قتل توپاک شکور، یکی از مشهورترین چهره‌های موسیقی رپ، نزدیک به سه دهه در هاله‌ای از ابهام باقی مانده بود. اکنون دوین دیویس، رئیس سابق یک باند تبهکار، به‌دلیل نقش داشتن در سازمان‌دهی این جنایت در سال ۱۹۹۶ به ۴۰ سال تا حبس ابد محکوم شده است. با این حال، پایان روند قضایی پرونده نتوانسته به تمام پرسش‌های پیرامون مرگ این هنرمند پاسخ دهد.
توپاک در ۲۵سالگی جان باخت، اما مرگ او از همان ابتدا با شایعات و نظریه‌های مختلف همراه شد. گروهی از هواداران هنوز باور دارند که این رپر مرگ خود را صحنه‌سازی کرده و مخفیانه زندگی می‌کند. برخی از آن‌ها مدعی‌اند او در کشورهایی مانند کوبا، مالزی یا سومالی دیده شده است. عده‌ای دیگر نیز معتقدند آثار موسیقی و اعداد مرتبط با زندگی او سرنخ‌هایی درباره حقیقت ماجرا در خود دارند.
با وجود گسترش این نظریه‌ها، هیچ مدرک معتبر و تأییدشده‌ای وجود ندارد که نشان دهد توپاک زنده است. در مقابل، تحقیقات و روند قضایی پرونده قتل او به محکومیت دوین دیویس منتهی شده است.
ادعاهای سوگ نایت درباره زنده بودن توپاک
مارین «سوگ» نایت، رئیس شرکت موسیقی Death Row Records، هنگام تیراندازی مرگبار به توپاک در لاس‌وگاس رانندگی می‌کرد. در شامگاه ۷ سپتامبر ۱۹۹۶، خودروی BMW مشکی‌رنگ آن‌ها در نزدیکی نوار لاس‌وگاس هدف تیراندازی سرنشینان یک کادیلاک سفید قرار گرفت. توپاک چهار گلوله خورد و سوگ نایت نیز مجروح شد. این رپر شش روز بعد، در ۱۳ سپتامبر، در بیمارستان درگذشت.
سوگ نایت در آوریل ۲۰۱۲ و طی یک مصاحبه رادیویی، احتمال زنده بودن توپاک را مطرح کرد. او مدعی شد پس از مرگ این هنرمند، هیچ‌کس جسدش را ندیده است. نایت همچنین ادعا کرد سه میلیون دلار به یکی از کارکنان یک مرکز سوزاندن اجساد پرداخت کرده تا جسد توپاک را از بین ببرد؛ فردی که به گفته او، پس از این ماجرا ناپدید شد.
نایت بعدها روایت دیگری ارائه کرد. او گفت مادر توپاک خواهان سوزاندن سریع جسد بوده و خودش مبلغ زیادی پرداخت کرده تا کارمندی را که تمایلی به انجام این کار نداشت، به این اقدام راضی کند.
او در مصاحبه‌ای دیگر در سال ۲۰۱۷ نیز احتمال زنده بودن توپاک را رد نکرد. این اظهارات در حالی مطرح شد که نایت پس از زیر گرفتن یک تاجر با خودروی خود در ژانویه ۲۰۱۵، به قتل غیرعمد محکوم شده بود.
در اکتبر ۲۰۱۸، سوگ جیکوب نایت جونیور، پسر سوگ نایت، نیز در اینستاگرام ادعا کرد توپاک زنده است و در مالزی زندگی می‌کند. او تصاویری دست‌کاری‌شده منتشر کرد که در آن‌ها توپاک در کنار بیانسه و فیفتی سنت دیده می‌شد. همچنین مدعی شد گروه ایلومیناتی به‌دلیل اطلاعاتی که این رپر افشا کرده بود، او را تعقیب می‌کرد. او بعدها از این نظریه‌ها عقب‌نشینی کرد.
رمزهای عددی و نشانه‌هایی که هواداران به آن‌ها اشاره می‌کنند
طرفداران نظریه زنده بودن توپاک، بارها به تاریخ‌ها، اعداد و جزئیات آثار موسیقی او استناد کرده‌اند. یکی از موارد مورد توجه آن‌ها فاصله زمانی میان تیراندازی و مرگ این رپر است.
