حقوق خالص کارگران در ۳۷ کشور جهان؛ سوئیس با اختلاف در صدر ایستاد

داده‌های سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهند فاصله درآمد خالص نیروی کار در کشورهای مختلف بسیار زیاد است؛ به‌طوری که میانگین حقوق دریافتی از بیش از ۸٬۲۸۲ دلار در سوئیس تا ۶۴۹ دلار در کلمبیا تفاوت دارد.

میزان حقوقی که در نهایت به حساب کارگران واریز می‌شود، در کشورهای مختلف اختلاف چشمگیری دارد. برای بررسی این تفاوت، والری امیلیانوف با استفاده از داده‌های میانگین دستمزد سال ۲۰۲۵ سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD)، حقوق ناخالص ماهانه، میزان کسورات و درآمد خالص را در ۳۷ کشور مقایسه کرده است.

تمام ارقام این بررسی بر اساس نرخ تبدیل ارز در بازار به دلار آمریکا محاسبه شده‌اند. نتیجه نشان می‌دهد فاصله میان بالاترین و پایین‌ترین درآمد خالص ماهانه در این فهرست تقریباً ۱۳ برابر است.

سوئیس با درآمد خالص ماهانه ۸٬۲۸۲ دلار در رتبه نخست قرار دارد. حقوق ناخالص ماهانه در این کشور ۱۰٬۱۱۲ دلار است و حدود ۱٬۸۳۰ دلار از آن به‌عنوان کسورات کسر می‌شود.

در طرف دیگر جدول، کلمبیا با درآمد خالص ماهانه ۶۴۹ دلار قرار دارد. حقوق ناخالص این کشور نیز ۶۴۹ دلار محاسبه شده و در داده‌های مورد استفاده، کسورات ماهانه صفر دلار اعلام شده است.

جدول حقوق ناخالص، کسورات و درآمد خالص در ۳۷ کشور

سوئیس با فاصله‌ای چشمگیر نسبت به سایر کشورها در جایگاه نخست قرار گرفته است. درآمد خالص ماهانه در این کشور بیش از ۲٬۴۰۰ دلار بالاتر از ایسلند است که با ۵٬۸۷۳ دلار در رتبه دوم قرار دارد.

پس از ایسلند، لوکزامبورگ با ۵٬۰۱۳ دلار سوم است. بریتانیا با ۴٬۷۲۰ دلار، هلند با ۴٬۷۱۳ دلار و آمریکا با ۴٬۶۳۸ دلار نیز در رتبه‌های بعدی جدول قرار دارند.

در بخش میانی جدول، کشورهایی مانند استرالیا، دانمارک، ایرلند، کانادا، اتریش و آلمان قرار گرفته‌اند. در پایین جدول نیز مکزیک و کلمبیا کمترین درآمد خالص ماهانه را در میان ۳۷ کشور بررسی‌شده دارند.

تفاوت مالیات و کسورات در کشورهای مختلف از کجا می‌آید؟

مبلغی که در جدول به‌عنوان کسورات درج شده، در واقع فاصله میان حقوق ناخالص و درآمد خالص ماهانه را نشان می‌دهد. با این حال، این رقم را نباید مستقیماً با مفهوم «فشار مالیاتی» در آمارهای OECD یکسان دانست.

فشار مالیاتی OECD تعریف گسترده‌تری دارد و سهم پرداختی کارفرما برای تأمین اجتماعی را نیز در نظر می‌گیرد. طبق داده‌های سال ۲۰۲۵، میانگین فشار مالیاتی برای یک کارگر مجرد با درآمد متوسط در کشورهای OECD به ۳۵.۱ درصد رسیده است.

این رقم از ۵۲.۵ درصد در بلژیک تا صفر درصد در کلمبیا تغییر می‌کند. تفاوت موجود به ساختار مالیاتی هر کشور، میزان مالیات بر درآمد، حق بیمه‌های اجتماعی و همچنین سیاست‌های دولت‌ها در زمینه خدمات عمومی و حمایت‌های اجتماعی مربوط می‌شود.

همین تفاوت‌ها باعث شده سهم درآمدهای مالیاتی از تولید ناخالص داخلی نیز در کشورهای مختلف یکسان نباشد.

چرا حقوق اسمی در برخی کشورها بسیار بیشتر است؟

میزان دستمزد اسمی تنها به سیاست‌های مالیاتی مربوط نمی‌شود. بهره‌وری نیروی کار، ساختار اقتصاد، وضعیت بازار کار و نرخ تبدیل ارز نیز نقش مهمی در تعیین سطح حقوق دارند.

داده‌های OECD درباره دستمزدهای پایین و بالا نیز نشان می‌دهد نحوه توزیع درآمد در اقتصادهای مختلف تفاوت زیادی دارد.

با این حال، مقایسه این ارقام یک نکته مهم دارد: اعداد جدول بر اساس درآمد اسمی و پس از تبدیل به دلار آمریکا محاسبه شده‌اند و قدرت خرید را در نظر نمی‌گیرند.

به همین دلیل، بالاتر بودن حقوق دلاری در یک کشور لزوماً به معنای قدرت خرید بیشتر نیست. هزینه مسکن، مواد غذایی، حمل‌ونقل، خدمات و سایر مخارج روزمره می‌تواند از کشوری به کشور دیگر تفاوت زیادی داشته باشد.

از سوی دیگر، نوسانات نرخ ارز نیز می‌تواند ارزش دلاری دستمزدها را تغییر دهد. بنابراین برای مقایسه دقیق وضعیت معیشتی کارگران در کشورهای مختلف، علاوه بر درآمد خالص، باید هزینه زندگی و قدرت خرید نیز در نظر گرفته شود.