قایقهای بدونسرنشین دیگر صرفاً برای شناسایی، گشتزنی یا جابهجایی تجهیزات مورد استفاده قرار نمیگیرند. شرکت آمریکایی Splash Industries اکنون قابلیت تازهای را برای شناور رباتیک Typhoon معرفی کرده که به این پلتفرم اجازه میدهد پهپادهای بدونسرنشین را مستقیماً از سطح دریا مستقر کند.
این قابلیت که در قالب ماژول جدیدی با نام Airstrike Pack ارائه شده، Typhoon را از یک شناور کوچک خودمختار به سکویی متحرک برای حمل و استقرار سامانههای هوایی تبدیل میکند. این ایده بخشی از روند گستردهتر استفاده از سامانههای رباتیک در کنار یکدیگر است؛ به این معنا که یک وسیله بدونسرنشین میتواند علاوه بر انجام مأموریت مستقل، سایر تجهیزات خودمختار را نیز به منطقه موردنظر منتقل کند.
Airstrike Pack چیست؟
Airstrike Pack یک محموله ماژولار است که برای شناور سطحی بدونسرنشین Typhoon توسعه یافته است. طبق اعلام Splash Industries، اپراتورها میتوانند از طریق سامانه فرماندهی و کنترل Splash C2، پهپادهای حملشده توسط این شناور را مستقر کنند.
شرکت سازنده میگوید این فرآیند میتواند با یک فرمان ساده از سوی اپراتور انجام شود. Airstrike Pack پیش از معرفی عمومی نیز در جریان یک رزمایش نیرو در برابر نیرو مورد آزمایش قرار گرفته است.
با این حال، Splash Industries تاکنون اطلاعات دقیقی درباره ظرفیت حمل این سامانه منتشر نکرده است. بنابراین مشخص نیست Typhoon در پیکربندی جدید قادر به حمل چند پهپاد خواهد بود یا این پرندهها از نظر ابعاد، وزن، برد و سایر مشخصات چه ویژگیهایی دارند.
اهمیت Airstrike Pack در اصل ایده آن است: بهجای آنکه پهپادهای بدونسرنشین برای رسیدن به منطقه مأموریت مسیر طولانی خود را از یک پایگاه زمینی یا کشتی بزرگ طی کنند، یک شناور کوچک و سریع میتواند آنها را به محدوده موردنظر نزدیکتر کند.
Typhoon؛ یک شناور کوچک با قابلیتهای قابلتوجه
پلتفرم Typhoon برای انجام مأموریتهای مختلف طراحی شده و ابعاد نسبتاً کوچکی دارد. طول این شناور حدود ۳.۴ متر است، اما طبق اطلاعات Splash Industries، عملکرد آن به یک قایق کوچک معمولی شباهت چندانی ندارد.
Typhoon میتواند بیش از ۵۰ گره دریایی سرعت داشته باشد و در آزمایشهای انجامشده حتی به سرعت بالاتر از ۷۰ گره نیز رسیده است. برد عملیاتی اعلامشده برای آن نیز بیش از ۶۰۰ مایل دریایی، معادل حدود ۱۱۱۱ کیلومتر، عنوان شده است.
ترکیب سرعت بالا، برد قابلتوجه و ابعاد کوچک، انعطافپذیری این شناور را افزایش میدهد. طراحی ماژولار آن نیز باعث شده بتوان تجهیزات مختلفی را روی عرشه نصب کرد و مأموریت شناور را بدون طراحی یک پلتفرم کاملاً جدید تغییر داد.
در چنین ساختاری، یک Typhoon میتواند برای حمل تجهیزات، عملیات نظارتی یا استقرار سامانههای هوایی مورد استفاده قرار بگیرد.
تبدیل یک قایق خودمختار به سکوی متحرک پهپاد
یکی از نکات مهم در طراحی Airstrike Pack، تغییر نقش شناورهای بدونسرنشین است. در مدل سنتی، یک پهپاد یا قایق رباتیک معمولاً بهعنوان یک سامانه مستقل وارد مأموریت میشود. اما ترکیب چند سامانه خودمختار میتواند ساختار متفاوتی ایجاد کند.
در این مدل، Typhoon نقش یک سکوی متحرک را بر عهده میگیرد. شناور میتواند بدون حضور مستقیم خدمه در آن، تجهیزات هوایی را به نقطهای نزدیکتر به منطقه عملیات منتقل کند و سپس آنها را مستقر سازد.
این رویکرد میتواند محدودیتهای مربوط به برد برخی سامانههای هوایی را کاهش دهد، زیرا بخشی از مسیر توسط شناور سطحی طی میشود.
Splash Industries همچنین تأکید کرده است که توسعه داخلی سختافزار و نرمافزار در این مجموعه به کاهش هزینه و پیچیدگی کمک میکند. این شرکت مدعی است که رویکرد یکپارچه آن میتواند قابلیت استقرار پهپادهای هوایی را با هزینهای بسیار کمتر از نزدیکترین رقیب ارائه کند.
آزمایش موفق Typhoon در یک مأموریت لجستیکی
قابلیت استقرار پهپاد تنها کاربرد جدیدی نیست که برای Typhoon به نمایش درآمده است. این شناور پیشتر در یک مأموریت خودکار لجستیکی نیز مورد آزمایش قرار گرفته بود.