توپاک در ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ هدف گلوله قرار گرفت و در ۱۳ سپتامبر جان باخت. آلبومی که پس از مرگ او با نام هنری ماکیاولی منتشر شد، The Don Killuminati: The 7 Day Theory نام داشت. برخی طرفداران این عنوان را به فاصله هفت‌روزه میان تیراندازی و مرگ او مرتبط می‌دانند.
روی جلد این آلبوم، توپاک در حالتی شبیه به مصلوب شدن عیسی مسیح به تصویر کشیده شده است. عبارت «Exit 2Pac, Enter Makaveli» نیز روی جلد دیده می‌شود که معنای آن را می‌توان «خروج توپاک، ورود ماکیاولی» دانست.
نام ماکیاولی از نیکولو ماکیاولی، متفکر سیاسی ایتالیایی، گرفته شده است؛ شخصیتی که توپاک نوشته‌هایش را مطالعه می‌کرد. برخی نظریه‌ها نیز به اندیشه‌ای منسوب به ماکیاولی اشاره دارند که بر اساس آن، فرد ممکن است برای گمراه کردن دشمنانش مرگ خود را صحنه‌سازی کند.
هواداران به ساعت اعلام‌شده برای مرگ توپاک، یعنی ۴:۰۳ بعدازظهر، نیز توجه نشان می‌دهند. آن‌ها با جمع کردن ارقام این ساعت به عدد ۷ می‌رسند. توپاک هنگام مرگ ۲۵ سال داشت و جمع ارقام سن او نیز عدد ۷ می‌شود. از نظر این افراد، تکرار این عدد تصادفی نیست؛ هرچند چنین ارتباط‌هایی به‌تنهایی مدرکی برای اثبات یک ادعا محسوب نمی‌شوند.
بعضی از طرفداران به ترانه‌های توپاک نیز استناد می‌کنند. آن‌ها معتقدند در قطعه Hold Ya Head عبارت «من زنده‌ام» شنیده می‌شود. همچنین در آهنگ قدیمی‌تر Ain’t Hard 2 Find، او درباره شایعات مرگ، تصاویر جسد و مادری که برای فرزندش سوگواری می‌کند، رپ می‌خواند. برخی این اشعار را نشانه‌ای از اتفاقات آینده می‌دانند.
موزیک‌ویدئوهای او نیز به بخشی از این نظریه‌ها تبدیل شده‌اند. در ویدئوی I Ain’t Mad at Cha که پیش از مرگش فیلم‌برداری شد، شخصیت توپاک هدف گلوله قرار می‌گیرد، به بهشت می‌رود و سپس بازمی‌گردد. در موزیک‌ویدئوی Smile که پس از قتل او منتشر شد، نیز فردی شبیه به این رپر در حالتی شبیه به مصلوب شدن و زنده شدن دوباره دیده می‌شود.
گزارش‌های متعدد درباره دیده شدن توپاک در کشورهای مختلف
در طول سال‌ها، افراد مختلفی مدعی شده‌اند که توپاک را پس از مرگش دیده‌اند. حدود پنج سال پس از قتل او، شایعاتی درباره مشاهده این رپر در نیویورک منتشر شد. در سال ۲۰۰۴ نیز ویدئویی منتشر شد که برخی ادعا می‌کردند او را در کوبا نشان می‌دهد.
طرفداران این نظریه به حضور اساتا شکور در کوبا اشاره می‌کردند. اساتا که از فعالان سابق ارتش آزادی‌بخش سیاه‌پوستان و مادرخوانده توپاک بود، پس از محکوم شدن به قتل یک مأمور پلیس ایالت نیوجرسی به این کشور گریخته بود.
در سال ۲۰۰۹، وب‌سایت TMZ تصاویری از مردی منتشر کرد که گفته می‌شد توپاک است و در یکی از بارهای نیواورلئان حضور دارد. این وب‌سایت اعلام کرد مدرک مشخصی از آزمایش DNA در اختیار ندارد، اما تصاویر را برای مطرح کردن این احتمال کافی می‌داند.
