سلمان خان، چهره پرانرژی و محبوب سینمای هند، در گفتوگویی صمیمی با برنامه «Two Much With Kajol & Twinkle» از تجربهای تلخ و پنهان سخن گفت؛ تجربهای که نزدیک به یک دهه از زندگیاش را تحتتأثیر قرار داده بود. او برای نخستینبار فاش کرد که سالها با بیماری نادری به نام نورالژی عصب سهقلو دستوپنجه نرم کرده؛ اختلالی عصبی که بهدلیل دردهای شدید و ناگهانیاش، گاه با عنوان «بیماری خودکشی» شناخته میشود.
در ظاهر، سلمان خان همیشه با نقشهای پرتحرک و چهرهای شکستناپذیر روی پرده سینما دیده میشد. اما پشت صحنه، او درگیر نبردی خاموش با دردی بود که حتی پزشکان نیز در تشخیص آن سردرگم بودند. آغاز این درد به دوران فیلمبرداری «Partner» بازمیگردد؛ زمانی که برخوردی ساده با صورتش، موجی از درد غیرقابلتحمل را بهوجود آورد. سالها این درد با مشکلات دندانی اشتباه گرفته شد تا اینکه پس از بررسیهای متعدد، پزشکان به منشأ واقعی آن رسیدند: نورالژی عصب سهقلو.
سلمان در این گفتوگو توضیح داد که درد هر چند دقیقه یکبار به سراغش میآمد و حتی انجام کارهای سادهای مثل غذا خوردن را به شکنجهای تمامعیار تبدیل کرده بود. او گفت: «صبحانهام یک ساعت و نیم طول میکشید. حتی خوردن یک املت نرم هم برایم دردناک بود. داروها هم تأثیر چندانی نداشتند.»
نکتهای غیرمنتظره اما مسیر تشخیص را تغییر داد؛ سلمان متوجه شد که پس از نوشیدن ماشعیر، دردش کمی کاهش مییابد. همین نشانه باعث شد پزشکان به منشأ عصبی درد پی ببرند و مسیر درمان را تغییر دهند.
نورالژی عصب سهقلو یکی از دردناکترین بیماریهای شناختهشده در علم پزشکی است. این بیماری عصب مسئول حس صورت را تحتتأثیر قرار میدهد و با محرکهایی بسیار جزئی مانند لمس، باد یا حتی صحبت کردن فعال میشود. شدت درد بهحدی است که بسیاری از مبتلایان توان تحمل آن را ندارند و بههمین دلیل، این بیماری لقب «خودکشی» را بهدوش میکشد.
برای رهایی از این درد، سلمان خان تحت عمل جراحی Gamma Knife قرار گرفت؛ روشی غیرتهاجمی که با پرتوهای دقیق، نواحی آسیبدیده عصبی را هدف قرار میدهد. این جراحی ۸.۵ ساعت به طول انجامید و در نهایت، موفقیتآمیز بود. درد ناتوانکننده دیگر بازنگشت، اما مسیر درمان با پیامدهای دیگری همراه شد؛ از جمله آنوریسم و ناهنجاریهای عروقی که همچنان بخشی از زندگی روزمره او هستند.
با وجود این چالشها، سلمان خان میگوید آموخته با شرایط جدید کنار بیاید و زندگیاش را با قدرت ادامه دهد. این افشاگری نهتنها چهرهای انسانیتر از ستارهای بزرگ به نمایش گذاشت، بلکه نشان داد پشت لبخندهای سینمایی، گاهی دردهایی پنهان وجود دارد که سالها در سکوت تحمل میشوند.
