ناوهای هواپیمابر، عظیمترین و پیچیدهترین کشتیهای جنگی ساخته شده توسط بشر، قابلیت اعمال قدرت هوایی یک کشور را هزاران کیلومتر دورتر از مرزهای آن فراهم میکنند. با وجود پیشرفت ناوهای هواپیمابر چین، ناوگان آمریکا همچنان بزرگترین و پیشرفتهترین در جهان محسوب میشود. پیشرانه هستهای این ناوها امکان پیمودن مسافتهای طولانی بدون سوختگیری مجدد را میدهد. اما در زمان افزایش تنشها در مناطقی مانند خاورمیانه، سرعت رسیدن این ناوگروهها به منطقه سوالی مهم است.
محاسبه زمان سفر در شرایط ایدهآل:
با نادیده گرفتن عواملی چون شرایط دریا، ملاحظات عملیاتی و تغییر مسیر، و در نظر گرفتن ایدهآلترین شرایط، میتوان زمان سفر را محاسبه کرد:
مبدا: پایگاه دریایی نورفولک، آمریکا.
مسیر: اقیانوس اطلس، دریای مدیترانه، کانال سوئز و در نهایت خلیج فارس (با فرض رسیدن به نزدیکی سواحل کویت).
مسافت: حدود ۱۵,۸۵۰ کیلومتر.
سرعت ناو USS Gerald R. Ford (بزرگترین ناو هواپیمابر عملیاتی): حدود ۳۰ گره دریایی (تقریباً ۵۶ کیلومتر بر ساعت).
زمان سفر ایدهآل: کمی کمتر از ۱۲ روز.
عوامل مؤثر بر زمان سفر واقعی:
برآورد فوق، واقعیتهای عملیاتی را در نظر نمیگیرد:
1. محدودیت سرعت در کانال سوئز:
سرعت مجاز برای کشتیهای بزرگ در کانال سوئز حدود ۱۳.۵ کیلومتر بر ساعت است.
این محدودیت سرعت، زمان عبور از ۱۹۳ کیلومتر کانال را به طور قابل توجهی افزایش میدهد.
2. سرعت گروه رزمی:
ناوهای هواپیمابر به تنهایی حرکت نمیکنند و همراه با ناوگان پشتیبانی هستند.
فرمانده گروه ناو جرالد آر فورد، دریاسالار پل لانزیلوتا، اعلام کرده که گروه رزمی میتواند روزانه بیش از ۱,۱۰۰ کیلومتر پیشروی کند (سرعت عملیاتی حدود ۴۷ کیلومتر بر ساعت).
محاسبه زمان سفر با در نظر گرفتن عوامل واقعی:
با در نظر گرفتن سرعت متوسط ۴۷ کیلومتر بر ساعت برای بخش عمده مسیر (۱۵,۶۵۰ کیلومتر در آبهای آزاد) و اضافه کردن زمان عبور کندتر از کانال سوئز، زمان کل سفر به حدود ۱۴.۵ روز میرسد. این برآورد با در نظر گرفتن تأخیرهای احتمالی، نشان میدهد که زمان واقعی سفر یک ناوگروه رزمی آمریکایی به خاورمیانه، احتمالاً کمی بیش از دو هفته خواهد بود.
