن با سابقه قهرمانی در مهمترین رقابت باشگاهی اروپا دارد: جان اوبی میکل، نووانکو کانو (که یکی از بهترین بازیکنان آفریقایی تاریخ آرسنال محسوب میشود) و فینیدی جورج.
دیدیه دروگبا بزرگترین بازیکن تاریخ ساحل عاج به شمار میرود. او همراه با یحیی توره و سالومون کالو قهرمان لیگ قهرمانان شدهاند. غنا نیز سه بازیکن با سابقه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا دارد که از میان آنها میتوان به مایکل اسین اشاره کرد.
گرت بیل از ولز که یکی از زیباترین گلهای تاریخ لیگ قهرمانان را با ضربه قیچیبرگردان به ثمر رساند، پنج بار با رئال مادرید قهرمان این مسابقات شد. هموطن او رایان گیگز نیز با منچستریونایتد بسیار موفق بود و طعم قهرمانی در این مسابقات را چشید؛ همانطور که ایان راش در اوایل دهه ۱۹۸۰ با لیورپول افتخارات زیادی کسب کرد.
| رتبه | کشور | تعداد بازیکنان | بازیکنان شاخص |
|---|---|---|---|
| ۲۵ | اروگوئه | ۳ | لوئیس سوارز، خوزه سانتاماریا، فدریکو والورده |
| ۲۴ | نیجریه | ۳ | جان اوبی میکل، نووانکو کانو، فینیدی جورج |
| ۲۳ | ساحل عاج | ۳ | دیدیه دروگبا، یحیی توره، سالومون کالو |
| ۲۲ | غنا | ۳ | مایکل اسین، سولی مونتاری، ساموئل کوفور |
| ۲۱ | ولز | ۴ | گرت بیل، رایان گیگز، ایان راش |
۲۰ تا ۱۶
لهستان، نروژ، جمهوری چک، بلژیک، سوئد
لهستان نیز مانند ولز چهار بازیکن قهرمان لیگ قهرمانان داشته است. روبرت لواندوفسکی، ستاره بزرگ این کشور، یکی از بهترین گلزنان نسل خود محسوب میشود. مهاجم فعلی بارسلونا تنها بازیکن لهستانی با سابقه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا نیست؛ یرژی دودک نیز این جام را با لیورپول بالای سر برده است.
ارلینگ هالند از نروژ نقش مهمی در سهگانه تاریخی منچسترسیتی در فصل ۲۰۲۲/۲۳ داشت. چند دهه قبل از آن، هموطنش اوله گونار سولشر با گل تاریخی خود در فینال ۱۹۹۹ مقابل بایرن مونیخ باعث قهرمانی منچستریونایتد شد.
از جمهوری چک نیز بازیکنانی مانند میلان باروش و ولادیمیر اشمیسر عضو تیم قهرمان لیورپول در فصل ۲۰۰۴/۰۵ بودند. همچنین پتر چک، دروازهبان مشهور این کشور، با چلسی قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است.
نسل طلایی بلژیک نیز چند قهرمان لیگ قهرمانان اروپا داشته است؛ از جمله کوین دی بروینه، تیبو کورتوآ و ادن هازارد.
در رتبه شانزدهم سوئد با هفت قهرمان قرار دارد. نکته جالب این است که زلاتان ابراهیموویچ (یکی از بهترین بازیکنانی که هرگز قهرمان لیگ قهرمانان نشدهاند) در این فهرست حضور ندارد. با این حال بازیکنانی مانند هنریک لارسون، یسپر بلومکویست و کونی تورستنسون در میان بازیکنان این کشور با سابقه قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا دیده میشوند.
