ادیمار روشا مارتینز، مردی ۴۹ ساله از برزیل، تصور می‌کرد پس از مدت‌ها تنهایی سرانجام عشق را پیدا کرده است. او به زنی بلوند و جذاب دل بسته بود که وعده می‌داد در مزرعه‌اش زندگی مشترکی را آغاز کنند. با این حال، سفر ۳۶ ساعته او با اتوبوس و طی مسافتی حدود ۲ هزار و ۱۰۰ کیلومتر، به دیداری عاشقانه ختم نشد. ادیمار پس از رسیدن به مقصد دریافت زنی که قصد ملاقاتش را داشت، در دنیای واقعی وجود ندارد.
این زن در شبکه‌های اجتماعی با نام‌های جسیکا اولیویرا و جسیکا فازندیرا فعالیت می‌کرد و صفحه‌اش بیش از ۳۰۰ هزار دنبال‌کننده داشت. ویدیوهای او، تصویری جذاب از زندگی آرام روستایی نشان می‌دادند و مردان را تشویق می‌کردند زندگی قبلی خود را کنار بگذارند و برای آغاز رابطه‌ای تازه به مناطق روستایی بروند.
این زن در یکی از پیام‌هایش به او گفته بود:
«تو قرار است اینجا، در مزرعه، با من زندگی کنی.»
ادیمار که پس از درگذشت مادرش بیش از گذشته به دنبال همراهی برای ادامه زندگی بود، تصمیم گرفت پیشنهاد او را جدی بگیرد. این کارگر ساختمانی درباره انگیزه‌اش از سفر می‌گوید:
«من برای پیدا کردن خوشبختی به اینجا آمدم.»
او روز جمعه، ۹ اکتبر، شهر ایمپراتریز در شمال برزیل را ترک کرد. هدفش این بود که با ملاقات زنی که تصور می‌کرد می‌تواند مسیر زندگی‌اش را تغییر دهد، فصل تازه‌ای را آغاز کند. پس از بیش از یک روز و نیم سفر با اتوبوس، ادیمار روز یکشنبه، ۱۱ اکتبر، به شهر بلو هوریزونته رسید؛ اما امیدش به‌سرعت جای خود را به ناامیدی داد.
ادیمار برای پیدا کردن زن موردنظرش، عکس‌هایی از او را در دست گرفت و در خیابان‌های شهر از رهگذران پرسید آیا این فرد را می‌شناسند یا نه. هیچ‌کس نتوانست هویت زن را تأیید کند. همین جست‌وجو سرانجام او را با واقعیتی تلخ روبه‌رو کرد: تصاویر و هویت معشوقه‌اش ساختگی بودند و با استفاده از هوش مصنوعی ایجاد شده بودند.
او درباره لحظاتی که به فریب‌خوردنش پی برد، توضیح داد:
«با چندین عکس در شهر راه افتاده بودم، آن‌ها را به مردم نشان می‌دادم و می‌پرسیدم آیا این شخص را می‌شناسند یا نه. همه می‌گفتند او را نمی‌شناسند و من احساس کردم فریب خورده‌ام.»
ادیمار سپس به تأثیر تنهایی بر تصمیمش اشاره کرد و گفت:
«گاهی اوقات، تنهایی در خانه باعث می‌شود مشکلات زیادی در زندگی یک فرد به وجود بیاید.»
سرگردانی پس از از دست دادن تمام دستمزد
مشکل ادیمار فقط از بین رفتن امیدش به یک رابطه عاطفی نبود. او تمام دستمزدش را برای این سفر هزینه کرده بود و پس از رسیدن به بلو هوریزونته، تقریباً پولی برای ادامه مسیر یا تأمین نیازهای روزمره‌اش نداشت. فاصله زیاد از خانه و نداشتن منابع مالی کافی، شرایط دشواری برایش ایجاد کرده بود.
در نهایت، او از مرکز حمایت از مهاجران شهرداری بلو هوریزونته کمک گرفت. کارکنان این مرکز برایش غذا فراهم کردند، امکان دوش گرفتن در اختیارش گذاشتند و درباره روش‌های شناسایی و پیشگیری از کلاهبرداری‌های اینترنتی به او مشاوره دادند.
مقام‌های محلی همچنین بلیت اتوبوسی برای ادیمار تهیه کردند تا بتواند روز سه‌شنبه، ۱۳ اکتبر، شهر را ترک کند. او به‌جای بازگشت مستقیم به ایمپراتریز، تصمیم گرفت به ایالت توکانتینس برود؛ منطقه‌ای در برزیل که زادگاهش محسوب می‌شود.
با وجود تجربه تلخی که پشت سر گذاشته بود، ادیمار احتمال بازگشت به بلو هوریزونته را به‌طور کامل رد نکرد. او درباره سفر احتمالی آینده‌اش گفت:
«وقتی برگردم، این بار به شکل دیگری خواهد بود.»
ماجرای این کارگر برزیلی ظاهراً نمونه‌ای منفرد نیست. براساس گزارش‌های منتشرشده، ادیمار سومین مرد در کمتر از شش ماه گذشته است که با امید ملاقات حضوری با زنی به بلو هوریزونته سفر کرده، اما در نهایت متوجه شده است که معشوقه موردنظرش شخصیتی غیرواقعی و ساخته‌شده با هوش مصنوعی بوده است.
پیش از او نیز دو مرد دیگر مسیر مشابهی را طی کرده بودند. آن‌ها با تصور ملاقات با زنانی که در فضای مجازی به آن‌ها دل بسته بودند، راهی این شهر شدند؛ اما در نهایت دریافتند هویت و تصاویر افرادی که با آن‌ها ارتباط عاطفی برقرار کرده بودند، واقعی نبوده است.
این اتفاق‌ها نشان می‌دهند تصاویر و ویدیوهای باورپذیر تولیدشده با هوش مصنوعی می‌توانند زمینه سوءاستفاده عاطفی و مالی را فراهم کنند. به‌ویژه زمانی که فردی به دلیل تنهایی یا نیاز به همراهی، به وعده‌های یک آشنای اینترنتی اعتماد می‌کند، بررسی هویت طرف مقابل و خودداری از پرداخت هزینه سفر یا ارسال پول پیش از تأیید هویت واقعی او اهمیت زیادی دارد.
