نیروی دریایی آمریکا روز دوشنبه جزئیات تازهای از برنامه آینده ناوهای جنگی کلاس Trump منتشر کرد. برای نخستینبار تأیید شده است که این ناوهای بزرگ به پیشران هستهای مجهز خواهند بود و بهعنوان کشتیهای فرماندهی سنگینتسلیح برای عملیاتهای دریایی آینده به کار میروند.
این اطلاعات در برنامه جدید ۳۰ ساله کشتیسازی نیروی دریایی آمریکا آمده است؛ برنامهای که تغییرات گستردهای در ناوگان دریایی ایالات متحده را نیز ترسیم میکند، از جمله افزایش شمار شناورهای خودران، خرید زیردریاییهای جدید و بازنشستهکردن ناوهای هواپیمابر و زیردریاییهای قدیمی.
طبق این برنامه، هزینه هر ناو پیشنهادی ممکن است به ۱۷.۵ میلیارد دلار برسد و تأکید شده که این ناوها جایگزین ناوشکنهای کلاس Arleigh Burke نخواهند شد. دونالد ترامپ نیز پیشتر در دسامبر ۲۰۲۵ اعلام کرده بود که نیروی دریایی آمریکا قصد دارد نسل تازهای از ناوهای سطحی بزرگ با وزن ۳۰ تا ۴۰ هزار تُن را توسعه دهد.
در متن برنامه آمده است که این ناو جنگی هستهای برای افزایش توان رزمی ناوگان، با تکیه بر ماندگاری بیشتر، سرعت بالاتر و استفاده از سامانههای تسلیحاتی پیشرفته طراحی شده است. همچنین تصریح شده که این ناو در بالاترین سطح توان رزمی ناوگان قرار میگیرد و مأموریت اصلی آن حملات دوربرد و حجیم و ایفای نقش سکوی فرماندهی و کنترل بقاپذیر در خطوط مقدم است.
شکلگیری برنامه ناو جنگی جدید آمریکا
ماهها بود که تحلیلگران دریایی گمان میکردند پروژه BBG(X) از پیشران هستهای استفاده خواهد کرد، بهویژه پس از اعلام این طرح از سوی دولت ترامپ در دسامبر. اکنون نیروی دریایی آمریکا این موضوع را رسماً تأیید کرده است.
مقامها پیشتر این پروژه را به برنامه DDG(X) مرتبط میدانستند؛ طرحی که قرار بود نسل بعدی ناوهای سطحی بزرگ پس از ناوشکنهای Arleigh Burke باشد. اما نسخه جدید برنامهریزی کشتیسازی آمریکا نشان میدهد که نیروی دریایی دیگر حاضر به پذیرش برخی مصالحههای طراحی DDG(X) نیست.
در این پیشنهاد آمده است که حتی DDG(X) نیز با «مصالحههای نامطلوب» در حوزه توان رزمی و تسلیحات همراه بوده و ناوگان آمریکا به یک راهحل کاملتر نیاز دارد، نه گزینهای مبتنی بر مصالحه.
دریادار بن رینولدز، معاون دستیار وزیر نیروی دریایی در امور بودجه، نیز ماه گذشته از این مفهوم دفاع کرد و گفت نیروی دریایی سالهاست بهدنبال توسعه یک ناو سطحی بزرگتر است و بیش از پنج سال روی برنامه DDG(X) سرمایهگذاری کرده است. بر اساس این برنامه، نیروی دریایی قصد دارد در سه دهه آینده ۱۵ فروند ناو جنگی کلاس Trump خریداری کند.
بودجه بزرگ برای ناوگان خودران
این برنامه همچنین نشاندهنده تمرکز فزاینده نیروی دریایی بر شناورهای سطحی بدون سرنشین متوسط (MUSV) است. کنگره آمریکا از طریق قانون Reconciliation بیش از ۵ میلیارد دلار برای خرید این شناورها تصویب کرده است.
شناورهای MUSV برای حمل حداکثر دو کانتینر استاندارد ۴۰ فوتی طراحی شدهاند و میتوانند مأموریتهای متنوعی انجام دهند. نیروی دریایی قصد دارد این شناورها را از طریق اختیار تراکنشهای دیگر خریداری کند؛ روشی که امکان تأمین سریعتر خارج از قراردادهای سنتی را فراهم میکند.
در برنامه آمده است که این شیوه با تکیه بر نمونهسازی سریع و همکاری گسترده با صنعت، روند تحویل توانمندیها را تسریع میکند. همچنین پرداختها فقط بر اساس موفقیت عملیاتی اثباتشده انجام میشود و برای تولیدهای بعدی نیز امکان قراردادهای بدون رقابت فراهم خواهد شد. نیروی دریایی انتظار دارد تنها در سال جاری ۳۶ فروند MUSV خریداری کند.
بازنشستگی ناوهای هواپیمابر و زیردریاییهای قدیمی
این برنامه بلندمدت همچنین بازنشستگی شمار زیادی از شناورها را پیشبینی کرده است. طی پنج سال آینده، نیروی دریایی آمریکا قصد دارد سه زیردریایی حامل موشک هدایتشونده، چهار زیردریایی حامل موشک بالستیک و دو ناو هواپیمابر را از رده خارج کند.
در میان ناوهای مشمول بازنشستگی، USS Nimitz (CVN-68) در سال مالی ۲۰۲۷ و USS Dwight D. Eisenhower (CVN-69) در سال مالی ۲۰۳۰ قرار دارند.
همچنین زیردریاییهای USS Ohio (SSGN-726)، USS Florida (SSGN-728)، USS Michigan (SSGN-727) و چند زیردریایی دیگر کلاس Ohio که به پایان عمر عملیاتی نزدیک شدهاند، بازیافت خواهند شد. زیردریایی USS Connecticut (SSN-22) از کلاس Seawolf نیز که در سال ۲۰۲۱ پس از برخورد با یک کوه زیرآبی در دریای چین جنوبی آسیب دید، قرار است در سال مالی ۲۰۳۱ بازیافت شود.
در عین حال، نیروی دریایی آمریکا انتظار دارد خرید سالانه دو زیردریایی تهاجمی را ادامه دهد و از سال مالی ۲۰۳۰ به بعد، هر سال دو ناوشکن جدید تهیه کند. در متن برنامه آمده است که برای رسیدن به هدف تولید دستکم دو فروند در سال، باید بهرهوری افزایش یابد و عقبماندگیها کاهش پیدا کند.