در جریان این رقابت، **نوآم بتان** از اسرائیل توانست مقام دوم را کسب کند. با این حال، حضور اسرائیل در مسابقه با اعتراضهایی روبهرو شد؛ برخی افراد به دلیل جنگ غزه و همچنین مناطق دیگر خواستار حذف این کشور از رقابت بودند.
در فینال که در **سالن Wiener Stadthalle** برگزار شد، نمایندگان **۲۵ کشور** روی صحنه رفتند. میلیونها بیننده در سراسر جهان شاهد اجراهای متنوع هنرمندان بودند؛ از یک ویولونیست پرانرژی از فنلاند تا یک رپر فولک از مولداوی و در نهایت یک گروه متال از صربستان. این دوره همچنین **هفتادمین دوره** مسابقه یوروویژن محسوب میشد.
یوروویژن که به خاطر فضای رنگارنگ، نمایشی و پرهیجانش شناخته میشود، گاهی با جام جهانی موسیقی هممقایسه میشود؛ با این تفاوت که در آن بهجای رقابت فوتبال، آهنگها با هم رقابت میکنند. با این حال، مثل بسیاری از رویدادهای بزرگ دنیا، گاهی پای مسائل سیاسی هم به این فستیوال باز میشود. امسال برای سومین سال پیاپی، اعتراضهایی درباره حضور اسرائیل در یوروویژن شکل گرفت. در واکنش، پنج کشور با سابقه—اسپانیا، هلند، ایرلند، ایسلند و اسلوونی—یوروویژن را تحریم کردند.
در میان اجراها، **سورن تورپگارد لوند** از دانمارک با آهنگ **«Før Vi Går Hjem»** یکی از گزینههای جدی برای قهرمانی بود. **سارا انگلس** از آلمان نیز با بالاد قدرتمند **«Fire»** به صحنه رفت؛ اجرایی که با افکتها و جلوههای آتش همراه بود. نماینده اسرائیل هم با آهنگ راک **«Michelle»** در سه زبان عبری، فرانسوی و انگلیسی اجرا کرد، اما در طول یوروویژن امسال، چند نفر به دلیل تلاش برای ایجاد اختلال در اجرای او از سالن اخراج شدند.
بلغارستان برنده شصتمین دوره یوروویژن شد. **دارا (Dara)**، خواننده بلغاری، با آهنگ پرانرژی **«Bangaranga»** توانست در فینال بزرگ شنبهشب که در شهر وین اتریش برگزار شد، بر ۲۴ رقیب دیگر غلبه کند. ریتم شاد و رقص هماهنگ این اجرا توجه هیئت داوران و همچنین رأی بالای بینندگان را جلب کرد و این پیروزی برای بلغارستان نخستین برد تاریخی در یوروویژن محسوب میشود.
از دیگر اجراهای برجسته میتوان به قطعه الکترونیک Dancing on the Ice از Essyla نماینده بلژیک، اجرای احساسی Ridnym از خواننده اوکراینی Leléka و بالاد نمایشی Eclipse از ستاره استرالیایی، دلتا گودرم اشاره کرد. همچنین گروه متال صربستانی Lavina با آهنگ Kraj Mene حالوهوای متفاوتی به صحنه داد.
این تنوع اجراها نشان میدهد که یوروویژن ترکیبی از موسیقی پاپ، نمایش و گاهی سیاست است؛ رقابتی که هر سال هنرمندان بسیار متفاوتی را کنار هم جمع میکند و همچنان یکی از بزرگترین رویدادهای موسیقی در جهان باقی مانده است.
آهنگ پرانرژی Viva, Moldova از ساتوشی، رپر مولداویایی یک قطعه شاد و طرفدار اروپا است؛ آهنگی از کشوری که پس از دههها قرار داشتن در مدار نفوذ مسکو، اکنون به سمت اتحادیه اروپا حرکت میکند. در همین حال، آهنگ Ferto به معنی «بیارش» از آکیلاس، هنرمند یونانی نگاهی طنزآمیز به مصرفگرایی و تجملگرایی دارد؛ موضوعی که در کشوری مطرح میشود که هنوز از زخمهای اقتصادی بحران مالی سال ۲۰۰۸ رنج میبرد.
