اولکساندر اوسیک با یک ناک اوت جنجالی از سد ریکو ورهوفن گذشت

در مبارزه‌ای که بخش زیادی از آن تحت سلطه ریکو ورهوفن بود، اولکساندر اوسییک در راند یازدهم موفق شد حریف خود را ناک‌داون کند. قهرمان اوکراینی پس از مشاهده ضعف حریف، با حمله‌ای از سوی هوک‌های متعدد، ورهوفن را در گوشه رینگ تحت فشار شدید قرار داد.

با وجود اینکه ورهوفن هنوز هوشیار به نظر می‌رسید، اما تنها یک ثانیه مانده به پایان راند، مارک لیسون، داور بریتانیایی مسابقه، تصمیم به توقف مبارزه گرفت. این تصمیم با واکنش‌های اعتراضی و جنجال زیادی همراه شد.

اولکساندر اوسیک ۳۹ ساله پس از پایان مبارزه، با حالتی آرام و آسوده رینگ را ترک کرد، در حالی که ریکو ورهوفن ۳۷ ساله خسته و کمی گیج به نظر می‌رسید، اما همچنان هوشیاری‌اش را حفظ کرده بود. اوسیک با این پیروزی، کمربند WBC خود را حفظ کرد؛ عنوانی که از همان ابتدا حضورش در این مبارزه بحث‌برانگیز بود؛ اگرچه کمربندهای WBA و IBF او در این رقابت در معرض خطر قرار نداشتند.
اوسیک بعد از مسابقه گفت:

این مبارزه خیلی سخت بود. مبارزه خوبی بود.

ورهوفن که طی ده سال گذشته در کیک‌بوکسینگ شکست نخورده بود، پیش از این مبارزه بزرگ تنها یک مسابقه حرفه‌ای بوکس در کارنامه داشت. با وجود تمام انتقادهایی که به این تقابل وارد شده بود، ریکو تنها چند لحظه بعد از شروع مسابقه با یک ضربه سنگین مشت راست، اولین شوک را به اوسیک وارد و او را غافلگیر کرد.

اوسیک که شانس اصلی پیروزی محسوب می‌شد، سعی کرد کنترل خود را حفظ کند اما بار دیگر با ضربه سنگینی روبه‌رو شد. ورهوفن شروعی فراتر از انتظار داشت و در راند دوم هم از فیزیک قدرتمندش به خوبی استفاده کرد. بوکسور هلندی با سبک تهاجمی خود بارها اوسیک را به عقب راند، هرچند در این بین چند آپرکات هم دریافت کرد. ورهوفن با وجود قد بلندتر، حالت تدافعی کمتری گرفته بود.

در ظاهر، اوسیک زیر فشار سردرگم به نظر می‌رسید اما در واقع سبک غیرمعمول حریفش را آنالیز می‌کرد. ورهوفن در ابتدای راند سوم یک ضربه سنگین دیگر به اوسیک زد اما قهرمان اوکراینی اعتقاد داشت که ضربه پایین‌تر از حد مجاز بوده؛ صحنه‌ای که مبارزه او با دنیل دوبوآ در سال ۲۰۲۳ را یادآوری می‌کرد. اوسیک کم‌کم با ضربات مشت چپ خود ورهوفن را عقب راند اما رقیب هلندی هم با ضربات سنگین راست پاسخ می‌داد. در ادامه، ورهوفن چند ضربه بی‌هدف را از دست داد و همین امر باعث شد روند مبارزه آرام‌آرام به سود اوسیک تغییر کند.

در راند چهارم، یک آپرکات چپ سنگین باعث شد ورهوفن آسیب‌پذیر به نظر برسد و برای لحظاتی فقط دفاع کند. با این حال او خیلی زود با دو ضربه محکم راست برگشت و حتی اوسیک را وادار کرد حریفش را بغل کند تا فشار متوقف گردد. اوسیک راند پنجم را با ضربه‌ای آرام به چانه ورهوفن آغاز کرد، راندی که سرعت مبارزه در آن کاهش یافت و همین موضوع بیشتر به سود قهرمان اوکراینی بود تا بتواند کنترل بهتری روی مسابقه داشته باشد.

