در طول جنگ جهانی دوم، ارتش ایالات متحده یک سلاح ضد تانک قابل حمل به نام M1 را معرفی کرد که بهسرعت با لقب «بازوکا» شناخته شد. این نامگذاری به دلیل شباهت ظاهری این سلاح به یک ساز موسیقی عجیب و غریب بود که توسط کمدین آمریکایی، باب برنز، در دهه ۱۹۳۰ ساخته و نواخته میشد. ساز بازوکا، ترکیبی از لولههای فلزی و قیف بود که صدایی خاص تولید میکرد و در برنامههای رادیویی برنز محبوبیت زیادی داشت.
در سال ۱۹۴۲، زمانی که نمونه اولیه پرتابگر موشک M1 در میدان آزمایشی آبردین مورد آزمایش قرار گرفت، یکی از ناظران اظهار داشت که این سلاح شبیه به ساز بازوکای باب برنز است. از آن پس، این نام بهطور غیررسمی برای این سلاح استفاده شد و بهسرعت در میان سربازان و عموم مردم رایج شد.
بازوکا بهعنوان یکی از اولین سلاحهای ضد تانک قابل حمل توسط پیادهنظام، نقش مهمی در میدانهای نبرد ایفا کرد. این سلاح با استفاده از موشکهای دارای خرج گود، قادر بود زره تانکها و مواضع مستحکم دشمن را در فواصل کوتاه نفوذ کند.
در طول جنگ جهانی دوم و جنگ کره، مدلهای مختلفی از بازوکا توسعه یافتند، از جمله M9A1 و M20 «سوپر بازوکا» که قدرت نفوذ و برد بیشتری داشتند.
جالب است بدانید که واژه «بازوکا» از کلمه «بازو» به معنای دهان یا صحبتهای پرطمطراق گرفته شده است که خود از ریشه هلندی «بازوین» به معنای ترومپت میآید. این نامگذاری نشاندهنده تأثیر فرهنگ عامه بر تجهیزات نظامی است.
امروزه، اگرچه بازوکاهای اصلی دیگر در خدمت نیستند، اما نام «بازوکا» همچنان بهعنوان اصطلاحی عمومی برای اشاره به پرتابگرهای موشکی شانهای استفاده میشود. این موضوع نشاندهنده تأثیر ماندگار این سلاح در تاریخ نظامی و فرهنگ عامه است.
