برگزاری مراسم ازدواج جمعی به مناسبت سالروز ازدواج حضرت زهرا (س) و حضرت علی (ع) در شهرهای مختلف ایران به یکی از سوژههای پررنگ رسانهها تبدیل شد. این برنامهها با عنوان «جشن ازدواج زوجهای جانفدا» در تهران و چند شهر دیگر برگزار شد و رسانهها تصاویری از آن منتشر کردند.
در تهران، میدان امام حسین بهعنوان یکی از مهمترین محلهای اجرای مراسم انتخاب شد؛ به گفته گزارشها، آیین ازدواج ۱۱۰ زوج در این میدان برگزار گردید و همچنین اعلام شد این جشن بهصورت همزمان در چند میدان اصلی دیگر تهران نیز اجرا شده است.
علاوه بر تهران، خبرگزاری مهر از برگزاری این مراسم در شهرهایی مانند ورامین، بندرعباس و یاسوج نیز خبر داد. بخشی از توجه کاربران شبکههای اجتماعی به نحوه برگزاری مراسم و فضاسازی آن جلب شد؛ از جمله استفاده از خودروهای نظامی گلآراییشده بهعنوان ماشین عروس.
در روایت رسانهای از این رویداد، بیشتر بر «ازدواج آسان» و سادهسازی ازدواج تأکید شده بود؛ موضوعی که در آن، پرهیز از تشریفات پرهزینه و آغاز زندگی مشترک بدون فشار مالی سنگین مطرح میشد. این پیام در شرایطی برجسته میشود که افزایش هزینههای زندگی، گرانی اجاره، جهیزیه و برگزاری مراسم، ازدواج را برای بسیاری از جوانان دشوارتر کرده است؛ به طوری که حتی در نمونههایی از گزارشها، هزینه برخی کالاها با وام ازدواج مقایسه شده است.
در عین حال، برخی تحلیلها هشدار میدهند که اگر «ناچاری اقتصادی» به شکل یک فضیلت یا نسخه فرهنگی تبلیغ شود، مسئله از سادهزیستی فراتر میرود. به نظر این منتقدان، اگر کسی با اختیار و سلیقه شخصی بخواهد مراسم را برگزار نکند، حق اوست؛ اما وقتی شرایط اقتصادی مردم را به حذف یک تجربه شادیآفرین سوق میدهد و سپس همین حذف به عنوان ارزش معرفی میشود، موضوع فقط درباره سادهزیستی نیست.
با این حال، در ادامه این روایت نیز تأکید میشود که برای بسیاری از افراد، جشن ازدواج صرفاً یک مهمانی پرهزینه نیست؛ بلکه خاطرهای ماندگار و فرصتی برای حضور خانوادهها و شروع زندگی مشترک است. از این نگاه، حق هر زوج است که آغاز زندگی خود را طبق علاقه و سبک موردنظرش جشن بگیرد؛ خواه یک مراسم ساده و دانشجویی باشد، یا یک ازدواج جمعی خیابانی، یا یک تالار عروسی با انتخاب دلخواه.