| رتبه | کشور | تعداد بازیکنان | بازیکنان شاخص |
|---|---|---|---|
| ۲۰ | لهستان | ۴ | روبرت لواندوفسکی، یرژی دودک، زبیگنیف بونیک |
| ۱۹ | نروژ | ۴ | ارلینگ هالند، اوله گونار سولشر، رونی یونسن |
| ۱۸ | جمهوری چک | ۴ | پتر چک، ولادیمیر اشمیسر، میلان باروش |
| ۱۷ | بلژیک | ۴ | کوین دی بروینه، تیبو کورتوآ، ادن هازارد |
| ۱۶ | سوئد | ۷ | هنریک لارسون، یسپر بلومکویست، کونی تورستنسون |
۱۵ تا ۱۱
دانمارک، جمهوری ایرلند، کرواسی، آرژانتین، یوگسلاوی
مایکل و برایان لادروپ، برادران دانمارکی، از برجستهترین ستارههای کشورشان در این زمینه هستند. البته پیتر اشمایکل (یکی از بهترین دروازهبانان تاریخ لیگ برتر انگلیس) نیز یکبار با منچستریونایتد قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد. او هم عضوی از تیم افسانهای فصل ۱۹۹۸/۹۹ شیاطین سرخ بود.
روی کین، هافبک جنجالی جمهوری ایرلند بین سالهای ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۵، نیز در همان تیم حضور داشت. مارک لاورنسون و شی برنان از دیگر نامهای شاخص اهل این کشور هستند. برای کرواسی نیز رکورد شش قهرمانی لوکا مودریچ قطعاً بسیار قابل توجه است.
تأثیر لیونل مسی بر فوتبال جهان نیز غیرقابل انکار است. این ستاره آرژانتینی بخش بزرگی از دوران حرفهای خود را در سالهای طلایی بارسلونا سپری کرد و نقش مهمی در موفقیتهای آن تیم داشت. بنابراین تعجبی ندارد که در ویترین افتخارات او چهار قهرمانی لیگ قهرمانان دیده میشود.
| رتبه | کشور | تعداد بازیکنان | بازیکنان شاخص |
|---|---|---|---|
| ۱۵ | دانمارک | ۸ | پیتر اشمایکل، ایوان نیلسن، مایکل لادروپ |
| ۱۴ | جمهوری ایرلند | ۸ | روی کین، مارک لاورنسون، شی برنان |
| ۱۳ | کرواسی | ۸ | لوکا مودریچ، داور شوکر، متئو کواچیچ |
| ۱۲ | آرژانتین | ۱۲ | لیونل مسی، آنخل دیماریا، خاویر زانتی |
| ۱۱ | یوگسلاوی | ۱۳ | دژان استانکوویچ، برانیسلاو ایوانوویچ، نمانیا ماتیچ |
۱۰ تا ۶
رومانی، اسکاتلند، فرانسه، برزیل، پرتغال
شاید برای برخی عجیب باشد که رومانی با ۱۴ بازیکن دارای قهرمانی قهرمان لیگ قهرمانان در رتبه دهم قرار دارد؛ اما پیروزی تیم FCSB مقابل بارسلونا در فصل ۱۹۸۵/۸۶ شامل تعداد زیادی بازیکن رومانیایی بود، از جمله ماریوس لاکاتوش و اشتفان یووان. کریستین چیوو نیز بعدها با اینتر قهرمان این رقابتها شد.
اسکاتلند در طول تاریخ فوتبال بازیکنان بااستعدادی زیادی داشته است و در مجموع ۲۶ بازیکن اسکاتلندی توانستهاند قهرمانی بزرگترین جام باشگاهی فوتبال جهان را به دست آورند. در میان بازیکنان فرانسه نیز زینالدین زیدان (یکی از بهترین هافبکهای مرکزی از سال ۱۹۹۰ به بعد) قهرمان این رقابتها شده است؛ همانطور که تیری آنری و کریم بنزما نیز این افتخار را در کارنامه خود میبینند.
برزیل بیشتر بهدلیل داشتن رکورد بیشترین قهرمانی در جام جهانی شناخته میشود؛ کشوری که ستارههای بزرگی مانند روبرتو کارلوس، نیمار، تیاگو سیلوا و بسیاری دیگر را به فوتبال معرفی کرده است. بنابراین عجیب نیست که این کشور برای حضور در میان پنج کشور اول دارای بیشترین بازیکن برنده لیگ قهرمانان اروپا رقابت میکند و در حال حاضر در رتبه هفتم قرار دارد.