در همان سال، ویدئویی در یوتیوب منتشر شد که ظاهراً توپاک را در کنسرت لیل وین نشان می‌داد. یک سال بعد، واکا فلاکا فلیم، رپر آمریکایی، ادعا کرد که توپاک را در یک جشنواره هیپ‌هاپ در نیوجرسی ملاقات کرده است.
در سال ۲۰۱۱ نیز شایعه‌ای درباره دیده شدن این رپر در نیویورک و در جریان اعتراض‌های جنبش اشغال وال‌استریت شکل گرفت. گفته می‌شد مردی با پانچوی زردرنگ در میان معترضان حضور داشته که شباهت زیادی به توپاک داشته است.
گزارش‌هایی درباره مشاهده او در سوئد و لس‌آنجلس نیز در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. کیم کارداشیان در همان سال تصویری از مردی شبیه به توپاک در اینستاگرام منتشر کرد و با لحنی پرسش‌برانگیز نوشت که آیا این رپر زنده است و به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
در ۶ مارس ۲۰۱۴، فردی شبیه به توپاک در جریان مسابقه بسکتبال تیم بوستون سلتیکس در سالن TD Garden دیده شد. شباهت او به این خواننده باعث شد شماری از هواداران نام توپاک را فریاد بزنند و تصویرش روی نمایشگر بزرگ سالن نیز به نمایش درآید.
در همان سال، ادعای دیگری درباره حضور توپاک در مراسم جوایز BET در سالن نوکیا تیه‌تر لس‌آنجلس مطرح شد. اسنوپ داگ تصویری از این اتفاق را منتشر کرد و با پرسیدن «این توپاکه؟» به شایعه دامن زد.
در سال ۲۰۱۸، مردی به نام سلطان مهدی در سومالی ادعا کرد توپاک را داخل خودرویی در کنار یاکی کادافی، رپر دیگری که در سال ۱۹۹۶ کشته شده بود، دیده است. این ادعا توجه برخی طرفداران را جلب کرد؛ به‌ویژه آنکه یک سال پیش از آن، فردی شبیه به توپاک در ویدئویی از گروه رپ Outlawz دیده شده بود. توپاک این گروه را در سال ۱۹۹۵ تأسیس کرده بود.
با این حال، هیچ‌یک از این گزارش‌ها به مدرک قابل اتکایی برای اثبات زنده بودن توپاک تبدیل نشدند.
آیا مواضع سیاسی توپاک به مرگ او ارتباط داشت؟
بخش دیگری از نظریه‌های مربوط به قتل توپاک، به فعالیت‌های سیاسی و دیدگاه‌های انتقادی او مربوط می‌شود. این هنرمند در خانواده‌ای با پیشینه فعالیت سیاسی رشد کرد. مادرش، افنی شکور، از اعضای حزب انقلابی پلنگ‌های سیاه بود؛ گروهی که علیه نژادپرستی و خشونت پلیس در آمریکا فعالیت می‌کرد.
افنی شکور در سال ۱۹۷۱، زمانی که باردار توپاک بود، به همراه شماری دیگر از فعالان به اتهام برنامه‌ریزی برای بمب‌گذاری در نیویورک محاکمه شد. با این حال، او و دیگر متهمان از اتهامات تبرئه شدند.
توپاک بعدها به منتقد صریح مقام‌ها و نهادهای حکومتی تبدیل شد. برخی از طرفداران نظریه زنده بودن او ادعا کرده‌اند که دولت آمریکا از احتمال تبدیل شدن این رپر به یک رهبر سیاسی قدرتمند نگران بوده و به همین دلیل قصد داشته او را ساکت کند.
گرگ کدینگ، کارآگاه سابق اداره پلیس لس‌آنجلس که درباره قتل توپاک تحقیق کرده بود، به نظریه‌هایی اشاره کرده که سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، سیا، را در مرگ این رپر دخیل می‌دانند. بر اساس این ادعاها، نگرانی از احتمال شکل‌گیری جنبشی تازه برای افزایش قدرت سیاسی سیاه‌پوستان، انگیزه احتمالی این اقدام عنوان شده است. با این حال، این نظریه‌ها به‌عنوان واقعیت اثبات‌شده تأیید نشده‌اند.
