فهرست بستن
fidarpolymer.com

توکی اسمیت، بازیگر و مدل آمریکایی، در ۷۴ سالگی درگذشت

خرید رپورتاژ ارزان
آخرین مطالب سایت
بازیگر سابق هالیوود و شریک زندگی رابرت دنیرو پس از سال‌ها مبارزه با بیماری ام‌اس در بیمارستانی در نیویورک جان باخت.

توکی اسمیت، بازیگر و مدل شناخته‌شده آمریکایی، در ۷۴ سالگی درگذشت. خبر فوت او را ایرین و جولیان، فرزندان دوقلویش که حاصل رابطه با رابرت دنیرو، بازیگر سرشناس هالیوود، هستند تأیید کردند.

به گزارش هالیوود ریپورتر، اسمیت روز چهارشنبه پس از سال‌ها دست‌وپنجه نرم کردن با بیماری ام‌اس در یکی از بیمارستان‌های نیویورک از دنیا رفت. فرزندان او در بیانیه‌ای اعلام کردند مادرشان پس از «مبارزه‌ای طولانی و شجاعانه» با این بیماری درگذشته است.

ام‌اس نوعی بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به غلاف محافظ رشته‌های عصبی حمله می‌کند. این اتفاق می‌تواند عملکرد دستگاه عصبی مرکزی را مختل کند.

توکی اسمیت در سال ۱۹۸۹ به گروه بازیگران مجموعه کمدی 227 از شبکه NBC پیوست. او ابتدا در قالب بازیگر مهمان در این سریال ظاهر شد، اما مدتی بعد نقش ثابت ایوا رالی را به دست آورد. شخصیت او در یک آپارتمان زندگی می‌کرد که مارلا گیبس نقش صاحبخانه آن را بر عهده داشت.

این بازیگر در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۲ با نام دوریس اسمیت متولد شد. او بعدها نام هنری توکی را انتخاب کرد؛ لقبی که مادربزرگش در دوران کودکی برای او در نظر گرفته بود.

اسمیت در گفت‌وگویی با لس‌آنجلس تایمز در سال ۱۹۹۰، درباره انتخاب این نام توضیح داد:

این اسم مستعاری است که مادربزرگم به من داده بود. او این اسم را از یک صفحه موسیقی مخصوص کودکان گرفت که داستان یک ماشین آتش‌نشانی کوچک قرمزرنگ و پرانرژی را روایت می‌کرد. من هم همیشه انرژی زیادی داشته‌ام.

رابطه عاطفی توکی اسمیت و رابرت دنیرو از سال ۱۹۸۸ آغاز شد. با این حال، اطلاعات دقیقی درباره نحوه آشنایی این دو در دست نیست. این زوج در ۲۰ اکتبر ۱۹۹۵ صاحب دو فرزند دوقلو شدند که با استفاده از رحم جایگزین به دنیا آمدند. تولد فرزندان آن‌ها پس از جدایی دنیرو از داین ابوت، همسر سابقش، اتفاق افتاد.

جولیان، پسر این زوج، بعدها مسیر بازیگری را دنبال کرد. او در فیلم «در نبردی مشکوک» (In Dubious Battle) محصول ۲۰۱۶، نقش شخصیتی به نام بیلی را ایفا کرد. جیمز فرانکو تهیه‌کنندگی این اثر را بر عهده داشت و خودش نیز یکی از بازیگران فیلم بود.

توکی اسمیت در تمام سال‌های فعالیتش ترجیح می‌داد زندگی شخصی خود را از نگاه رسانه‌ها دور نگه دارد. او در مصاحبه سال ۱۹۹۰ با لس‌آنجلس تایمز، وقتی با پرسشی درباره رابطه‌اش با رابرت دنیرو روبه‌رو شد، از ارائه توضیح مستقیم خودداری کرد و گفت:

خوبی زندگی خصوصی این است که خصوصی می‌ماند.

گزارش‌ها نشان می‌دهند رابطه اسمیت و دنیرو در طول سال‌های آشنایی با فراز و نشیب‌هایی همراه بود و این دو بارها با یکدیگر قهر و آشتی کردند. با این حال، رابطه آن‌ها سرانجام در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید.

اسمیت که در فیلادلفیا به دنیا آمده بود، در مؤسسه فناوری مد نیویورک تحصیل کرد و از سال ۱۹۷۲ فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان مدل آغاز کرد. او بعدها در یکی از کمپین‌های تبلیغاتی تصویری برند ایو سن لوران حضور یافت و عکس‌هایش روی جلد و صفحات مجلات معتبری مانند ووگ (Vogue)، کازموپالیتن (Cosmopolitan)، سونتین (Seventeen)، ابونی (Ebony) و ردبوک (Redbook) منتشر شد.

یکی از اتفاقات مهم در دوران مدلینگ او، انتخاب شدن به‌عنوان نخستین مدل سال فروشگاه زنجیره‌ای بلومینگدیلز در سال ۱۹۷۸ بود. اسمیت در اوایل دهه ۱۹۸۰ این حرفه را کنار گذاشت و فعالیت خود را در عرصه بازیگری ادامه داد.

از نخستین تجربه‌های تلویزیونی او می‌توان به حضور در سه قسمت از سریال «میامی وایس» (Miami Vice) شبکه NBC اشاره کرد. او سپس در چند فیلم سینمایی نیز به ایفای نقش پرداخت که از جمله آن‌ها می‌توان به «حرف‌های کثیف نیمه‌شب» (Talkin’ Dirty After Dark) محصول ۱۹۹۱ و «من اینطور دوست دارم» (I Like It Like That) محصول ۱۹۹۴ اشاره کرد.

توکی اسمیت در سال ۱۹۹۶ نیز در دو فیلم «آپارتمان جو» (Joe’s Apartment) و «همسر کشیش» (The Preacher’s Wife) حضور داشت.

درگذشت این بازیگر تنها فقدانی نبود که در زندگی خانوادگی او رخ داد. ویلی اسمیت، برادر توکی و طراح مد مشهور، در سال ۱۹۸۷ و در ۳۹ سالگی بر اثر عوارض بیماری ایدز جان خود را از دست داد.

توکی اسمیت در مصاحبه‌ای با لس‌آنجلس تایمز در سال ۱۹۹۰، درباره برادرش گفت:

ویلی همیشه از مد و لباس لذت می‌برد. او انرژی خاصی داشت و دوست نداشت لباس‌ها بیش از حد جدی باشند. همچنین طراحی‌هایش را برای عموم مردم انجام می‌داد.

اسمیت در همان گفت‌وگو فاش کرد که مادرش نیز یک سال پیش از درگذشت ویلی فوت کرده بود. او برای کنار آمدن با غم از دست دادن اعضای خانواده‌اش به روان‌درمانی و جلسات گروه‌درمانی روی آورد و بخش زیادی از وقت خود را نیز به آواز خواندن اختصاص داد.

برچسب‌ها: