در جریان رسیدگی تازه به پرونده مرگ دیگو مارادونا، دادستانها تیم پزشکی را «آماتور» خواندند و خانه نقاهت او را «خانه وحشت» توصیف کردند.
جلسات دادگاه برای بررسی مجدد پرونده درگذشت دیگو مارادونا آغاز شده است. در شروع این روند قضایی، دادستانها اعضای تیم پزشکی اسطوره آرژانتینی فوتبال را متهم کردند که او را «به حال خود رها کردهاند». به گفته آنها، متهمان «یک مشت آماتور» بوده و «نشانههای هشداردهنده متعدد» را نادیده گرفتهاند. فرناندو بورلاندو، وکیل دالما و جیانینا مارادونا (دو دختر این فوتبالیست) که در جلسه دادگاه حضور داشتند، فراتر رفته و اعلام کرد مارادونا «به قتل رسیده است».
این بررسی مجدد پس از آن آغاز شد که مارادونا در سال ۲۰۲۰ و در سن ۶۰ سالگی بر اثر ایست قلبی درگذشت. دادستانها خانهای را که او دوران نقاهت را در آن سپری میکرده، «خانه وحشت» نامیده و مدعی شدهاند که با او «مثل یک حیوان» رفتار شده است.
مارادونا در زمان مرگ، پس از جراحی مغز برای خارج کردن لخته خون، در حال بهبودی بود. حالا هفت نفر از اعضای تیم پزشکی او با اتهام «قتل غیرعمد ناشی از سهلانگاری» مواجه هستند.
در فهرست متهمان نام افرادی چون آگوستینا کوساچوف (روانپزشک)، لئوپولدو لوکه (جراح مغز و اعصاب)، کارلوس آنخل دیاز (روانشناس)، نانسی ادیت فورلینی (پزشک)، ریکاردو آلمیرون (پرستار)، ماریانو آریل پرونی (سرپرست پرستاران) و پدرو پابلو دی اسپانیا (پزشک) دیده میشود.
طبق گزارش سان، این افراد قرار است روز سهشنبه در دادگاهی در سن ایسیدرو (نزدیک بوئنوس آیرس) حاضر شوند. در جریان این رسیدگی، نزدیک به ۱۰۰ شاهد درباره مرگ قهرمان جام جهانی ۱۹۸۶ شهادت خواهند داد. یک متهم دیگر به نام داهیانا مادرید (که او نیز پرستار است) در زمان دیگری و در دادگاهی جداگانه با حضور هیأت منصفه محاکمه میشود. هر هشت نفر اتهامات وارده را رد کردهاند.
رسیدگی دوباره به پرونده مرگ مارادونا در حالی شروع شده که دادگاه قبلی در ماه مه سال گذشته به بنبست خورد و «باطل» اعلام شد. دلیل این اتفاق این بود که مشخص شد خولیتا مکینتاش (قاضی که لقب «قاضی خدا» به او داده بودند)، دو ماه بعد از شروع پرونده، در راهروهای دادگاه و دفتر کارش با یک گروه فیلمبرداری مصاحبه کرده بود. آن مصاحبهها بخشی از یک مستند بود و حتی تیزر یک مینیسریال شش قسمتی که او در آن حضور داشت، در دادگاه پخش شد. این اقدام نقض مقررات قضایی تلقی شد و او مجبور به استعفا گردید.
در جریان رسیدگی قبلی که پنج ماه به طول انجامید، ادعاهای تکاندهندهای درباره روزهای پایانی زندگی مارادونا مطرح شد؛ از جمله اینکه تیم پزشکی رفتار غیرانسانی با او داشته است. حالا در رسیدگی تازه، هر دو طرف پرونده ناچار شدهاند راهبردهای خود را بازبینی کنند، به ویژه با توجه به اینکه در دادگاه اول، عکسها، ویدیوها، فایلهای صوتی و شواهد پزشکی قانونی به نمایش درآمده بود. همچنین گفته شده شماری از شاهدان، از جمله فرزندان مارادونا و کلائودیا ویافانیه (همسر سابقش)، پیشتر شهادتهایی به دادگاه ارائه کردهاند.
دادستانها پیشتر مدعی بودند تیم پزشکی پروتکلهای درمانی را نقض کرده و خانه محل نقاهت را «صحنه وحشت» خوانده بودند. آنها همچنین گفتند مراقبتهای ضروری از این ستاره فوتبال انجام نشده است. مائوریسیو کاسینلی، کارشناس کالبدشکافی، به دادگاه گفته بود قلب مارادونا «بیش از دو برابر اندازه معمول» وزن داشته و او نیمی از روز را در اتاقی تاریک عذاب کشیده و در نهایت دچار ایست قلبی شده است.
در گزارشها آمده که مارادونا به کاردیومیوپاتی اتساعی مبتلا بوده (بیماری عضله قلب که باعث بزرگ و کشیده شدن حفرههای قلب میشود). همچنین از سیروز کبدی و میوکاردیت (التهاب قلب) به عنوان مشکلات جسمی او یاد شده است. در کنار این موارد، ادعاهایی هم درباره روند مراقبت مطرح شده؛ از جمله اینکه به او اجازه داده شده صبحها نوشیدنی الکلی بنوشد و شبها قرصهای خوابآور را در نوشیدنیاش حل کرده و به او دادهاند. همچنین گفته شده به جای کمک برای حمام کردن، او را با شلنگ شستهاند.
در مقابل، وکلای مدافع میگویند مرگ مارادونا به دلیل مشکلات جسمی موجود، اجتنابناپذیر بوده است. مارادونا سالها با اعتیاد به کوکائین و الکل درگیر بود و همین مسئله به چهره عمومی او در خارج از زمین فوتبال لطمه زده بود.
اتهام قصور در سال ۲۰۲۱ مطرح شد؛ زمانی که دادستانها یک هیأت پزشکی را مأمور بررسی مرگ مارادونا کردند. این گروه کارشناسی در نهایت به این نتیجه رسید که تیم پزشکی او به شکلی «نامناسب، ناقص و بیپروا» عمل کرده است. اگر متهمان محکوم شوند، ممکن است با مجازاتی بین ۸ تا ۲۵ سال زندان روبهرو شوند.
مارادونا که در آرژانتین همچنان حضوری پررنگ در ذهن مردم دارد، در خانهای اجارهای در تیگره جان باخت؛ پایانی تلخ برای کسی که بسیاری او را از بزرگترین بازیکنان تاریخ میدانند. او آرژانتین را در سال ۱۹۸۶ به قهرمانی جام جهانی رساند و در بازی مقابل انگلیس، هم گل معروف «دست خدا» را زد و هم گلی که به «گل قرن» شهرت پیدا کرد. دریبلها، قدرت دید و خلاقیت او، او را به یک نماد جهانی تبدیل کرد و الهامبخش نسلهای بعدی فوتبالیستها از جمله لیونل مسی شد.
