خوانندهای که با صدای متفاوت و همکاری مستمر با برادرش، مسیری تازه در موسیقی پاپ گشود و پیش از ۲۵ سالگی دو جایزه اسکار و دهها جایزه گرمی را به نام خود ثبت کرد.
بیلی آیلیش، خواننده و ترانهسرای آمریکایی، یکی از تأثیرگذارترین چهرههای موسیقی پاپ در دهه ۲۰۲۰ است که با صدای خاص، تنظیمهای مینیمال و همکاری مستمر با برادرش فینیس اوکانل، مسیری کاملاً متفاوت از جریان اصلی موسیقی پیموده است. او در ۱۸ دسامبر ۲۰۰۱ در لسآنجلس به دنیا آمد و نام کامل او بیلی آیلیش پایرت برد اوکانل است؛ نامی که هر بخش از آن، داستانی از خانواده و انتخابهای هنری را با خود دارد. بیلی دوران کودکی را در محله هایلند پارک لسآنجلس گذراند و همراه با برادر بزرگترش، فینیس، در خانه تحصیل کرد تا فرصت بیشتری برای دنبالکردن علایق هنری خود داشته باشد. پدرش پاتریک اوکانل بازیگر و موسیقیدان و مادرش مگی برد نیز بازیگر و معلم موسیقی است و همین زمینه خانوادگی، نقش مهمی در شکلگیری مسیر هنری بیلی داشت.
بیلی فعالیت حرفهای خود را از سال ۲۰۱۵ و با انتشار آهنگ Ocean Eyes در ساوندکلاود آغاز کرد؛ قطعای که در ابتدا توسط فینیس نوشته شده بود و بیلی آن را برای مربی رقص خود ضبط کرد. این اثر بهسرعت در فضای مجازی پخش شد و توجه شرکتهای موسیقی را جلب کرد و به امضای قرارداد بیلی با Darkroom و Interscope Records انجامید. او در سال ۲۰۱۷ با آلبوم چندآهنگه Don’t Smile at Me، شامل قطعاتی مانند Bellyache و Idontwannabeyouanymore، بهتدریج از یک چهره آنلاین به هنرمندی بینالمللی تبدیل شد. در همین دوره، سبک پوششهای گشاد، رنگ موهای متغیر و فضای تیره آثارش به بخشی از هویت عمومی او تبدیل شد و بیلی بعدها توضیح داد که این لباسها تا حدی راهی برای جلوگیری از قضاوت عمومی درباره بدنش بودهاند.
نخستین آلبوم استودیویی بیلی با عنوان When We All Fall Asleep, Where Do We Go در مارس ۲۰۱۹ منتشر شد و شامل آهنگهای ماندگاری مانند Bad Guy، Bury a Friend و When the Party’s Over بود. Bad Guy به رتبه نخست بیلبورد هات ۱۰۰ رسید و سلطه طولانیمدت آهنگ Old Town Road را در این جدول پایان داد. بیلی در مراسم گرمی ۲۰۲۰ چهار جایزه اصلی شامل آلبوم سال، ضبط سال، ترانه سال و بهترین هنرمند جدید را دریافت کرد و در ۱۸ سالگی به جوانترین هنرمندی تبدیل شد که در یک دوره هر چهار جایزه بخش اصلی گرمی را به دست آورده است. این موفقیتها، او را به یکی از جوانترین ستارههای اصلی موسیقی جهان تبدیل کرد.
بیلی در سال ۲۰۲۰ همراه با فینیس، آهنگ No Time to Die را برای فیلم جیمز باند نوشت و در سال ۲۰۲۱ موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین ترانه اورجینال و همچنین گلدن گلوب و گرمی شد. او در ۲۰ سالگی به یکی از جوانترین برندگان اسکار در این بخش تبدیل شد. دومین آلبوم او با عنوان Happier Than Ever در سال ۲۰۲۱ منتشر شد و موضوعاتی مانند فشار شهرت، سوءاستفاده عاطفی و تصویر بدن را مطرح کرد. در سال ۲۰۲۳، بیلی و فینیس آهنگ What Was I Made For را برای فیلم باربی نوشتند و بار دیگر موفق به دریافت جایزه اسکار و گرمی شدند. بیلی در زمان دریافت دومین اسکار ۲۲ سال داشت و به جوانترین فرد تاریخ تبدیل شد که دو جایزه اسکار را در هر رشتهای کسب کرده است. سومین آلبوم او Hit Me Hard and Soft در می ۲۰۲۴ منتشر شد و بیلی برخلاف روال معمول، هیچ تکآهنگ مستقلی از آن منتشر نکرد و همه قطعات را همزمان در اختیار مخاطبان قرار داد.
بیلی آیلیش تا سال ۲۰۲۶ موفق به کسب ۱۰ جایزه گرمی، دو جایزه اسکار و چندین جایزه مهم دیگر مانند گلدن گلوب و بریت شده است. او همچنین در سریال Swarm محصول آمازون پرایم، نخستین نقش جدی بازیگری خود را تجربه کرد که با واکنش مثبت منتقدان همراه بود. بیلی علاوه بر موسیقی، به فعالیتهای محیطزیستی و حمایت از رژیم وگان و کاهش مصرف محصولات حیوانی نیز توجه دارد. او تاکنون ازدواج نکرده و در سالهای اخیر از رسانهها خواسته است که به حریم خصوصی زندگی شخصیاش احترام بگذارند. بیلی آیلیش با بیش از ۱۲۵ میلیون دنبالکننده در اینستاگرام، ۷۵ میلیون در تیکتاک و ۵۸ میلیون در یوتیوب، یکی از پرطرفدارترین هنرمندان نسل خود محسوب میشود و همچنان در اوج فعالیت حرفهای خود قرار دارد.