این آزمایش در جریان رزمایش RIMPAC در نزدیکی هاوایی انجام شد. Splash Industries در ماه ژوئیه اعلام کرد یکی از شناورهای Typhoon توانسته است یک مأموریت کاملاً خودکار انتقال تجهیزات به یک ناو جنگی نیروی دریایی آمریکا را انجام دهد.
در این آزمایش، شناور تجهیزات و قطعاتی را به ناو تهاجمی آبیخاکی USS Essex منتقل کرد. طبق اعلام شرکت، Typhoon در جریان حرکت خود بدون دریافت فرمان رادیویی یا ماهوارهای، مسیر ایجادشده توسط کشتی را دنبال کرد و در نهایت وارد عرشه آبگرفته مخصوص انتقال تجهیزات شد.
این نمایش با نظارت کنسرسیوم تحقیقات و آموزش تولید پیشرفته در Naval Postgraduate School انجام شد.
در همان بازه زمانی ۲۴ ساعته، یک Typhoon دیگر نیز مأموریت انتقال قطعات مربوط به سامانههای هوایی بدونسرنشین را انجام داد. این تجهیزات توسط تفنگداران دریایی آمریکا در داخل USS Essex تولید شده بودند و شناور آنها را به ساحل منتقل کرد.
طراحی ماژولار، برگ برنده Typhoon
یکی از ویژگیهای اصلی Typhoon، امکان تغییر تجهیزات و مأموریت بدون نیاز به ساخت یک شناور کاملاً جدید است.
این شناور حدود ۳.۵ متر طول دارد و عرشه آن بهگونهای طراحی شده که بتوان محمولهها و حسگرهای مختلف را روی آن نصب کرد. اضافه شدن Airstrike Pack نیز نشان میدهد این معماری ماژولار میتواند برای مأموریتهای پیچیدهتر مورد استفاده قرار بگیرد.
در چنین طراحیای، یک پلتفرم واحد میتواند بسته به مأموریت به شکلهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد. همین ویژگی میتواند هزینه توسعه و نگهداری ناوگان بدونسرنشین را کاهش دهد و انعطافپذیری عملیاتی آن را افزایش دهد.
از این منظر، Typhoon صرفاً یک قایق رباتیک سریع نیست؛ بلکه بستری برای آزمایش شیوههای مختلف استفاده از سامانههای خودمختار در دریا محسوب میشود.
Splash Industries به دنبال ساخت شناور بزرگتر است
برنامه Splash Industries به Typhoon محدود نمیشود. این شرکت در حال آمادهسازی یک شناور سطحی بدونسرنشین بزرگتر با نام Tempest نیز هست که قرار است برای آزمایش توسط نیروی دریایی آمریکا مورد استفاده قرار گیرد.
ورود Tempest به این برنامه نشان میدهد شرکت سازنده قصد دارد تجربه بهدستآمده از پلتفرمهای کوچکتر را به شناورهایی با ابعاد و ظرفیت بالاتر منتقل کند.
در صورت توسعه چنین سامانههایی، شناورهای بدونسرنشین میتوانند نقشهای متنوعتری در عملیات دریایی بر عهده بگیرند؛ از حمل تجهیزات و شناسایی گرفته تا استقرار و پشتیبانی از دیگر سامانههای رباتیک.
آینده جنگ بدونسرنشین در دریا چگونه خواهد بود؟
معرفی Airstrike Pack را میتوان بخشی از روندی دانست که در آن سامانههای بدونسرنشین دیگر بهصورت جداگانه فعالیت نمیکنند. در عوض، چند وسیله خودمختار میتوانند در قالب یک شبکه یا زنجیره عملیاتی با یکدیگر همکاری کنند.
در این الگو، یک شناور سطحی میتواند حامل سامانههای هوایی باشد، یک پهپاد وظیفه شناسایی را بر عهده بگیرد و سایر تجهیزات نیز بر اساس نیاز مأموریت وارد عمل شوند.
چنین معماریای میتواند انعطافپذیری نیروهای دریایی را افزایش دهد، زیرا برای هر مأموریت لزوماً به یک پلتفرم اختصاصی و بزرگ نیاز نخواهد بود.
البته جزئیات منتشرشده درباره Airstrike Pack هنوز محدود است و اطلاعات کاملی درباره ظرفیت، مشخصات پهپادها و دامنه واقعی کاربرد عملیاتی آن در دسترس نیست. بنابراین ارزیابی دقیق تواناییهای این سامانه تا زمان انتشار اطلاعات بیشتر امکانپذیر نخواهد بود.
با این حال، یک نکته روشن است: Typhoon در حال فاصله گرفتن از تعریف سنتی یک شناور بدونسرنشین ساده است. Splash Industries با افزودن ماژولهای جدید، آن را به پلتفرمی تبدیل میکند که میتواند محمولههای مختلف و حتی دیگر سامانههای بدونسرنشین را به مأموریت ببرد و مستقر کند.
این تغییر میتواند یکی از مسیرهای مهم توسعه فناوریهای خودمختار در حوزه دریایی باشد؛ مسیری که در آن ارزش یک قایق رباتیک فقط به مأموریتی که خودش انجام میدهد محدود نیست، بلکه به توانایی آن برای حمل و پشتیبانی از سایر سامانههای خودمختار نیز وابسته خواهد بود.
