درآمد و هزینه خانوارهای ایرانی در سال ۱۴۰۴؛ تهرانی‌ها ماهانه ۶۰ میلیون تومان درآمد دارند

مرکز آمار ایران تازه‌ترین گزارش خود از وضعیت درآمد و هزینه خانوارهای شهری و روستایی در سال ۱۴۰۴ را منتشر کرده است. طبق این آمار، متوسط درآمد سالانه خانوارهای شهری کشور به حدود ۴۸۴.۶ میلیون تومان و خانوارهای روستایی به بیش از ۲۹۷ میلیون تومان رسیده است. در این میان، خانوارهای شهری استان تهران با درآمد سالانه حدود ۷۲۱ میلیون تومان و هزینه نزدیک به ۵۷۸ میلیون تومان، بالاترین میانگین درآمد و هزینه را در کشور داشته‌اند.

به گزارش ایرنا، اطلاعات منتشرشده از سوی مرکز آمار نشان می‌دهد متوسط هزینه خالص سالانه یک خانوار شهری در سال ۱۴۰۴ برابر با ۳۹۱ میلیون و ۹۴۲ هزار تومان بوده است. این رقم برای خانوارهای روستایی به ۲۲۰ میلیون و ۳۷۳ هزار تومان می‌رسد.

از نظر درآمد نیز میانگین درآمد سالانه خانوارهای شهری ۴۸۴ میلیون و ۶۱۰ هزار تومان و خانوارهای روستایی ۲۹۷ میلیون و ۱۰۷ هزار تومان اعلام شده است.

بر اساس این ارقام، میانگین درآمد و هزینه ماهانه و سالانه خانوارهای ایرانی در سال ۱۴۰۴ به شرح زیر است:

هزینه خانوارها سریع‌تر از درآمدشان افزایش یافت

مقایسه آمار سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ نشان می‌دهد هزینه‌های زندگی در مناطق شهری و روستایی با سرعت بیشتری نسبت به درآمدها رشد کرده است.

در این بازه زمانی، متوسط هزینه خانوارهای شهری ۴۵.۴ درصد افزایش پیدا کرد؛ درحالی‌که رشد هزینه در خانوارهای روستایی به ۵۲.۳ درصد رسید.

درآمد خانوارهای شهری طی همین مدت ۴۱.۲ درصد بیشتر شد و خانوارهای روستایی نیز افزایش ۴۷.۵ درصدی درآمد را تجربه کردند.

بنابراین، در هر دو گروه شهری و روستایی، رشد هزینه‌ها از افزایش درآمد پیشی گرفته است.

درآمد و هزینه خانوارهای تهرانی چقدر است؟

استان تهران در میان مناطق شهری کشور، بالاترین میانگین درآمد خانوار را به خود اختصاص داده است. بر اساس گزارش مرکز آمار، متوسط درآمد سالانه هر خانوار شهری در این استان حدود ۷۲۱ میلیون تومان برآورد شده است.

از سوی دیگر، میانگین هزینه سالانه خانوارهای شهری تهران به ۵۷۷ میلیون و ۵۹۱ هزار تومان رسیده که بیشترین رقم در میان استان‌های کشور محسوب می‌شود.

با تقسیم این ارقام بر ۱۲ ماه، متوسط درآمد ماهانه خانوارهای شهری تهران حدود ۶۰ میلیون تومان و میانگین هزینه ماهانه آن‌ها نزدیک به ۴۸ میلیون تومان خواهد بود.

در نقطه مقابل، استان سیستان و بلوچستان کمترین متوسط درآمد سالانه را در میان خانوارهای شهری ثبت کرده است. درآمد سالانه این خانوارها حدود ۲۸۳ میلیون تومان گزارش شده است.

کمترین میانگین هزینه سالانه خانوارهای شهری نیز به استان سمنان تعلق دارد؛ جایی که این رقم حدود ۲۲۳ میلیون تومان بوده است.

کدام استان بیشترین درآمد روستایی را دارد؟

در مناطق روستایی، استان مازندران بالاترین متوسط درآمد سالانه را ثبت کرده است. درآمد هر خانوار روستایی در این استان به‌طور میانگین ۴۶۹ میلیون و ۲۶۲ هزار تومان بوده است.

با وجود این، بیشترین هزینه سالانه خانوارهای روستایی مربوط به استان بوشهر است. متوسط هزینه این خانوارها در سال ۱۴۰۴ به ۳۳۹ میلیون و ۵۸۸ هزار تومان رسید.

در سوی دیگر جدول، خانوارهای روستایی سیستان و بلوچستان با میانگین درآمد سالانه حدود ۱۴۳ میلیون تومان، کمترین درآمد را در میان استان‌ها داشته‌اند.

همچنین خراسان شمالی کمترین متوسط هزینه سالانه خانوارهای روستایی را به ثبت رسانده است. هزینه سالانه این خانوارها حدود ۱۵۰ میلیون تومان اعلام شده است.

چند درصد خانوارهای ایرانی خودرو و موتورسیکلت دارند؟

گزارش مرکز آمار تنها به درآمد و هزینه محدود نمی‌شود و اطلاعاتی درباره میزان برخورداری خانوارها از برخی امکانات و دارایی‌ها نیز ارائه می‌دهد.

طبق آمار سال ۱۴۰۴، حدود ۵۷ درصد خانوارهای شهری و ۴۱ درصد خانوارهای روستایی خودروی شخصی داشته‌اند.

در مقابل، سهم خانوارهای روستایی دارای موتورسیکلت بیشتر از خانوارهای شهری بوده است. بر اساس گزارش منتشرشده، ۲۱.۸ درصد خانوارهای روستایی از موتورسیکلت استفاده می‌کردند یا مالک آن بودند؛ این سهم در مناطق شهری ۱۲.۲ درصد اعلام شده است.

دسترسی به شبکه گاز طبیعی نیز در مناطق شهری و روستایی یکسان نبوده است. در سال ۱۴۰۴، حدود ۹۵.۸ درصد خانوارهای شهری و ۸۳.۲ درصد خانوارهای روستایی به شبکه گاز طبیعی دسترسی داشته‌اند.

چند درصد ایرانی‌ها در خانه ملکی زندگی می‌کنند؟

آمار مربوط به وضعیت سکونت خانوارها نشان می‌دهد در سال ۱۴۰۴ حدود ۷۰.۶۸ درصد خانوارهای شهری در خانه ملکی زندگی می‌کردند. این سهم در مقایسه با سال‌های گذشته افزایش داشته است.

در مناطق روستایی نیز درصد خانوارهایی که در خانه متعلق به خود سکونت داشتند، نزدیک به یک واحد درصد بیشتر شد و به ۹۰.۵۳ درصد رسید.

در مقابل، ۲۲.۷۹ درصد خانوارهای شهری مستأجر بودند. این رقم در مناطق روستایی بسیار پایین‌تر گزارش شده و تنها ۳.۸ درصد خانوارهای روستایی را شامل می‌شود.

این داده‌ها تصویری از تفاوت درآمد، هزینه، امکانات و وضعیت مالکیت مسکن در مناطق شهری و روستایی ایران در سال ۱۴۰۴ ارائه می‌کنند. با این حال، ارقام اعلام‌شده میانگین آماری هستند و لزوماً وضعیت مالی همه خانوارها را به‌طور یکسان نشان نمی‌دهند.