برنده یوروویژن از ترکیب رأی داوران و رأی بینندگان تعیین میشود؛ رأیها به امتیاز تبدیل میشوند و سیستمی دارند که حتی برای بسیاری از طرفداران یوروویژن هم پیچیده است. در نهایت، اجرایی که بیشترین امتیاز را بگیرد برنده میشود و کشور آن میزبان مسابقه سال بعد خواهد بود.
در میان شرطبندیها، فنلاند با آهنگ Liekinheitin به معنی «شعلهافکن» شانس اول محسوب میشد. این قطعه یک اجرای دو نفره پرانرژی بود که در آن پیت پارکونن، خواننده پاپ آواز میخواند و لیندا لامپنیوس ویولونیست کلاسیک با آن همراهی میکند.
با این حال، یوروویژن اغلب نتایج غیرمنتظرهای به همراه دارد. دین ووِلِتیک، مورخ یوروویژن، میگوید این مسابقه معمولاً محل درخشش ستارههای بزرگ نیست، بلکه فرصتی برای هنرمندان تازهکار یا کشورهای کوچکتر است. به گفته او، مخاطبان اغلب دوست دارند هنرمندی را ببینند که هنوز در مسیر تبدیل شدن به یک ستاره است یا از کشوری کمتر شناختهشده میآید.
در کنار رقابت موسیقی، این رویداد همچنان با حواشی سیاسی نیز همراه است. اعتراضهایی در وین علیه حضور اسرائیل به دلیل جنگ در غزه برگزار شد، هرچند این اعتراضها کوچکتر از اعتراضات مسابقه ۲۰۲۴ در مالمو سوئد و رویداد سال گذشته در بازل سوئیس بود. صدها نفر نزدیک محل برگزاری راهپیمایی کردند و برخی پلاکاردهایی با شعار «یوروویژن را متوقف کنید» در دست داشتند. همچنین گروههای حامی فلسطین یک کنسرت اعتراضی با شعار «هیچ صحنهای برای نسلکشی» برگزار کردند.
تحریم مسابقه توسط پنج کشور اسپانیا، هلند، ایرلند، ایسلند و اسلوونی ضربهای به درآمد و میزان بیننده این رویداد وارد کرده است؛ مسابقهای که برگزارکنندگان میگویند سال گذشته ۱۶۶ میلیون نفر در سراسر جهان آن را تماشا کردند. به همین دلیل یوروویژن امسال با ۳۵ شرکتکننده برگزار شد که کمترین تعداد شرکت کننده در این فستیوال از سال ۲۰۰۳ بود.
با وجود این چالشها، یوروویژن به دنبال گسترش خود بوده و قرار است نسخهای از این مسابقه با نام Eurovision Song Contest Asia در ماه نوامبر در بانکوک برگزار شود.
مارتین گرین، مدیر یوروویژن، از بینندگان خواست که سیاست را کنار بگذارند و از «نمایش درخشان، فوقالعاده و صمیمانه» فینال بزرگ این مسابقه لذت ببرند.
اما دین وولتیک، مورخ یوروویژن، میگوید جنجالهای سیاسی پدیدهای تازه در این رقابت نیست. به گفته او، نخستین تحریم یوروویژن در سال ۱۹۶۹ رخ داد؛ زمانی که اتریش از اعزام نماینده به مسابقهای که در اسپانیا تحت حکومت دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو برگزار میشد، خودداری کرد.
وولتیک همچنین یادآور شد که در سالهای اخیر نیز نمونههای زیادی از یوروویژن با رنگوبوی سیاسی دیده شده است؛ از جمله یوروویژن ۲۰۰۹ در روسیه، میزبانی آذربایجان در سال ۲۰۱۲ و همچنین رقابت ۲۰۲۴ در سوئد که با اعتراضهای گسترده و حتی اخراج یک شرکتکننده پس از درگیری پشت صحنه همراه بود.
با این حال، او تأکید میکند که یوروویژن با وجود تمام این حواشی سیاسی همچنان به فعالیت خود ادامه داده است.
این مسابقه از طریق شبکههای تلویزیونی ملی کشورهای شرکتکننده پخش میشود. در ایالات متحده هم از پلتفرم Peacock قابل تماشا بود و در بسیاری از نقاط جهان، از طریق کانال رسمی یوروویژن در یوتیوب پخش شد.
