شرکت Anduril از خانواده جدید موشکهای رهگیر Steelfin رونمایی کرده است؛ سامانهای ماژولار که با هدف مقابله مقرونبهصرفه با تهدیدات هوایی توسعه مییابد و میتواند به ارتش آمریکا برای افزایش ذخایر تسلیحاتی و تولید انبوه موشکها کمک کند.
شرکت اندوریل (Anduril) در حال توسعه خانوادهای از موشکهای رهگیر با نام Steelfin است که هدف اصلی آنها مقابله با تهدیدات هوایی، بدون اتکای بیشازحد به تسلیحات دفاعی گرانقیمت، عنوان شده است. طراحی این موشکها به مهندسان امکان میدهد پیکربندی آنها را بر اساس نیاز هر مأموریت تغییر دهند، درحالیکه ساختار پایه و بخش مهمی از فناوریهای مورد استفاده ثابت باقی میماند.
یکی از چالشهای مهم پدافند هوایی آمریکا، هزینه بالای مقابله با پهپادهای ارزانقیمت و موشکهایی است که در تعداد زیاد تولید میشوند. در چنین شرایطی، ممکن است ارتش برای انهدام اهدافی نسبتاً ارزان، مجبور به استفاده از موشکهای رهگیر بسیار گرانقیمت شود. درگیریهای طولانیمدت نیز این مشکل را تشدید میکنند؛ زیرا جایگزینی مهمات مصرفشده به زمان، ظرفیت تولید و منابع مالی قابلتوجهی نیاز دارد.
Anduril امیدوار است Steelfin بتواند هزینه دفاع در برابر طیف گستردهای از تهدیدات را کاهش دهد. معماری مشترک این خانواده همچنین به ارتش آمریکا اجازه میدهد تنوع موشکهای رهگیر خود را افزایش دهد، بدون آنکه برای مقابله با هر تهدید تازه، به توسعه یک برنامه موشکی کاملاً مستقل نیاز داشته باشد.

طراحی ماژولار برای مأموریتهای مختلف
موشکهای Steelfin از معماری دومرحلهای استفاده میکنند. در مرحله نخست، یک موتور راکتی با سوخت جامد نیروی لازم را برای حرکت موشک فراهم میکند. همچنین امکان استفاده از بوسترهای متفاوت وجود دارد تا برد موشک متناسب با نیاز مأموریت تنظیم شود. مرحله دوم نیز وظیفه رهگیری نهایی هدف را بر عهده خواهد داشت.
بخش رهگیری نهایی در گونههای مختلف Steelfin از بدنه، تجهیزات آویونیک و سامانه کنترل پرواز مشترکی بهره میبرد. این رویکرد به مهندسان اجازه میدهد با استفاده از رابطهای ماژولار، جستوجوگرها و تجهیزات مأموریتی متفاوتی را روی موشک نصب کنند. در نتیجه، تغییر قابلیتهای موشک لزوماً به طراحی مجدد تمام اجزای آن نیاز نخواهد داشت.
Anduril قصد دارد این خانواده را برای استفاده در لایههای مختلف پدافند هوایی توسعه دهد. مأموریتهای احتمالی Steelfin میتوانند از محافظت از تأسیسات و مواضع نظامی مشخص تا مقابله با تهدیدات موشکهای بالستیک را در بر بگیرند.
این شرکت میگوید هزینه تولید Steelfin تنها بخشی از هزینه موشکهای رهگیر شناختهشدهای خواهد بود که برای مأموریتهای مشابه به کار میروند. بااینحال، تاکنون رقم مشخصی برای قیمت این موشکها اعلام نشده است و میزان صرفهجویی احتمالی همچنان باید در عمل مشخص شود.