پرونده اخاذی از ستاره‌های موسیقی چه ارتباطی با توپاک داشت؟
نام توپاک در اسناد یک پرونده تحقیقاتی اف‌بی‌آی درباره اتهام‌های مرتبط با یک گروه شبه‌نظامی نیز مطرح شده بود. این پرونده در ۱۷ اکتبر ۱۹۹۶، کمی بیش از یک ماه پس از مرگ او، گشوده شد.
در آن زمان، اف‌بی‌آی درباره ادعاهایی تحقیق می‌کرد که بر اساس آن‌ها، افرادی مرتبط با اتحادیه دفاع یهودی، گروهی شبه‌نظامی، در شبکه‌ای برای اخاذی از ستاره‌های موسیقی فعالیت داشتند.
طبق اطلاعاتی که یک منبع مخفی در اختیار مقام‌ها گذاشته بود، اعضای این شبکه ابتدا قربانیان را به مرگ تهدید می‌کردند و سپس در ازای دریافت مبالغ هنگفت، خدمات حفاظتی به آن‌ها پیشنهاد می‌دادند. این مبالغ گاهی به ۵۰ هزار دلار می‌رسید.
در اسناد این پرونده ادعا شده بود که ایزی-ای، رپر آمریکایی که در سال ۱۹۹۵ بر اثر بیماری ایدز درگذشت، پیش از مرگ هدف این گروه قرار گرفته بود. همچنین گفته می‌شد اعضای شبکه با توپاک تماس گرفته بودند.
اف‌بی‌آی تلاش کرد صحت این اطلاعات را بررسی کند، اما اسناد موجود ثابت نمی‌کنند که این شبکه اخاذی در قتل توپاک نقش داشته است.
آیا دیدی در قتل توپاک نقش داشت؟
یکی از نظریه‌های شناخته‌شده درباره مرگ توپاک، به اختلاف میان شرکت موسیقی Death Row Records و شرکت Bad Boy Records به مدیریت شان «دیدی» کامبز مربوط می‌شود. رقابت میان این دو مجموعه در دهه ۱۹۹۰ بخشی از تنش گسترده‌تر میان رپرهای سواحل شرقی و غربی آمریکا بود.
دوین دیویس در مصاحبه‌هایی که پلیس در سال ۲۰۰۸ ضبط کرده بود، ادعاهایی درباره کامبز و اریک «زیپ» مارتین، چهره‌ای مرتبط با دنیای زیرزمینی نیویورک، مطرح کرد. بر اساس روایت دیویس، مارتین اسلحه مورد استفاده در قتل را تأمین کرده بود. او همچنین مدعی شد کامبز پس از شنیدن خبر قتل توپاک واکنشی مثبت نشان داده است.
شان کامبز هرگونه نقش داشتن در این جنایت را رد کرده و در ارتباط با قتل توپاک به هیچ اتهامی متهم نشده است.
در نهایت، دادستان‌ها در پرونده دیویس توانستند هیئت منصفه را متقاعد کنند که او تیراندازی را با هدف انتقام از ضرب‌وشتم اورلاندو اندرسون، برادرزاده‌اش، سازمان‌دهی کرده است. این درگیری چند ساعت پیش از قتل توپاک و در هتل MGM Grand رخ داده بود.
در کنار این روایت، راسل پول، کارآگاه سابق پلیس لس‌آنجلس، نظریه دیگری مطرح کرده بود. او معتقد بود سوگ نایت در قتل توپاک نقش داشته، زیرا این رپر قصد داشته شرکت Death Row Records را ترک کند. پول همچنین احتمال می‌داد قتل بیگی اسمالز، رپر آمریکایی، با هدف تقویت این تصور انجام شده باشد که هر دو جنایت بخشی از درگیری میان رپرهای سواحل شرقی و غربی بوده‌اند.
برخی هواداران نیز به بخش آغازین آهنگ Bomb First (My Second Reply) از آلبومی که پس از مرگ توپاک منتشر شد، اشاره می‌کنند. در این بخش صدایی آرام شنیده می‌شود که گروهی آن را «سوگ به من شلیک کرد» و عده‌ای دیگر «باید به من شلیک می‌کردی» تفسیر می‌کنند. این برداشت‌ها نیز مدرکی قطعی برای اثبات نقش سوگ نایت محسوب نمی‌شوند.