در راند ششم، ورهوفن دوباره سعی کرد با قدرت فیزیکی خود مبارزه را خشن‌تر کند اما اوسیک با ضربات دقیق خود کنترل مبارزه را در دست گرفت. در همین لحظات به نظر می‌رسید اوسیکِ باتجربه، که سابقه مبارزات ۱۲ راندی زیادی دارد، می‌خواهد کمی انرژی ذخیره کند. ورهوفن در راند هفتم دوباره طوفانی ظاهر شد. یک ضربه سنگین دست راست اوسیک را به عقب برد و سپس هوک چپ قدرتمند او مستقیم به چانه قهرمان المپیک ۲۰۱۲ برخورد کرد؛ ضربه‌ای که زانوهای اوسیک را لرزاند و باعث شوک تماشاگران شد. شگفتی زمانی ادامه پیدا کرد که ورهوفن با یک ضربه سنگین دیگر تا آستانه ناک‌اوت کردن اوسیک پیش رفت، اما بوکسور اوکراینی روی پاهایش باقی ماند.

اوسیک در راند نهم بار دیگر تحت فشار شدید قرار گرفت، جایی که ورهوفن او را به طناب‌ رینگ چسباند و با موجی از ضربات سنگین به سر و بدن، قهرمان اوکراینی را وادار به دفاع کرد. با شروع راند دهم، ورهوفن همچنان با اعتمادبه‌نفس پیش می‌رفت و با هوک‌های سنگین، اوسیک را به عقب می‌راند. اما قهرمان مدافع که خطر اولین شکست حرفه‌ای و تحقیرآمیز دورانش را کاملاً احساس می‌کرد، در لحظات پایانی راند فشار را بر رقیب خود افزایش داد. چند ضربه مشت چپ از سوی اوسیک باعث شد ورهوفن تعادلش را از دست بدهد، هرچند هنوز آسیب جدی ندیده بود. اوسیک مثل بسیاری از مبارزات قبلی‌ خود، در راندهای قهرمانی ناگهان سطح عملکردش را بالاتر برد؛ شاید این بار بیشتر از همیشه به آن نیاز داشت.

در ادامه، یک ضربه چپ سنگین باعث شد ورهوفن در گوشه رینگ خم شود و به نظر می‌رسید فقط زنگ پایان راند می‌تواند او را نجات دهد. ورهوفن چند ثانیه حیاتی هم به دست آورد، چون محافظ دهانش بیرون افتاد و همان لحظه زنگ پایان راند به صدا درآمد. اما داور ده ثانیه پایانی را دوباره از سر گرفت و اوسیک بلافاصله حمله را شدت داد، تصمیمی که با توقف ناگهانی مبارزه توسط مارک لیسون جنجالی‌تر شد.

بسیاری معتقد بودند اگر ورهوفن به پیروزی می‌رسید، این نتیجه می‌توانست حتی در حد شگفتی تاریخی باستر داگلاس مقابل مایک تایسون در سال ۱۹۹۰ باشد. با این حال اوسیک در نهایت از این بحران جان سالم به در برد، هرچند تصمیم داور برای توقف مسابقه انتقادهای زیادی به همراه داشت.
ورهوفن پس از مبارزه با احترام گفت:

به نظرم مبارزه زود متوقف شد اما در نهایت تصمیمش با من نیست.

از همان اول هم بابت این فرصت از اوسیک متشکر بودم که قبول کرد با من مبارزه کند. دوست داشتم داور اجازه بدهد یا تا آخر دوام بیاورم یا در راند دوازدهم شکست بخورم.

فکر می‌کنم روی کارت داوران رقابت نزدیکی داشتیم. از همه کسانی که آمدند ممنونم. ما کنار اهرام مصر مبارزه کردیم، واقعاً فوق‌العاده بود.