پرتغال نیز سالها یکی از بزرگترین ستارههای تاریخ لیگ قهرمانان را در اختیار داشت. کریستیانو رونالدو که اکنون خارج از فوتبال اروپا بازی میکند، در دوران حضورش در رئال مادرید پنج بار قهرمان این رقابتها شد. برناردو سیلوا و لوئیس فیگو نیز از دیگر قهرمانان پرتغالی این تورنمنت هستند.
| رتبه | کشور | تعداد بازیکنان | بازیکنان شاخص |
|---|---|---|---|
| ۱۰ | رومانی | ۱۴ | کریستین چیوو، ماریوس لاکاتوش، اشتفان یووان |
| ۹ | اسکاتلند | ۲۶ | پل لمبرت، کنی دالگلیش، آلن هانسن |
| ۸ | فرانسه | ۳۹ | زینالدین زیدان، کریم بنزما، تیری آنری |
| ۷ | برزیل | ۴۱ | روبرتو کارلوس، نیمار، تیاگو سیلوا |
| ۶ | پرتغال | ۴۶ | کریستیانو رونالدو، برناردو سیلوا، لوئیس فیگو |
۵ تا ۱
هلند، آلمان، انگلیس، ایتالیا، اسپانیا
اکنون به کشورهایی میرسیم که در طول تاریخ لیگ قهرمانان اروپا تعداد زیادی از ستارههای قهرمان بزرگترین رقابت باشگاهی اروپا را در اختیار داشتهاند. ابتدا از هلند شروع میکنیم. چهرههای شاخص این کشور شامل ویرجیل فندایک، کاپیتان لیورپول، و ادوین فندرسار هستند. همچنین کلارنس سیدورف تنها بازیکنی است که با سه باشگاه مختلف قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده است.
آلمان در طول تاریخ این رقابتها ۶۴ بازیکن با عنوان قهرمانی این مسابقات داشته است؛ از جمله اسطورههای بایرن مونیخ مانند فیلیپ لام و باستین شوایناشتایگر. تونی کروس نیز در میان این بازیکنان قرار دارد که افتخارات زیادی با رئال مادرید کسب کرد.
آمار کلیدی: با انجام ۵۰۰ بازی برای بایرن مونیخ، باستین شوایناشتایگر یازدهمین بازیکن تاریخ این باشگاه از نظر تعداد بازی محسوب میشود.
انگلیس و ایتالیا بهترتیب ۷۰ و ۷۴ بازیکن دارند که بزرگترین جام باشگاهی فوتبال اروپا را به دست آوردهاند. جود بلینگهام و وین رونی از نامهای شاخص انگلیس در این فهرست هستند؛ در سوی دیگر نیز آندرهآ پیرلو و پائولو مالدینی از چهرههای برجسته فوتبال ایتالیا محسوب میشوند که سابقه قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا را دارند.
در نهایت، رتبه اول به اسپانیا میرسد؛ موضوعی که احتمالاً بهدلیل موفقیتهای دو باشگاه بزرگ این کشور یعنی رئال مادرید و بارسلونا در این مسابقات است. ژاوی هرناندز و آندرس اینیستا در چهار فینال لیگ قهرمانان اروپا کنار هم بازی کردند و ایکر کاسیاس نیز نقش مهمی در موفقیتهای اروپایی رئال مادرید داشت.
| رتبه | کشور | تعداد بازیکنان | بازیکنان شاخص |
|---|---|---|---|
| ۵ | هلند | ۵۲ | ویرجیل فندایک، کلارنس سیدورف، ادوین فندرسار |
| ۴ | آلمان | ۶۴ | فیلیپ لام، باستین شوایناشتایگر، تونی کروس |
| ۳ | انگلیس | ۷۰ | جود بلینگهام، وین رونی، استیون جرارد |
| ۲ | ایتالیا | ۷۴ | آندرهآ پیرلو، پائولو مالدینی، الساندرو دلپیرو |
| ۱ | اسپانیا | ۸۰ | ژاوی هرناندز، آندرس اینیستا، ایکر کاسیاس |