حکم نهایی دادگاه درباره قتل توپاک چه بود؟
در اوت ۲۰۲۶، هیئت منصفه دادگاهی در لاس‌وگاس، دوین «کیف دی» دیویس را در پرونده قتل درجه یک توپاک شکور مجرم شناخت. او در ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶ به ۴۰ سال تا حبس ابد محکوم شد. این حکم پس از نزدیک به ۳۰ سال ابهام درباره یکی از مشهورترین پرونده‌های جنایی تاریخ موسیقی صادر شد.
ماجرای تیراندازی به شب ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ بازمی‌گردد. توپاک در خودروی BMW مشکی‌رنگی بود که سوگ نایت آن را می‌راند. یک کادیلاک سفیدرنگ در نزدیکی نوار لاس‌وگاس به آن‌ها نزدیک شد و سرنشینان آن آتش گشودند. توپاک به‌شدت مجروح شد و شش روز بعد در بیمارستان درگذشت.
برای نزدیک به ۲۷ سال، هیچ‌کس به‌طور رسمی در ارتباط با این قتل متهم نشده بود. تحقیقات زمانی وارد مرحله تازه‌ای شد که دیویس در مصاحبه‌های رسانه‌ای، گفت‌وگو با بازرسان و کتاب خاطرات خود با عنوان Compton Street Legend، منتشرشده در سال ۲۰۱۹، درباره نقش و حضورش در ماجرا صحبت کرد.
در دادگاه، هیئت منصفه فایل‌های ضبط‌شده‌ای را شنید که در آن‌ها دیویس درباره حضور خود در کادیلاک در شب تیراندازی توضیح می‌داد. او در روایت‌های قبلی گفته بود که پس از درگیری در هتل MGM Grand، همراه سه مرد دیگر برای یافتن توپاک و سوگ نایت راه افتاده بودند. دیویس مدعی شده بود اسلحه‌ای تهیه کرده و آن را به سرنشینان صندلی عقب خودرو داده است.
او در روایت‌های مختلف، اورلاندو اندرسون را به‌عنوان فردی معرفی کرده بود که شلیک کرده است؛ هرچند در برخی روایت‌های دیگر نام دیاندر اسمیت نیز مطرح شده بود. دادستان‌ها از هیئت منصفه نخواستند هویت فردی را که ماشه را کشیده بود تعیین کند. سه مرد دیگر که به گفته دیویس در کادیلاک حضور داشتند، پیش از این درگذشته بودند.
وکلای مدافع دیویس استدلال کردند که موکلشان برای جلب توجه و کسب درآمد، داستان‌هایی جنجالی تعریف کرده است. آن‌ها همچنین تأکید داشتند که هیچ مدرک فیزیکی مستقلی حضور او در کادیلاک را در زمان تیراندازی ثابت نمی‌کند. دیویس نیز در دادگاه به‌عنوان شاهد دفاع حاضر نشد.
دن لانگ، کارآگاه بازنشسته بخش قتل لاس‌وگاس، در دادگاه گفت نتوانسته است بخش‌های مهمی از روایت دیویس را به‌طور مستقل تأیید کند. با این حال، دادستان‌ها تأکید داشتند که توضیحات او درباره افراد حاضر در خودرو با مسیر تحقیقات پلیس همخوانی داشته است.
در جریان دادگاه، جیمز «ماب جیمز» مک‌دونالد، عضو سابق گروه Mob Piru، نیز شهادتی جنجالی ارائه کرد و گفت نمی‌خواهد پاسخ‌هایش باعث زندانی شدن دیویس شود. هیئت منصفه طی ۹ روز، شهادت ۲۴ شاهد دادستانی و سه شاهد دفاع را شنید. در نهایت، اظهارات عمومی دیویس و اطلاعات ارائه‌شده از سوی دادستان‌ها برای محکومیت او کافی تشخیص داده شد.
دیویس در سپتامبر ۲۰۲۳ بازداشت شد و پرونده‌ای که نزدیک به سه دهه بدون متهم باقی مانده بود، دوباره به جریان افتاد. با صدور حکم ۴۰ سال تا حبس ابد، روند قضایی پرونده وارد مرحله تازه‌ای شده است؛ با این حال، دیویس اعلام کرده که قصد دارد به حکم اعتراض کند.
