این بازیگر که سالها در نقشهای فرعی دیده میشد، حالا با دو شخصیت کاملاً متفاوت در سریالهای «بیستویک» و «گلسنگ» تواناییهایش را به رخ کشیده است. روایت خراسان از موفقیت او در این دو نقش چالشبرانگیز را بخوانید.
مهدی حسینینیا که سالها بیشتر در نقشهای کوتاه و مکمل جلوی دوربین رفته بود، این روزها به شکلی همزمان در دو مجموعه نمایش خانگی با نامهای «بیستویک» و «گلسنگ» به ایفای نقش پرداخته است.
روزنامه خراسان در مطلبی با تمجید از عملکرد او نوشته، حسینینیا بعد از نزدیک به یک دهه فعالیت مستمر در بازیگری و حضور در نقشهای فرعی، اواخر سال ۱۳۹۹ با فیلم «شنای پروانه» توانست توجهها را به خود جلب کند. پس از آن بود که با بازی در شخصیتهای منفی متفاوت، به ویژه در سریالهای خانگی، ابعاد تازهای از توانمندی خود را به نمایش گذاشت. به این ترتیب او به گزینهای قابل اتکا برای کارگردانان تبدیل شد و به بازیگری پرکار بدل گشت؛ تا جایی که در سال جدید، مخاطبان او را همزمان در دو مجموعه «بیستویک» و «گلسنگ» روی پرده خانگی دیدهاند. او در این دو سریال نقشهایی کاملاً متفاوت را تجربه کرده و بازیهای موفقی از خود به جا گذاشته است.
پلیسی که باورپذیر از آب درآمد
حسینینیا بعد از تجربه حضور در سریال «برتا»، بار دیگر در مجموعه «بیستویک» ساخته بهنام بهزادی در قامت یک افسر پلیس ظاهر شده، با این تفاوت که این بار شخصیتش به سن و سال واقعی خودش نزدیکتر است.
او در نقش سرگرد «مجد» توانسته تصویری باورپذیر از یک پلیس آرام اما قدرتمند ارائه دهد. در برخورد این شخصیت با قاتل پرونده، حسینینیا به خوبی توانسته ترکیبی از خونسردی و خشم فروخورده را روی چهره خود نشان دهد؛ به همین دلیل مخاطب با کاراکتر سرگرد «مجد» ارتباط برقرار کرده و او را پذیرفته است.
در قسمت چهارم این سریال، شخصیت به کما میرود و به طور موقت از داستان حذف میشود.
مردی که ترحم مخاطب را برمیانگیزد
در سوی دیگر، شخصیت «ایرج» در مجموعه «گلسنگ» به کارگردانی ابراهیم ایرجزاد قرار دارد. او مردی شکستخورده و فاقد اعتمادبهنفس است که به وفاداری همسرش شک میکند. همین بدبینی باعث میشود در حال مستی، ناخواسته عامل مرگ همسرش شود. «ایرج» در مقایسه با پلیس «بیستویک»، شخصیتی بسیار دشوارتر و پرچالشتر است و حسینینیا به خوبی از این آزمون سربلند بیرون آمده است.
با وجود ابعاد منفی این کاراکتر، حسینینیا توانسته شخصیتی ترحمبرانگیز خلق کند. او در صحنه مستی، حرکات غیرقابل کنترل «ایرج» را به شکلی تأثیرگذار به تصویر کشیده و پس از آن نیز حس پشیمانی و فشار روانی ناشی از قتل غیرعمد «محبوبه» را بدون اغراق و به صورت کنترلشده نمایش داده است.