تولید انبوه با تکیه بر زیرساختهای مشترک
اندوریل در طراحی Steelfin تنها بر قابلیتهای عملیاتی تمرکز نکرده و تولید در مقیاس بالا را نیز یکی از ملاحظات اصلی خود قرار داده است. برنامههای سنتی تولید موشک معمولاً به ابزارآلات و فرایندهای اختصاصی نیاز دارند. همین وابستگیها میتوانند افزایش سریع ظرفیت تولید را هنگام بالا رفتن تقاضای نظامی دشوار کنند.
در خانواده Steelfin، گونههای مختلف موشک از تجهیزات تولید و زیرساختهای صنعتی مشترک استفاده خواهند کرد. Anduril انتظار دارد این ویژگی به کارخانههایش اجازه دهد ظرفیت تولید را با توجه به نیاز مشتریان نظامی، میان پیکربندیهای مختلف جابهجا کنند.
بر اساس برنامه اعلامشده، این شرکت قصد دارد در آینده نزدیک سالانه چندین هزار فروند از گونههای مختلف Steelfin تولید کند. البته دستیابی به این هدف به میزان آمادگی خطوط تولید و سطح تقاضا بستگی خواهد داشت.
طراحی مشترک میتواند انعطافپذیری زنجیره تأمین را نیز افزایش دهد. Anduril اعلام کرده است که معماری این موشکها امکان استفاده از قطعات تجاری موجود در بازار و طرحهای رقیب را برای برخی زیرسامانهها فراهم میکند. دسترسی به تأمینکنندگان بیشتر ممکن است خطر ایجاد گلوگاه در تأمین قطعات را کاهش دهد و روند افزایش تولید را آسانتر کند.
سازگاری با پرتابگرها و سامانههای نظامی موجود
یکی از ویژگیهای در نظر گرفتهشده برای Steelfin، امکان استفاده از زیرساختهای پرتابی فعلی ارتش آمریکا است. Anduril پرتابگر M903A2، سامانه پرتاب عمودی Mk 41 نیروی دریایی آمریکا و سامانه Typhon را ازجمله پلتفرمهای موردنظر برای بهکارگیری این خانواده موشکی معرفی کرده است.
علاوه بر سازگاری با تجهیزات پرتاب، این موشکها با هدف هماهنگی با نرمافزارهای کنترل آتش موجود نیز طراحی شدهاند. ازجمله سامانههای مورد اشاره میتوان به AEGIS و سامانه فرماندهی یکپارچه نبرد (Integrated Battle Command System) اشاره کرد. این سامانهها در هماهنگی و مدیریت عملیات پدافند هوایی و موشکی نقش دارند.
سازگاری با تجهیزات موجود میتواند نیاز به ایجاد زیرساختهای کاملاً جدید را کاهش دهد؛ هرچند میزان هماهنگی عملیاتی Steelfin با این سامانهها باید در مراحل آزمایش و ارزیابی مشخص شود.

آزمایشهای پروازی از سال ۲۰۲۷ آغاز میشوند
Anduril اعلام کرده است که آزمایشهای بالستیکی را با استفاده از پرندههای آزمایشی نماینده طراحی موردنظر به پایان رسانده است. گام بعدی، آغاز آزمایشهای پروازی گونههای مختلف Steelfin در سال ۲۰۲۷ خواهد بود.
این آزمایشها اطلاعات دقیقتری درباره عملکرد موشکها در شرایط واقعی پرواز ارائه خواهند کرد. همچنین مشخص خواهد شد که پیکربندیهای مختلف تا چه اندازه میتوانند نیازهای عملیاتی موردنظر را برآورده کنند.
با وجود وعدههای مطرحشده درباره کاهش هزینه و افزایش ظرفیت تولید، Steelfin هنوز باید توانایی خود را در رهگیری مطمئن اهداف اثبات کند. در نهایت، موفقیت این پروژه به ترکیبی از عملکرد عملیاتی، هزینه قابلقبول و امکان تولید تعداد کافی موشک بستگی دارد. اگر Anduril بتواند این اهداف را محقق کند، Steelfin ممکن است به ابزاری برای تقویت توان پدافند هوایی آمریکا در درگیریهای طولانیمدت تبدیل شود.










